deniz aşkın

Dr. deniz aşkın


Research Focus & Metrics

Academic Career Length

10Years (2017-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
30 June 2021 in Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
VGVehbi Güngör
Vehbi Güngör
DAdeniz aşkın
deniz aşkın
Bu çalışma Covid-19 pandemisi sürecinde aile içi ilişkilerde meydana gelen sosyal değişme, tartışma ve şiddet parametrelerini elde edilen nitel veriler üzerinden analiz etmektedir. Veriler doğrultusunda, bireylerin özellikle evde ve kapalı mekânda kalmalarından ötürü psikolojik sorunlar yaşadıkları ve bunun aile içi ilişkilere olumsuz bir şekilde yansıdığı görülmektedir. Bireylerin tartışmalarını çoğunlukla “nedensiz” tanımlamasını, pandemi sürecinin zemin hazırladığı stres, kaygı, endişe gibi psikolojik durumların gündelik ilişkilere yansıması olarak değerlendirmek mümkündür. Çalışma kapsamında görüşülen kadın ve erkeklerin bu süreçten olumsuz etkilendiği görülürken, erkeklerin aile içi ilişkiler konusunda konuşmada daha isteksiz oldukları, buna karşın kadınların problemlerin arttığını ifade etmeleri de dikkat çekicidir. Saha çalışmasında, aile içi tartışmalara neden olan durumların çoğunlukla, evde kalınan süre içinde bütün davranışların gözetim altında olması, kadınların evde kalmaya başlayan erkekleri ev işlerine müdahale etmekle “suçlaması” iken bu durum çoğunlukla tartışma, bazen de şiddete varan sonuçlar ile aile içi ilişkileri olumsuz etkilediği çalışma bulgularına yansımaktadır. Çalışmada elde edilen veriler 2020 yılının Mart ve Nisan aylarında pandemiden dolayı sokağa çıkış yasaklarının uygulandığı süreçte 8 kadın ve 7 erkek olmak üzere toplamda 15 kişiye telefon ile ulaşılarak uygulanan yarı yapılandırılmış görüşme formuna dayanmaktadır. Nitel bir çalışmanın görünenin derin bilgisine ulaşma hassasiyeti ile konu ele alınmış ve bulgular sosyolojik bir zeminde tartışılmıştır.

31 December 2020 in Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
DAdeniz aşkın
deniz aşkın
Bu çalışma gerek Osmanlı dönemi gerekse de Türkiye Cumhuriyeti arşiv belgelerine sınırlı olarak yansıyan Şego ve Bıdri adlı iki Arap aşiretini tarihsel ve sosyolojik yönleri ile incelemeye odaklanmaktadır. Tarihsel kaynaklara bakıldığında Abbasi halifesi tarafından Anadolu’nun müslümanlaştırılması için günümüz Sason (Batman) bölgesine gönderildiği öne sürülen bu aşiretlerin Kral Tavit egemenliğine son vererek bölgedeki Ermenileri egemenlikleri altına almaları, Anadolu’ya geldikleri dönemde yazılı ve somut kültüre sahip olmayan bu aşiretlerin süreç içerisinde Ermeni kültüründen etkilenmelerine neden olmuştur. Osmanlı merkezileşme politikası neticesinde haberdar olunan bu aşiretlerin farklı etnik bir yapıya sahip olmaları onların bölgedeki diğer aşiretler ile ilişkilerinin yönünü tayin etmiştir. Bu bakımdan söz konusu aşiretlerin tarihleri, onları bölgedeki diğer aşiretlerden ayıran etno-kültürel ve kolektif kimlik yapıları ve devlet ile kurmuş oldukları ilişkiler bu çalışma kapsamında incelenmiştir. Anadolu’ya geldikten sonra Müslümanlar ile önemli oranda iletişimleri kesilen bu aşiretlerin, sadece egemenlikleri altına aldıkları Ermenilerle kültürel bir etkileşime girdikleri görülmektedir. Alan verileri dikkate alındığında dâhil oldukları Sason isyanlarından sonra göreceli olarak Cumhuriyet ile iyi ilişkiler geliştirdiği görülen bu aşiretlerin, aşiret bünyesinde kabul edilen koruculuk sistemine ek olarak devlet ile ilişkileri parti ve hükümet üstü algıladıkları görülmektedir. Araplık kimliği korunmakta ve gündelik ile resmi ilişkilerde bu kimlik bilinçli olarak ön plana çıkartılmaktadır. Ayrıca görüşmelerde devletin yanında olunduğu vurgusu ön plana çıkması çalışma bulguları açısından önem arz etmektedir. Ayrıca söz konusu aşiretlerde klasik aşiret yönetiminin değişmiş ve aşiret bünyesinde yeni öncü bir grubun öne çıktığı görülmektedir.. Nitel bir yöntem ile elde edilen bu çalışmanın verileri yaklaşık bir yıla yayılan sistematik gözlem notlarına ve Bitlis ili sınırları içinde ikamet eden aşiret üyesi toplamda 21 kişi ile yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak yapılan görüşme kayıtlarına dayanmaktadır.

