Flexible working practices have become commonplace due to the emergence of the turbulent environment that emerged during the COVID-19 pandemic, which forced organizations to change their business models, structures, processes, and policies. In this context, organizations have started to reconfigure work in terms of flexible working practices that enable them to use the full potential of their employees and to provide the conditions for well-being at work and, as a result, competitive sustainability. This study aimed to explore the relationship between dimensions of work engagement, namely, vigor at work, dedication to work, and absorption in work, and organizational identification under the moderating roles of different working practices, namely, remote, hybrid, and onsite working, during the COVID-19 pandemic. In this cross-sectional study, 200 randomly chosen employees from the public insurance industry in Turkey formed the research sample. The results indicate that each dimension of work engagement, namely, vigor at work, dedication to work, and absorption in work, is positively associated with organizational identification. In addition, when the moderation effects of different working practices on this relationship were analyzed, it was apparent that the relationship between an employee’s absorption in their work and organizational identification was weaker in those working onsite, stronger in those working in a hybrid context, and strongest in those working remotely. Therefore, we suggest that work redesign towards remote working practices enhanced positive psychological and behavioral changes in employees, i.e., well-being at work, resulting in a strengthened relationship between absorption in work and organizational identification during the COVID-19 pandemic.

A Research on the Relationship between Knowledge Sharing and Employee Performance: The Moderating Role of Unethical Behaviors in Organizational Level

This study aims to examine the effects of strategic agility and environmental dynamism on the relationship between organizational ambidexterity and digital transformation and competitive advantage in small-scale SMEs. A quantitative research method is used in the study. The research population is the managers of 17451 small-scale SMEs in the wholesale and retail trade sector within the provincial borders of Istanbul, which employ less than 50 employees annually and whose annual net sales revenue or financial balance sheet does not exceed 25 million Turkish Liras according to the data of the end of 2020. An online survey was sent to the managers of 450 small-scale SMEs reached by convenience sampling method and the data obtained from 366 valid surveys were analyzed through the Smart PLS program. According to the research results, organizational ambidexterity and digital transformation are positively related to competitive advantage. In addition, it is determined that digital transformation has a partial mediating role on the relationship between small-scale SMEs’ ambidexterity and competitive advantage, and strategic agility has a moderating role on this relationship. On the other hand, it is concluded that environmental dynamism does not have a moderating role on the relationship between small-scale SMEs’ ambidexterity and competitive advantage.

Küresel ölçekli hızlı değişim ve dönüşüm, artan çevresel belirsizlikler, iklim krizi, ekolojik dengede meydana gelen bozulmalar, örgütlerin sürdürülebilirlik performansını olumsuz yönde etkilemektedir. Çevresel belirsizliklerin olduğu bu yeni düzende firmaların sürdürülebilirliği sağlayabilmelerinde; yeşil yenilik faaliyetlerinde bulunmaları, çevreci davranışlar göstermeleri ve dayanıklı olmaları önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, örgütsel dayanıklılık kapasitesi, yeşil yenilik, algılanan yeşil örgütsel davranış, çevresel belirsizlik ve sürdürülebilirlik performansı arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırma 2020 yılı Türkiye’nin 500 Büyük Sanayi Kuruluşu (İSO 500 ve İSO İkinci 500) listesinde yer alan firmalarda çalışan yöneticilerin katılımıyla ve anket yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Nihai örneklem 430 yöneticiyi içermektedir. Verilerin analizinde SPSS 26 ve AMOS 24 yazılım programları kullanılmıştır. Araştırma ile örgütsel dayanıklılık kapasitesinin yeşil yeniliği, algılanan yeşil örgütsel davranışın yeşil yeniliği, yeşil yeniliğin sürdürülebilirlik performansını, örgütsel dayanıklılık kapasitesinin sürdürülebilirlik performansını ve algılanan yeşil örgütsel davranışın sürdürülebilirlik performansını pozitif etkilediği tespit edilmiştir. Çevresel belirsizliğin, yeşil yenilik ile sürdürülebilirlik performansı arasındaki ilişkide moderatör etkisinin bulunduğu, örgütsel dayanıklılık kapasitesi ile yeşil yenilik arasındaki ilişkide ise moderatör etkisinin bulunmadığı saptanmıştır. Araştırma sonuçları dikkate alındığında, örgütlerin dayanıklılıkları, sürdürülebilirlik ve yeşil odaklı politikalara sahip olmaları onların varlıklarını devam ettirebilmelerinin yanı sıra gezegenin makro boyuttaki sorunları aşabilmesi ve gelecek kuşaklara yaşanabilir bir dünya için de kilit bir rol oynamaktadır.