NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR

Dr. NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR

Turkish Language and Literature, Sinop University, Sinop, Turkey (Türkiye)
orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
28 March 2019 in Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
NBNAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
Fiktif bir âlemin üzerine şekillenen romanın hayatla ve gerçekle olan sıkı bir bağı vardır. Ruhsal bozukluklar da hayata ve gerçeğe dair olup edebi eserlerin içeriğinde bulunan bir durumdur. Yazarlar, bu gibi bozuklukları bazen anlatmak bazen de kurguya derinlik kazandırabilmek için kullanmışlardır. Tanzimat Dönemi’nde Ahmed Midhat Efendi, Nabizâde Nâzım, Samipaşazâde Sezai gibi yazarların romanlarında kısmen ele alınan ruhsal bozukluklar, Servet-i Fünûn Dönemi’ne gelindiğinde Halid Ziya ve Mehmed Rauf gibi yazarların romanlarında kapsamlı ve çarpıcı bir şekilde kurguda yer almaya başlar. Ancak Türk Edebiyatı’nda ruhsal bozuklukların bir çeşidi olan paranoid bozuklukların bir roman kahramanı ekseninde ele alınıp işlenmesi ilk kez 1911 yılında yayımlanan Cemil Süleyman’ın Siyah Gözler eseri ile gerçekleşir. Romanın ismi belli olmayan kadın kahramanı, paranoid bozukluğun persekütuar ve kıskançlık tiplerini bütünleştirerek yansıtır. Güvensiz ve kuşkucu tavırları ile ön plana çıkan kadın, âşık olduğu genç adamın her davranışını gerçekten uzaklaşarak yorumlar. Bu durum onun hem toplumla hem de sevdiğiyle olan ilişkisinin gitgide bozulmasına sebep olur. Romanın sonunda kadın, dış dünyadaki uyaranların onu yanlış yönlendirmeleri ve kendi inandığı düşüncelere dayanarak hareket etmesiyle delikanlıyı boğarak öldürür. Bu durum, kadının paranoid bozuklarının sonucunda yaşadığı gerçeklik deneyimindeki ciddi orandaki yitimin bir tezahürüdür.

1 January 2021 in The International Journal of Eurasia Social Sciences
Verified
Journal Article
Closed access
FAFatih Arslan
Fatih Arslan
NBNAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
Porto - Responsive HTML5 Template

1 January 2021 in Kesit Akademi
Verified
Journal Article
Closed access
NBNAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
Konunun can alıcı şekilde aktarılmasını sağlayan anlatım teknikleri, bir metni edebi kılan başat unsurdur. Aktarılanı, cümle sınırını aşan bir kullanımla düzenleyerek metni, sanatsal bir seviyeye taşıma görevini yerine getirir. Nitelikli bir anlatı ancak anlatım tekniklerinin sağlam şekilde kullanılması ile var olabilir. Bu tekniklerin bir arada kalmakla yetinmeyip aynı zamanda birleşmiş olması da, edebi eserin başarısının formülüdür. Söz konusu birleşme, edebi metinde uygulanan anlatım tekniklerinin önemini vurgular niteliktedir. Yazar, hikâyesini en üst seviyeye taşımak için kullandığı dil ve üslubu, bu tekniklere başvurarak düzenler. Böylece anlatıma dinamizm, çok renklilik ve derinlik katar. Cemil Süleyman, Fecr-i Âti topluluğu üyesi sanatkârlardan birisi olup edebi hayatına hikâye türünde yazdığı eserlerle adım atar. Kaleme almış olduğu hikâyelerinde genellikle aşkı, kadını, ölümü, vefayı ve vefasızlığı anlatır. Anlatılarında karamsarlık duygusunun hâkimiyeti göze çarpar. Pek çok hikâyesinin kahramanı hastalar, veremli kadınlar ve savaş yıllarının mağdur ettiği insanlardır. Özellikle yazarın doktor olmasının da etkisiyle bu gibi kişilerin hayatını çarpıcı bir şekilde ve psikolojik tahlilleri ön plana çıkararak gözler önüne serer. Bunu gerçekleştirirken çeşitli anlatım tekniklerine başvurmuştur. Yazarın hikâyelerinde ele aldığı temalar ve üslubu, onun hikâyeciliğinin yapı taşlarını oluştururken, çeşitli anlatım tekniklerini kullanmasına da olanak tanır. Çalışmada yazarın yayımlanmış hikâyelerindeki anlatım teknikleri ele alınarak, kullandığı tekniklerin örnekleri verilmiş ve hikâyeciliğinin özellikleri belirtilmiştir.

