Dominika Grzybowska-Ganszczyk

Dr. Dominika Grzybowska-Ganszczyk

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 January 2021 in Complementary Therapies in Medicine
Verified
Journal Article
Open access
AKAnna Kamieniarz-Olczak
Anna Kamieniarz-Olczak
AMAgata Milert
Agata Milert
Dominika Grzybowska-GanszczykDominika Grzybowska-Ganszczyk
Dominika Grzybowska-Ganszczyk
JOJózef Alphons Opara
Józef Alphons Opara
GJGrzegorz Juras
Grzegorz Juras

24 September 2025 in Journal of Clinical Medicine
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
Dominika Grzybowska-GanszczykDominika Grzybowska-Ganszczyk
Dominika Grzybowska-Ganszczyk
Zbigniew NowakZbigniew Nowak
Zbigniew Nowak
JOJózef Alphons Opara
Józef Alphons Opara
ALAgata Nowak- Lis
Agata Nowak- Lis
Background: Cardiovascular diseases (CVD) are major contributors to global morbidity and mortality, and their association with cognitive impairment has gained increasing attention. Recent studies indicate that the prevalence of post-myocardial infarction (MI) cognitive impairment ranges from 22% to 37%, with attention being one of the most frequently affected domains. Moreover, novel approaches, such as normobaric hypoxic training in cardiac rehabilitation, show potential in improving both cardiovascular and cognitive outcomes. Aim: This narrative review aims to synthesize current evidence on the role of hypoxia in the development of cognitive dysfunction among patients with cardiac diseases, emphasizing shared mechanisms along the heart–brain axis. Methods: We performed a narrative search of PubMed, Scopus, and Web of Science databases using the keywords “hypoxia”, “cognitive impairment”, “myocardial infarction”, “heart failure”, and “CABG surgery”. We included original studies, reviews, and meta-analyses published between 2000 and up to the present in English. Priority was given to peer-reviewed human studies; animal models were included when providing mechanistic insights. Exclusion criteria included case reports, conference abstracts, and non-peer-reviewed sources. Narrative reviews, while useful for providing a broad synthesis, carry an inherent risk of selective bias. To minimize this limitation, independent screening of sources and discussions among multiple authors were conducted to ensure balanced inclusion of the most relevant and high-quality evidence. Results: Hypoxia contributes to cognitive decline through multiple pathophysiological pathways, including blood–brain barrier disruption, white matter degeneration, oxidative stress, and chronic neuroinflammation. The concept of “cardiogenic dementia”, although not yet formally classified, highlights cardiac-related contributions to cognitive impairment beyond classical vascular dementia. Clinical assessment tools such as the Stroop test, Trail Making Test (TMT), and Montreal Cognitive Assessment (MoCA) are useful in detecting subtle executive dysfunctions. Both pharmacological treatments (ACE inhibitors, ARBs) and innovative rehabilitation methods (including normobaric hypoxic training) may improve outcomes. Conclusions: Cognitive impairment in cardiac patients is common, clinically relevant, and often underdiagnosed. Routine cognitive screening after cardiac events and integration of cognitive rehabilitation into standard cardiology care are recommended. Future studies should incorporate cognitive endpoints into cardiovascular trials.
1

Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ALAgata Nowak- Lis
Agata Nowak- Lis
Zbigniew NowakZbigniew Nowak
Zbigniew Nowak
Dominika Grzybowska-GanszczykDominika Grzybowska-Ganszczyk
Dominika Grzybowska-Ganszczyk
PJPawel Jastrzebski
Pawel Jastrzebski
AKAnna Konarska-Rawluk
Anna Konarska-Rawluk
Background/Objective: Attention should be paid to the introduction of more functional training methods during the second stage of cardiac rehabilitation, which imitate everyday activities to some extent. The main purpose of this research was to analyze the effects of a 22-day training program carried out in normobaric hypoxic conditions corresponding to the altitude of 3000 m a.s.l. in patients after myocardial infarction and to compare it with the same training conducted in normoxic conditions. Material and Methods: This study included 36 patients after myocardial infarction who underwent percutaneous angioplasty with stent implantation. They were examined before and after 2 days of training sessions: day one, spiroergometric exercise test on a mechanical treadmill, blood collection for laboratory tests; day two, echocardiography of the heart. Than patients underwent 22 days of training in hypoxic conditions. At the end of experiment patients had the same examinations as day one and two. Results: Training conducted in hypoxic conditions had a wider impact on spiroergometrical parameters. Significant, beneficial changes were demonstrated in relation to test duration, distance covered, energy expenditure MET, respiratory exchange ratio RER, as well as resting values of systolic and diastolic blood pressure. There were no changes in parameters for morphology, cytokines, and fibrinogen. There were some differences in relation to echocardiography examinations. Conclusions: The conditions in which the rehabilitation training was conducted affect the level of exercise tolerance. The hypoxic conditions in which the training was conducted affected only two hemodynamic parameters: LVESd and e’ septal. Rehabilitation training conducted in various environmental conditions had an impact only on the IL-10 value.
1

Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ALAgata Nowak- Lis
Agata Nowak- Lis
Tomasz Tytus GabrysTomasz Tytus Gabrys
Tomasz Tytus Gabrys
Zbigniew NowakZbigniew Nowak
Zbigniew Nowak
AKAnna Konarska-Rawluk
Anna Konarska-Rawluk
Dominika Grzybowska-GanszczykDominika Grzybowska-Ganszczyk
Dominika Grzybowska-Ganszczyk
Radoslaw ChruscinskiRadoslaw Chruscinski
Radoslaw Chruscinski
Background: Coronary artery disease remains the leading cause of morbidity and mortality in developed countries. Despite advances in treatment and standard rehabilitation, conventional programs may be monotonous and insufficiently engaging. Normobaric hypoxia, simulating high-altitude conditions, has emerged as a potential method to enhance cardiovascular adaptations in post-myocardial infarction (MI) patients. Objective: This study aimed to compare the efficacy and safety of exercise-based cardiac rehabilitation performed under normobaric hypoxia corresponding to altitudes of 2000 m and 3000 m above sea level in patients after MI treated with percutaneous coronary intervention (PCI). Methods: A total of 61 male post-MI patients (mean age 60.4 ± 8.9 years) were randomized into two groups: training under simulated altitudes of 2000 m (n = 35) or 3000 m (n = 26). The 22-day program consisted of interval ergometer sessions. Pre- and post-intervention assessments included cardiopulmonary exercise testing (CPET), echocardiography, and tissue Doppler imaging (TDI). Results: Both groups demonstrated significant improvements in exercise tolerance. Training at 2000 m significantly increased test duration (r = 0.735) and peak heart rate (r = 0.467). At 3000 m, additional benefits were observed, including improvements in metabolic equivalent (r = 0.861), peak oxygen consumption (d = 0.81), and reduction in respiratory exchange ratio (r = 0.682). Intergroup analysis revealed moderate differences favoring the 3000 m group in MET, breathing frequency, and RER. Echocardiography showed beneficial remodeling in both groups, with improvements in LV dimensions, ejection fraction, and MAPSE. Notably, training at 2000 m resulted in more consistent echocardiographic benefits compared to 3000 m. Conclusions: Cardiac rehabilitation under normobaric hypoxia is effective and safe in stable post-MI patients. Training at 3000 m provides greater improvements in exercise tolerance, while 2000 m confers more favorable effects on cardiac structure and function. These findings suggest that moderate hypoxic exposure (2000 m) may represent an optimal balance between efficacy and safety in post-MI rehabilitation.
1

