The current text provides a comprehensive introduction to essential oils, their biosynthesis, naming, analysis, and chemistry. Importantly, this text quickly brings the reader up to a level of competence in the authentication of essential oils and their components. It gives detailed descriptions of enantiomers and other forms of stereoisomers relevant to the study of natural volatiles and essential oils. The text also describes GC-MS work and provides tips on rapid calculation of arithmetic indices, how to interpret suggested names from the NIST mass spectral library, and what additional efforts are required to validate essential oils and defeat sophisticated adulteration tactics. In brief, essential oils are mixtures of volatile organic compounds that were driven out of the raw plant material in distillation, condensed into an oil that is strongly aroma emitting, and collected in a vessel as the top layer (uncommonly bottom layer) of two phase separated liquids: oil and water. Essential oils commonly include components derived from two biosynthetic groups, being terpenes (monoterpenes, sesquiterpenes and their derivatives) and phenylpropanoids (aromatic ring with a propene tail). The current text provides details of how terpenes and phenylpropanoids are further categorised according to their parent skeleton, then recognised by the character of oxidation, which may be from oxygen, nitrogen, or sulphur, or the presence/absence of a double bond. The essential oil’s science niche is an epicentre of individuals from diverse backgrounds, such as aromatherapy, pharmacy, synthetic and analytical chemistry, or the hobbyist. To make the science more accessible to the curious student or researcher, it was necessary to write this fundamentals-level introduction to the chemistry of essential oils (i.e., organic chemistry in the context of essential oils), which is herein presented as a comprehensive and accessible overview. Lastly, the current review constitutes the only resource that highlights common errors and explains in simplistic detail how to correctly interpret GC-MS data then accurately present the respective chemical information to the wider scientific audience. Therefore, detailed study of the contents herein will equip the individual with prerequisite knowledge necessary to effectively analyse an essential oil and make qualified judgement on its authenticity.

Use of Medicinal Plants Among Thai Ethnic Groups: A Comparison. Thailand has a large rural population that uses traditional medicinal plants extensively. The country is also the home of many groups of ethnic minorities. But even if much ethnobotanical research has been done in many parts of the country, most studies focused on a single village or a few; only a few of the studies were concerned with comparing the ethnobotanical information among groups or regions of the country. This makes it relevant to compare ethnobotanical knowledge among different ethnic groups in Thailand, including both the rural Thai majority and the various minorities. For our comparison, we collected data about the use of medicinal plants from 64 books, journal articles, scientific reports, and theses published from 1990 to 2014. The data covered 16,789 use reports from 2187 plant species used in 121 villages inhabited by 26 ethnic groups, including rural Thais living in all regions of Thailand. The data were compared using the Informant Consensus Factor (ICF) and clustering analysis. We found that villages inhabited by the same ethnic group often used different plant species while villages in same region had higher similarity of used species for treatments in the same use category, irrespective of which ethnic group that inhabited them. Clustering diagrams showed that similarity in the use of plants was not larger for villages inhabited by the same ethnic groups or from the same regions. So, it appeared that each village had, at least in part, developed its own ethnomedicinal knowledge. ประเทศไทยเป็นประเทศที่ประชากรมีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ ซึ่งกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนใหญ่มักอาศัยอยู่ในเขตชนบทและมีความรู้เกี่ยวกับการใช้พืชสมุนไพรเพื่อเป็นยารักษาโรคเป็นอย่างดี ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ได้มีรายงานการสำรวจการใช้ประโยชน์ของพืชสมุนไพรของกลุ่มชาติพันธุ์จากหลากหลายพื้นที่ แต่อย่างไรก็ตามพบว่าการสำรวจการใช้ประโยชน์เหล่านั้น มีเพียงส่วนน้อยที่มีการรายงานการเปรียบเทียบองค์ความรู้ด้านการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรเพื่อเป็นยารักษาโรคของชาติพันธุ์ต่าง ๆ ฉะนั้นการศึกษานี้จึงมุ่งเน้นเปรียบเทียบความรู้ด้านการใช้พืชสมุนไพรเพื่อเป็นยารักษาโรคของชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในประเทศไทย โดยมีเนื้อหาครอบคลุมถึงการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรของชนพื้นเมืองต่าง ๆ อาทิ ชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ชนเผ่าซาไก มอแกน ชาวผู้ไท รวมถึงกลุ่มประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตชนบทได้แก่ กลุ่มชาติพันธุ์ไทย–เขมร กลุ่มอพยพชาวพม่า และชาวไทยพื้นเมือง โดยการศึกษานี้ได้รวบรวมข้อมูลการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรจากเอกสารต่าง ๆ ได้แก่ รายงานการวิจัย บทความจากวารสารทางวิชาการ หนังสือ และวิทยานิพนธ์ ซึ่งถูกตีพิมพ์ในระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๓๓ – พ.ศ. ๒๕๕๗ จำนวนทั้งสิ้น ๖๔ ฉบับ ประกอบด้วยรายงานย่อยการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพรกว่า ๑๖,๐๐๐ ครั้ง จากพืชสมุนไพรทั้งสิ้นกว่า ๒๐๐๐ ชนิด จากการสำรวจทั้งสิ้น ๑๒๑​ หมู่บ้าน จำแนกออกเป็น ๒๖ กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย จากเปรียบเทียบองค์ความรู้ด้านการใช้พืชสมุนไพรของกลุ่มชาติพันธุ์เหล่านี้โดยอาศัยดัชนี Informant Consensus Factor (ICF) และการวิเคราะห์การจัดกลุ่ม (cluster analysis) พบว่ามีความแตกต่างขององค์ความรู้ด้านการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรเพื่อเป็นยารักษาโรคจากหมู่บ้านต่าง ๆ ภายในกลุ่มชาติพันธ์เดียวกัน ในขณะที่ผลการเปรียบเทียบองค์ความรู้ด้านการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรของหมู่บ้านต่าง ๆ ในเขตภูมิภาคเดียวกันชี้ให้เห็นว่าการใช้องค์ความรู้ด้านการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพรในภูมิภาคเดียวกันมีความคล้ายคลึงกันมากกว่า ในส่วนของผลการวิเคราะห์การจัดกลุ่มโดยใช้องค์ความรู้ด้านการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพรเป็นเกณฑ์ พบว่า หมู่บ้านต่าง ๆ จากชนเผ่าเดียวกัน หรือหมู่บ้านต่าง ๆ ในภูมิภาคเดียวกัน ไม่ได้ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกันทั้งหมด จึงสรุปได้ว่าแต่ละหมู่บ้านในประเทศไทยมีองค์ความรู้เฉพาะด้านการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรเพื่อเป็นยารักษาโรคเป็นของตนเอง.

