Czas pandemii koronawirusa i choroby COVID-19 był okazją do postawienia na nowo wielu pytań, dotyczących relacji międzyludzkich. W tym kontekście Papież Franciszek próbuje podjąć terapię braterstwem, aby „globalizacji obojętności” skutecznie i konsekwentnie przeciwstawiać „globalizację braterstwa i solidarności”. Celem artykułu jest ukazanie istoty braterstwa w nauczaniu papieża Franciszka w kontekście nauczania Kościoła katolickiego. W artykule zostają przedstawione biblijne korzenie braterstwa, a także jego inklinacje w magisterium Soboru Watykańskiego II i kolejnych papieży. Reinterpretacja terminu „braterstwo” w myśli Franciszka obejmuje: „mistykę braterstwa”, jego charakter międzyreligijny i społeczny, globalne braterstwo na płaszczyźnie bioetyki i ekologii oraz powiązanie z „teorią przeciwieństw” (niem. Gegensatz), którą papież zaczerpnął od R. Guardiniego.

- One of the most important challenges of the pontificate of Francis seems to be the confrontation with the pentecostal movement that is growing in strength in the world. One of the signs of his activity is "theology of prosperity", also called " prosperity Gospel", according to which the guarantee of health and wealth on earth is the confession of faith in God and prayer to Him. The purpose of the article is to explain the essence of this phenomenon, taking into account historical and geographical aspects, and to show how this topic is addressed in his teaching by Pope Francis. The last part of the text outlines the most important ethical challenges arising from the spread of this "false Gospel". - - - Jednym z ważniejszych wyznań pontyfikatu Franciszka wydaje się być konfrontacja z rosnącym w siły w całym świecie ruchem pentekostalnym. Jednym z objawów jego działalności jest „teologia dobrobytu”, nazywna także „Ewangelią dobrobytu”, według której gwarancją zdrowia i bogactwa na ziemi jest wyznawanie wiary w Boga i modlitwa do Niego. Celem artykułu jest wyjaśnienie istoty tego zjawiska, z uwzględnieniem aspektów historycznych i geograficznych oraz pokazanie, w jaki sposób ten temat w swoim nauczaniu podejmuje papież Franciszek. W ostatniej części tekstu zostają nakreślone najważniejsze wyzwania etyczne, wynikające z szerzenia się tej „fałszywej Ewangelii”.

The time of the coronavirus pandemic and the COVID-19 disease was an opportunity to ask anew many questions concerning interpersonal relations. In this context, Pope Francis tries to take up the therapy of fraternity in order to effectively and consistently contrast the “globalization of indifference” with the “globalization of fraternity and solidarity.” The aim of this article is to show the essence of fraternity in the teaching of Pope Francis (before the publication of papal encyclical letter Fratelli tutti about fraternity) in the context of the teaching of the Catholic Church. The article presents the biblical roots of fraternity as well as its inclinations in the Magisterium of the Second Vatican Council and subsequent popes. The reinterpretation of the term “fraternity” in Francis’ thought includes: the “mysticism of the fraternity,” its inter-religious and social character, its global fraternity on the level of bioethics and ecology, and its connection to the “theory of contradictions” (Germ.: Gegensatz), which the Pope took from R. Guardini.

Nadużycia seksualne wobec nieletnich boleśnie ranią całą wspólnotę Kościoła katolickiego. Sakrament pokuty i pojednania jest jedną z fundamentalnych rzeczywistości, w której dokonuje się leczenie ran ofiar, a także apelowanie do sumień sprawców. Celem artykułu jest ukazanie różnych dylematów sakramentu pokuty i pojednania w kontekście nadużyć seksualnych wobec nieletnich, zwłaszcza w świetle nauczania papieża Franciszka. Omówione trudne kwestie moralne dotyczą zarówno spowiedzi ofiar pedofilii, jak i sprawców tych grzechów. Zostaje również podjęty problem odpowiedzialności moralnej przełożonych sprawców nadużyć, jak i pytanie o odpowiedzialność całej wspólnoty Kościoła katolickiego za kształtowanie właściwego myślenia moralnego o grzechach nadużyć.

Lo scopo dell’articolo è quello di mostrare lo stato attuale della ricerca sull’etica dei farmacisti ed i suoi approcci contemporanei alla luce delle varie prospettive bioetiche. Il grande sviluppo delle scienze tecniche, biologiche, chimiche e biomediche suscita molte questioni etiche legate alla trasformazione della vita umana e del mondo. Particolarmente impegnativi sono i cambiamenti che riguardano la vita umana dal concepimento alla sua morte naturale, i quali si applicano a tutte le professioni sanitarie, compresa la professione farmaceutica, perché i compiti del farmacista vanno oltre le normali attività commerciali. Nel testo dell’articolo viene presentato lo status quaestionis riguardo all’etica dei farmacisti dopo di che vengono discussi e analizzati vari approcci etici: prospettiva storica, deontologia farmaceutica ed etica delle virtù. Alla luce dell’insufficienza di tali modelli, viene esibita una visione personalistica della professione del farmacista, con il riferimento alla bioetica personalistica. Essa offre un’opportunità adeguata e completa per rispondere ai dilemmi morali relativi all’esercizio di questa professione. Tra le varie questioni, si richiama l’attenzione sul dimostrare il farmacista come custode della vita umana, l’umanizzazione della professione, la questione della responsabilità e l’obiezione di coscienza. L’analisi è condotta alla luce dei principi della bioetica personalistica, con riferimento ai documenti più importanti della Chiesa cattolica. L’approccio personalista sembra affrontare in modo più completo la complessità del lavoro del farmacista, con particolare enfasi sulla questione del suo sviluppo personale in stretta connessione con la cura della salute del paziente.

Diagnostyka prenatalna, rozwijana w medycynie od lat 60. XX w. i praktykowana w Polsce od lat 70. ubiegłego wieku, to zespół procedur diagnostycznych, pozwalających na stwierdzenie patologii embrionu lub płodu przed narodzeniem. Celem artykułu jest analiza dylematów bioetycznych diagnostyki prenatalnej w kontekście polskim, w świetle bioetyki personalistycznej o założeniu ontologicznym. W sposób szczególny zostają rozważone dylematy etyczne, dotyczące osób związanych z diagnozą prenatalną: nienarodzonego dziecka, rodziców i lekarza. W artykule zostaje podjęte rozgraniczenie między diagnostyką prenatalną i preimplantacyjną, jak również ocena moralna dobrego celu terapeutycznego diagnostyki prenatalnej, w odróżnieniu od celu złego celu, jakim może być aborcja.