24 June 2026 in PRZEGLĄD POLICYJNY
Verified
Journal Article
Closed access
ASArkadiusz Paweł Szajna
Arkadiusz Paweł Szajna
Dominika Grzybowska-GanszczykDominika Grzybowska-Ganszczyk
Dominika Grzybowska-Ganszczyk
BGBartosz Głowacki
Bartosz Głowacki
W dobie dynamicznego rozwoju technologicznego cyberprzestępczość staje się jednym z najpoważniejszych wyzwań dla organów ścigania. Złożoność działań przestępczych w cyberprzestrzeni, ich transgraniczny charakter oraz ogromne ilości generowanych danych powodują, że klasyczne metody operacyjne i dochodzeniowo-śledcze okazują się w znacznej mierze niewystarczające. W artykule przeanalizowano możliwości wykorzystania sztucznej inteligencji w działaniach Policji i innych służb odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa publicznego — zarówno w zakresie analizy danych cyfrowych, identyfikacji sprawców, jak i prognozowania zachowań o charakterze przestępczym. Zaprezentowano aktualne kierunki badań, przykłady rozwiązań technologicznych oraz aspekty prawne i etyczne związane z wykorzystaniem sztucznej inteligencji w praktyce policyjnej. Opracowanie wskazuje, że rozwój tych technologii może znacząco zwiększyć skuteczność walki z cyberprzestępczością, jednak wymaga to zachowania równowagi pomiędzy bezpieczeństwem publicznym a ochroną praw obywatelskich. Celem artykułu jest przedstawienie możliwości wykorzystania sztucznej inteligencji w działaniach Policji i innych służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne, w szczególności w zakresie analizy danych cyfrowych, identyfikacji sprawców cyberprzestępstw oraz prognozowania zagrożeń w cyberprzestrzeni. Tekst ma charakter analityczno-opisowy i opiera się na przeglądzie literatury przedmiotu, raportów instytucji zajmujących się cyberbezpieczeństwem oraz obowiązujących regulacji prawnych. Zaprezentowano wybrane rozwiązania technologiczne wykorzystywane w analizie kryminalnej, a także opisano prawne i etyczne uwarunkowania stosowania systemów sztucznej inteligencji w praktyce organów ścigania. Wyniki wskazują, że narzędzia oparte na tej technologii mogą istotnie zwiększyć skuteczność wykrywania i zwalczania cyberprzestępczości, zwłaszcza w zakresie przetwarzania dużych zbiorów danych oraz identyfikacji wzorców działań przestępczych. Jednocześnie wykorzystanie tych rozwiązań wymaga zachowania równowagi pomiędzy potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa publicznego a ochroną praw i wolności obywatelskich.
1

29 December 2023 in International Journal of New Economics and Social Sciences
Verified
Journal Article
Closed access
Dominika Grzybowska-GanszczykDominika Grzybowska-Ganszczyk
Dominika Grzybowska-Ganszczyk
BGBartosz Głowacki
Bartosz Głowacki
GKGrzegorz Kostyra
Grzegorz Kostyra
Niniejszy artykuł koncentruje się na problematyce bezpieczeństwa w kontekście strzelnic zamkniętych, istotnych miejscach szkoleniowych dla funkcjonariuszy służb mundurowych oraz miłośników strzelectwa. Analizę podzielono na cztery kluczowe obszary zagrożeń: strzały inicjalne dla niedoświadczonych strzelców, strzelania z użyciem ostrej amunicji, zagrożenia dotyczące instruktorów strzelectwa oraz potencjalne ryzyka dodatkowe. Publikacja przedstawia kompleksowe podejście do zagwarantowania bezpieczeństwa na strzelnicach zamkniętych, obejmujące identyfikację istniejących zagrożeń i zastosowanie skutecznych strategii minimalizacji ryzyka. Bezpieczeństwo strzeleckie stanowi wyzwanie, lecz może być skutecznie przekonane poprzez podniesienie świadomości oraz właściwe stosowanie środków bezpieczeństwa.
1