Renewable energy has attracted researcher attention in recent years, and the number of studies conducted on the topic has increased. The importance of renewable energy has increased because certain energy resources are exhaustible and they damage the environment in various ways. Fossil fuel-based energy is the main culprit for environmental damage and lately renewable energy is the main focus as a safe alternative to fossil fuels. However, replacement of fossil fuels by renewables may have a negative impact on human development, even if it has a positive impact on the environment. With this rationale, this study investigates the relationship between renewable energy and human development in 28 OECD (Organization for Economic Cooperation and Development) countries from 1990 to 2017 by using the Westerlund and Edgerton panel cointegration test with structural breaks and the Dumitrescu and Hurlin causality test. The results of the panel data analysis revealed that renewable energy affected human development positively. In addition, the causality test determined the presence of a bidirectional causality relationship between renewable energy and human development. This study is unique in the sense that it is the only study in the literature examining the relationship between human development index and renewable energy for the countries in question. While similar analyses were conducted in the past for different regions or for just one type of renewable energy, no such study has been conducted in this scale with this method. Another differentiating feature of the study is that it demonstrates the bidirectional nature of the study not just the unidirectional causality. Policymakers are advised to invest in renewable energy projects and also create frameworks which provide incentives to the private sector for renewable energy production.

1970’li yıllar sonrasında liberalleşme politikalarının ağırlık kazanması ile özelleştirme konusu önem arz etmeye başlamıştır. Özelleştirme, devlet mülkiyetindeki işletme faaliyetinin çeşitli şekillerde özel sektöre devredilmesi şeklinde ifade edilebilir. Artan özelleştirme uygulamaları ile beraber birtakım dezavantajların oluşması nedeniyle özelleştirmeye karşı alternatifler de tartışılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada özelleştirmeye karşı alternatif yaklaşım olarak vakıf müessesesinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Vakıf müessesesinin genellikle özel mülkiyet şeklinde işletilmesi ve sosyal faydasının yüksek olması nedeniyle özelleştirmeye karşı alternatif yaklaşım çerçevesinde model olarak seçilmiştir. Vakıf müessesesinin Osmanlı Devleti döneminde çok önemli fonksiyonlar üstlenmesi nedeniyle çalışmada Osmanlı Devleti vakıf müessesesi esas alınmıştır. Çalışma sonucunda, genel anlamda değerlendirme yapılarak bir yargıya ulaşılmaya çalışılacaktır.

Turkish Studies-Economics,Finance,Politics

Bu çalışmada, Türkiye’de 1999–2025 döneminde dolaylı ve dolaysız vergilerin Tüketici Fiyat Endeksi üzerindeki etkisi zaman serisi analizi ile incelenmiştir. ARDL analizi sonuçlarına göre, dolaylı ve dolaysız vergilerin Tüketici Fiyat Endeksi üzerinde genel olarak pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı etkilerinin bulunduğu belirlenmiştir. Kısa dönem sonuçlarına göre dolaylı vergilerin fiyatlar genel düzeyi üzerinde yukarı yönlü bir etkiye sahip olduğunu gösterirken, dolaysız vergilerin pozitif etkisinin yan sıra gecikmeli negatif etkisi dönemsel farklılığa işaret etmektedir. Uzun dönemde dolaylı vergilerin enflasyon üzerindeki pozitif etkisinin fiyatlar genel düzeyi üzerinde kalıcı biçimde yansıdığını göstermektedir. Dolaysız vergilerin ise 1. gecikmeli etkisinin uzun dönemde negatif ve istatistiksel olarak anlamlı olması, bu vergi türünün zaman içinde TÜFE üzerinde baskılayıcı bir etki oluşturabileceğini göstermektedir. Granger nedensellik analizi sonuçları, Tüketici Fiyat Endeksinden dolaylı vergilere doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisi olduğunu ortaya koyarken, dolaysız vergilerden dolaylı vergilere doğru da tek yönlü bir nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular, vergiler ile enflasyon arasında karşılıklı bir etkileşim olduğunu, ancak enflasyonun vergi dinamikleri üzerinde daha belirleyici bir rol oynadığını göstermektedir. Bu çerçevede, vergi politikalarının enflasyonla etkileşim halinde olduğu ve bu durumun maliye politikası tasarımında dikkate alınması gerektiği değerlendirilebilir. Bu bulgular, Olivera–Tanzi çerçevesiyle uyumlu olarak vergi ve enflasyon arasında bir etkileşime işaret etmekte olup, bu ilişkinin ağırlıklı olarak enflasyondan dolaylı vergilere doğru gerçekleştiğini göstermektedir.

Public expenditures on education, health, and social services improve individuals’ knowledge, skills, and overall quality of life, thereby enhancing the access of low-income groups to economic opportunities and contributing to the reduction of income inequality. As the effectiveness of these public expenditures increases, the redistributive impact of public policies strengthens, supporting the emergence of a more equitable income distribution. This study investigates the effects of education, health, and social expenditures on income distribution in 27 European Union countries over the period 2015–2023 using panel data analysis. According to the results of the panel FMOLS (Fully Modified Ordinary Least Squares) estimation, health and social expenditures exhibit a significant inequality-reducing effect. Specifically, a 1% increase in health expenditures decreases the Gini coefficient by an average of 0.0043 points, while a similar increase in social expenditures leads to an improvement of approximately 0.0021 points. In contrast, education expenditures do not show a statistically significant effect on income distribution. Furthermore, the results of the Granger (1969) panel causality test reveal bidirectional causality between education and health expenditures, as well as between health and social expenditures, whereas no significant causal relationships are detected among the other variables. Devletlerin yaptıkları eğitim, sağlık ve sosyal harcamalar bireylerin bilgi, beceri ve yaşam kalitesini iyileştirerek düşük gelir gruplarının ekonomik fırsatlara erişimini arttırarak gelir dağılımındaki adaletsizliklerin azaltılmasına katkı sağlamaktadır. Bu kamu harcamalarının etkinliğinin artışı ile kamu politikalarının yeniden dağıtım etkisi güçlenerek daha adil bir gelir dağılımının ortaya çıkmasını desteklemektedir. Bu çalışmada 27 Avrupa Birliği ülkesinde 2015-2023 döneminde eğitim, sağlık ve sosyal harcamaların gelir dağılımı üzerindeki etkisi panel veri analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Yapılan çalışmada uygulanan panel FMOLS (Fully Modified Ordinary Least Squares) analizine göre, sağlık ve sosyal harcamaların gelir dağılımındaki eşitsizliği azaltıcı yönde etkili olduğu belirlenmiştir. Buna göre sağlık harcamalarında meydana gelen %1’lik artış Gini katsayısını ortalama 0,0043 puan düşürürken, sosyal harcamalardaki aynı oranlı artış yaklaşık 0,0021 puanlık bir iyileşme sağlamaktadır. Diğer yandan eğitim harcamalarının gelir dağılımı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi tespit edilememiştir. Bununla birlikte Granger (1969) panel nedensellik testi sonuçlarına göre; eğitim ve sağlık harcamaları ile sağlık ve sosyal harcamalar arasında çift yönlü nedensellik gözlemlenirken, diğer değişkenler arasında anlamlı nedensellik bulunmamıştır.