Recent studies have suggested that vibration therapy may have a positive influence in treating motor symptoms of Parkinson’s disease (PD). However, quantitative evidence of the benefits of vibration utilized inconsistent methods of vibration delivery, and to date there have been no studies showing a long-term benefit of 40 Hz vibration in the PD population. The objective of this study was to demonstrate the efficacy of vibration administered via a physioacoustic therapy method (PAT) on motor symptoms of PD over a longer term, completed as a randomized placebo-controlled trial. Overall motor symptom severity measured by the Unified Parkinson’s Disease Rating Scale III showed significant improvements in the treatment group over 12 weeks. Specifically, all aspects of PD, including tremor, rigidity, bradykinesia, and posture and gait measures improved. To our knowledge, this is the first study to quantitatively assess 40-Hz vibration applied using the PAT method for potential long-term therapeutic effects on motor symptoms of PD.

This mixed-methods study examined the impact of group music therapy upon individuals receiving inpatient treatment for eating disorders. There was a total of 21 participants ranging between the ages of 16 and 58. Participants’ lived experiences of music therapy, including music’s effects on mood and emotion regulation, were explored. Data collected through the “PANAS” (Positive and Negative Affect Scale) (Watson et al., 1988), and subscales of the “DERS” (Difficulties in Emotion Regulation Scale) (Gratz & Roemer, 2004), and “ERQ” (Emotion Regulation Questionnaire) (Gross & John, 2003), demonstrated that participants experienced a decrease in negative affect, as well as an increased ability to express emotion after participating in music therapy. Data collected through audio recordings and transcriptions of music therapy and focus group sessions suggested that, through creating and playing music together, participants discovered music’s ability to represent various aspects of themselves and their recovery journeys, music’s potential to support them to externalise, shift, and stay with emotions, and music’s capacity to foster social connection.

The purpose of this mixed methods study was to understand how a client’s self- efficacy, defined as their perception of their own capability to achieve goals, is impacted by improvisational music psychotherapy conducted using MIDI instruments. Data was collected from session transcripts, several interviews with the client (Sara), and musical data. The musical microanalysis used the Music Therapy, MIDI, and MIR toolboxes within MATLAB. The collaborative data analysis incorporated the client’s perspective. Results showed that the client’s self-efficacy was influenced through multiple experiences within music psychotherapy including experiences of self-awareness and self-care; being confident and ready for change; growth and expansion outside of therapy; development and use of coping skills; and mastery and joy. By using musical microanalysis, results also indicated that certain musical features were linked to the client’s imagery, mood states, and experiences of self-efficacy. The research gives an example of how to utilise musical microanalysis to enhance the understanding of therapeutic change and processes.

Η παρούσα οριοθετημένη ανασκόπηση διερευνά τις τεχνικές κλινικού αυτοσχεδιασμού του Bruscia (1987) στην αυτοσχεδιαστική μουσικοθεραπεία όπως αυτές σχετίζονται με την έρευνα της μουσικοθεραπείας στον αυτισμό, με στόχο να προσδιορίσει τις κλινικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται πιο συχνά στη μουσικοθεραπεία με άτομα με αυτισμό. Η μελέτη ξεκίνησε ως ένα προκαταρκτικό βήμα σε μία πιλοτική έρευνα που εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους οι τεχνικές αυτές αφορούν τους διαφορετικούς τρόπους παιξίματος, των μουσικών σχέσεων και το πώς η χρήση τους επιδρά στην εμπειρία του συμμετέχοντα ως προς τη μουσική του διασύνδεση, επιρροή και έκφραση. Τα άρθρα που συμπεριελήφθησαν στην ανασκόπηση, σύμφωνα με τα κριτήρια επιλογής, έπρεπε να αφορούν την αυτοσχεδιαστική μουσικοθεραπεία με άτομα με αυτισμό όπου συγκεκριμένες τεχνικές είτε να αναφέρονται με σαφήνεια ή να περιγράφονται με λεπτομέρεια. Επιπρόσθετα, όλα τα άρθρα έπρεπε να έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά που ακολουθούν τη διαδικασία ομότιμης αξιολόγησης. Ακολουθώντας ποιοτική θεματική ανάλυση, οι συνηθέστερες...