Throughout the world surveys have been conducted at the country level to answer research questions pertaining to ethnomedicinal usage patterns. This study is focused on Thailand, which has never been surveyed systematically in this way. We mined 16,000 use reports from 64 scientific reports, published from 1990 to 2014. In total, 2187 plant species were cited as being useful for medicinal purposes. The overall aim was to reveal the relative importance of the plant families for pharmacological research. To determine the most important medicinal plant families we use a combination of three statistical approaches: linear regression, Binomial analysis and Bayesian analysis. At the regional level 19 plant families repeatedly stood out as being the most important from an ethnomedicinal perspective.

The Thai Karen, the largest hill-tribe in Thailand, guard substantial ethnomedicinal plant knowledge, as documented in several studies that targeted single villages. Here, we have compiled information from all the reliable and published sources to present a comprehensive overview of the Karen ethnomedicinal plant knowledge. Our dataset covers 31 Karen villages distributed over eight provinces in Thailand. We used the Cultural Importance Index (CI) to determine which species were the most valuable to the Karen and the Informant Consensus Factor (ICF) to evaluate how well distributed the knowledge of ethnomedicinal plants was in various medicinal use categories. In the 31 Karen villages, we found 3188 reports of ethnomedicinal plant uses of 732 species in 150 plant families. Chromolaena odorata, Biancaea sappan, and Tinospora crispa were the most important medicinal plants, with the highest CI values. The Leguminosae, Asteraceae, Zingiberaceae, Euphorbiaceae, Lamiaceae, Acanthaceae, Apocynaceae, and Menispermaceae were the families with the highest CI values in the mentioned order. A high proportion of all the 3188 Karen use reports were used to treat digestive, general and unspecified, musculoskeletal, and skin disorders.

Background: The COVID-19 pandemic is causing many severe problems globally, and it is not known for how long it will last. The only hope we have for dealing with the problem is to produce sufficient vaccines and administer them efficiently. However, the current demand for vaccines greatly exceeds the supply, and many people will suffer from the disease for still some time. Moreover, the period for immunity obtained by the vaccines remains unknown, and we cannot predict how long the world will suffer the COVID-19 infections. Therefore, there will be a continued demand for treatments of its symptoms. An alternative solution for providing such treatment is the use of traditional medicinal plants.Aims: To document medicinal plants used by Hmong and Karen in Thailand to treat mild symptoms of COVID-19.Methods: Traditional knowledge about ethnomedicinal plants used by Hmong and Karen in Thailand for treating mild symptoms listed by WHO as associated with COVID 19, was collected in field interviews and extracted from the literature.Results: We identified 491 plant species used medicinally by both ethnic groups to treat fever, cough, diarrhea, muscle pain and ache, rash, headache, sore throat, and conjunctivitis. Of the 491 species 60 were mentioned at least five times in the literature or in our field data. Of these 60 species, we propose the most commonly used ones for treatments of mild COVID-19 symptoms. Ten of these most commonly mentioned species were used for treatments of fever, nine for treatment of cough, four for treatment of diarrhea, two for treatment of rash, and a single species was used to treat muscle pain and headache.Conclusion: This study suggests alternative treatments for mild symptoms of COVID-19 with medicinal plants that are traditionally used by the ethnic minority groups of the Hmong and Karen in Thailand. Although COVID-19 is a new disease, its mild symptoms are shared with many other diseases. Traditional knowledge on medicinal plants used by the Thai Karen and Hmong could help in the treatments of these symptoms associated with COVID-19. Many of the proposed plants were used abundantly by both ethnic groups, and other studies on biological activities support their efficacy in such treatments.