20 June 2022 in ULUSLARARASI TÜRK LEHÇE ARAŞTIRMALARI DERGİSİ (TÜRKLAD)
Verified
Journal Article
Open access
NBNAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
Muhtar Avezov, Kazak halk kültürü ve genel Türk edebiyatı hakkında yaptığı araştırmaları, Kazak edebi dilini kurması ve Batılı tarz nesri geliştirmesi ile 20. yüzyıl çağdaş Kazak edebiyatının en önemli isimlerinden biridir. Roman, piyes, çeviri gibi edebi türlerde eserler veren yazarın aynı zamanda yayımlanmış yirmi yedi hikâyesi bulunmaktadır. Bu hikâyelerden biri de 1929 yılında yayımlanan Kökserek’tir. Söz konusu hikâye, sadece Kazak coğrafyasını ve burada yaşayan insanları ele almakla kalmayıp hayvanları da ön plana çıkartarak bu bölgenin büyük bir yaşam zenginliğine sahip olduğunu ortaya koyması yönüyle Avezov’un hikâyeciliği adına adeta bir zirvedir. Hikâye aynı zamanda fiktif âlemdeki olayların Kökserek adlı kurdun ve diğer hayvanların davranışları ekseninde yaşanması bakımından son derece çarpıcıdır. Hikâyedeki hayvanlar, var olmak adına yapmaları gereken hareketleri yani hayata uyum sağlamak için adaptif davranış denilen davranış tiplerini sergilerler. Bu çalışma, Muhtar Avezov’un Kökserek adlı hikâyesinde özellikle kurtlardaki beslenme, sığınak arama, mücadele, üreme, dikkat/sorumluluk, ilgiye davet, grupla birlikte hareket/taklit, sosyal ve gözlem/inceleme gibi davranış tiplerine kurguda nasıl yer verildiğini ve sözü edilen davranış tipleri üzerinden kurgudaki hayvanları adaptif davranışlar açısından analiz etmeyi amaçlamaktadır.

19 February 2026 in Cogent Arts & Humanities
Verified
Journal Article
Open access
NBNAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR

1 January 2018 in Journal of Turkish Studies
Verified
Journal Article
Closed access
NBNAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
NAZLI MEMİŞ BAYTİMUR
“Ara Nesil” which is mentioned first time in Turkish Literature by Mehmet KAPLAN, is stated as community remaining between second generation of Tanzimat Reform era and Servet-i Fünun. Members of Ara Nesil who continued their literary activities between 1880s and 1900s, are engaged in many areas such as poetry, novel, essay, criticism and translation. The other one of these areas is story. Specially after 1890s, story which started to find oneself as literary genre, enters change and development term in structure and theme. Thus, story awareness starts. Persons of story who live with their states and motions in story case and are taken their psych worlds as uniform, are slowly eluding these characteristics and enters in story with various characteristics which contain their psych worlds and characters. When examined stories which are written by “Ara Nesil” period writers, both long and short stories are seen. Even that, encountering traces of turning to short story in stories which were published in newspapers and journals of that period is possible. One of the important aspects of that period is giving works in story genre and contributing this genre by woman writers. This situation is intensively important in terms of existing in literature world and creating works by Turkish woman who were passive in many areas. One of the most notably story in “Ara Nesil” period is “Nevbahâr Yâhûd Saadet-i Aile” where were published many different writers hundreds of stories of copyright. This story is one story with two writers which was written in between 1880-1900 years and also has importance of its women writers.