31 March 2021 in Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
DAdeniz aşkın
deniz aşkın
Bu çalışmanın amacı Covid-19 pandemisi bağlamında Türkiye’de uygulanan politikaların ve alınan kararların ortaya çıkardığı sonuçları sosyolojik bir zeminde analiz etmektir. Kuşkusuz virüsün Türkiye’de yayılım hızını azaltmak için alınan kararlar ve uygulanan politikalar toplumun tüm alanlarını ve katmanlarını içine almaktadır. Özellikle eğitim öğretime ara verilmesi, Covid-19 teşhisi konulan kişilerin sağlık güvencelerine bakılmaksızın tedavisi, ulaşımın kısıtlanması, maske dağıtım ve üretimi ile yaşa bağlı kategorik evde kalma uygulamalarının toplumsal yansımaları Türkiye’nin yeni bir deneyimine işaret etmesi açısından önemlidir. Diğer taraftan, sağlık çalışanlarına sunulan hizmetlere karşılık gündelik hayatlarında, 65 yaş üstü kişiler ile benzer şekilde yaşadıkları stres ve kaygının yanında dışlanma durumları yine toplumsal ölçekte Türkiye’nin ve dünya toplumlarının deneyimlediği ilkleri barındırmaktadır. Sağlık Bakanlığı’nın sorumluluk paylaşımına yönelik yeni bir söylem geliştirmesi ve virüsün yayılması noktasında vatandaşı “sorumlu” bir birey olarak muhatap alması da yeni bir tartışma ve tanımlama zeminini de gerekli kılmaktadır. Bununla beraber bu çalışmada Türkiye’de Covid-19 virüsünün yayılım hızını etkileyen, genç nüfus oranı, ulaşım, tedavi, maske dağıtımı, HES kodu uygulaması gibi uygulamalar betimsel bir yöntem ile incelenmiş ve değerlendirilmiştir.

24 February 2020 in Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
DAdeniz aşkın
deniz aşkın
Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin toplumsal yapısının birçok alanında olduğu gibi eğitim politikasında da radikal değişiklikler meydana geldi. Ancak bu süreçte toplumsal dönüşüme katılmayan dini eğitim merkezlerinden bir kısım medreseler, bazı bölgelerde müderrisler ve halk tarafından günümüze kadar devam ettirilmişlerdir. Bu süreçte medreselerin müderrisleri ve bu kurumların baş aktörü olan seydalar günümüz modern din eğitimine bazı eleştiriler getirerek bir anlamıyla kendileri ve kurumları için güven tazelemeye çalışmaktadırlar. Bu eleştiriler, çoğunlukla sınırlı din eğitimi, eğitim-öğretim yöntemi, öğrenci-öğretmen ilişkisi, din eğitiminin yeterli olmaması ve geleneksel eğitime ait bir takım özellikler etrafında şekillenmektedir. Nitel verilere dayanan bu çalışma süresince Türkiye’nin farklı illerine dağılan seydalara ve medreselere kartopu örneklem metodu ile ulaşılarak toplamda 30 seyda ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır.

30 May 2019 in MUKADDİME
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
DAdeniz aşkın
deniz aşkın
NSNadir Suğur
Nadir Suğur
Bu çalışmada, geleneksel dini kurum ve aktörlerinin tarihsel süreç içerisinde var olma stratejileri ile beraber aktörlerin mevcut durumda daha çok hangi yöntemler ile geleneksel otorite ve itibarlarının devamını sağladığı üzerinde durulmuştur. Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde sıklıkla ‘seyda’ olarak karşımıza çıkan dini aktörler, Max Weber’in çalışmalarına referansla fonksiyon karizması kapsamında anlaşılmaya çalışılmıştır. Fonksiyon karizmasına sahip seyda kendi özel ve sınırlı alanında belli bir hâkimiyet ile var olan itibar ve otoritesinin devamını sağlama yönünde bir takım girişimlerde bulunurken yeni yerlere ve müntesiplere ulaşma gayreti içinde olduğu da görülmektedir. Bu bağlamda geleneksel dini argümanların yoğun hissedildiği özellikle kırsal kesimlerde seydalar karizmalarının sunum alanı olarak taziye, düğün, cenaze ama özellikle toplumsal sorunlarda aracı veya çözücü olarak ön plana çıkarak meşruiyetlerini sağlarlar. Çünkü seyda bu şekilde sürdürmek istediği karizmasının bir gereği olarak alanda olmak ve kendisini ispat etmek zorundadır. Aksi durumda karizmanın istikrarsız doğasından kaynaklı olarak varlık imkânı bulamaz. Bu yönüyle bu çalışmada toplamda 30 seyda ile yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanarak nitel-yorumsamacı-etnografik bir çalışma gerçekleştirilmiş ve seydaların dinsel itibarlarının inşası için uyguladığı formülasyonlar incelenmiştir.

30 October 2025 in OPUS Journal of Society Research
Verified
Journal Article
Closed access
DAdeniz aşkın
deniz aşkın
This study focuses on the educational activities carried out by Syrians in Türkiye in the digital environment, within the theoretical framework of “diasporic education.” Diasporic education, which refers to the transmission of language, history, and cultural values that migrants reside outside their homeland and try to preserve and pass on to subsequent generations in the host country through formal and informal means, brings members together around shared values. However, due to both financial constraints and sociological reasons in Türkiye, these activities, which mostly take place in the digital sphere, also necessitate consideration of the “digital diaspora” debate among Syrians. At this point, groups established through Facebook's sharing network enable scattered migrants to communicate and interact, unite around fundamental values, and make efforts to preserve their shared identity codes and sense of belonging in a more economical and easier way. Based on data obtained from these Facebook groups, the study claims that Syria is conveyed among migrants on a nostalgic basis and that the values of the homeland are presented in an idealized manner. To such an extent that religious, cultural, historical, or language teaching activities by different groups aim to provide collective identity and belonging while also ensuring that the perception of the homeland is kept alive in the target audience. In this context, educational activities targeting different groups are carried out through decentralized and independent Facebook groups. The data collected through a netnographic method between April and December 2025 were analyzed within a sociological framework