Αυτό το άρθρο παρουσιάζει τα αποτελέσματα μιας πιλοτικής έρευνας που διεξήχθη με διαπιστευμένους Καναδούς μουσικοθεραπευτές διερευνώντας τις αντιλήψεις τους σχετικά με την προσωπική ψυχοθεραπεία και την έννοια της Ασφαλούς και Αποτελεσματικής Χρήσης του Εαυτού (ΑΑΧΕ) [Safe and Effective Use of Self, SEUS] στη μουσικοθεραπευτική σχέση. Ένα ερωτηματολόγιο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κάλυψε τόσο κλειστού όσο και ανοικτού τύπου ερωτήσεις για θέματα που σχετίζονται με την ΑΑΧΕ. Οι ανοικτές ερωτήσεις αναλύθηκαν με τη χρήση του λογισμικού ανάλυσης ποιοτικών δεδομένων Nvivo. Απλά ποσοστά υπολογίστηκαν για την ανάλυση των αποτελεσμάτων των ερωτήσεων κλειστού τύπου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι μουσικοθεραπευτές που εμπλέκονται στην ψυχοθεραπεία φαίνεται να εργάζονται με παρόμοιους πληθυσμούς πελατών, να χρησιμοποιούν παρόμοιες θεωρητικές προσεγγίσεις και τεχνικές, και να κατέχουν παρόμοια εκπαίδευση με άλλους μουσικοθεραπευτές. Αυτοί οι μουσικοθεραπευτές φαίνεται να έχουν μια εξαιρετική αίσθηση της ΑΑΧΕ είτε ασκούν ψυχοθεραπεία είτε όχι. Αντιστρόφως, η κατάρτισή τους τόσο στην ΑΑΧΕ όσο και στις προφορικές συμβουλευτικές δεξιότητες θεωρείται συχνά...

Η παρούσα πιλοτική έρευνα μελετά τις οκτώ συνηθέστερες τεχνικές κλινικού αυτοσχεδιασμού του Bruscia (1987) που χρησιμοποιούνται στη μουσικοθεραπεία με άτομα με αυτισμό: μίμηση [imitating], αντανάκλαση [reflecting], συγχρονισμός [synchronizing], επέκταση [extending], συμβολισμός [symbolizing], κράτημα [holding], ενσωμάτωση [incorporating] και ρυθμική γείωση [rhythmic grounding] (Skinner, Kurkjian & Ahonen, 2020). Οι τεχνικές διερευνήθηκαν από κάθε συμμετέχοντα (φοιτητές μουσικής), απομονώνοντας και χρησιμοποιώντας την κάθε τεχνική σε οκτώ σύντομους αυτοσχεδιασμούς. Οι αυτοσχεδιασμοί ηχογραφήθηκαν με το λογισμικό LogicPro που ήταν συνδεδεμένο με MalletKAT όργανα. Στη συνέχεια, οι αυτοσχεδιασμοί αναλύθηκαν μέσω τεχνολογίας προσαρμοσμένης για τη μουσική, το MIDI Toolbox που είναι σχεδιασμένο για το MATLAB, ένα πολύ-παραγοντικό περιβάλλον αριθμητικής υπολογιστικής και προγραμματιστικής γλώσσας που έχει αναπτυχθεί από την MathWorks, καθώς και το Music Therapy Toolbox (MTTB) (Erkkilä, Lartillot, Luck, Riikkila & Toiviainen, 2004). Επιπλέον, οι συμμετέχοντες παρείχαν περιγραφή της προσωπικής τους εμπειρίας σε κάθε αυτοσχεδιασμό σε μορφή ερωτηματολογίου. Τα ερευνητικά ερωτήματα ήταν: 1) Πώς αντιστοιχίζονται οι οκτώ βασικές τεχνικές κλινικού αυτοσχεδιασμού του Bruscia στο MATLAB/MTTB ως προς τους...