Kurak ve yarı kurak alanlarda yeterli çimlenmeyi kısıtlayan önemli faktörlerinden biri su varlığının çok az olmasıdır. Sulama imkanının kısıtlı olduğu bölgelerde daha uygun genotiplerin kullanılması iyi bir çıkışın ön şartıdır. Bu araştırma, Türkiye’de yetiştiriciliği yapılan bazı yonca çeşitlerinin erken dönem kuraklık stresine toleransını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada on sekiz yonca çeşidi petri kaplarında polietilenglikol 6000 kullanılarak oluşturulan farklı konsantrasyonlarda (-3 bar ve -6 bar) erken kuraklık stresine tabi tutulmuştur. Araştırmanın 7. gününde çimlenme oranı, kök uzunluğu, vigor indeksi, çimlenme hızı ve çimlenme indeksi belirlenmiştir. Artan kuraklık stresi fide gelişimini önemli derecede kısıtlamıştır. Çimlenme oranları kontrole göre -3 bar kuraklık stresinde %9.9, -6 bar kuraklık stresinde %88.6 oranında azalmıştır. İncelenen çeşitler arasında Sabrina, Elçi ve Frigos çeşitlerinin çimlenme oranlarına göre erken gelişme döneminde kuraklık stresine toleranslı olduğu, Magna 601, Victoria ve Sunter çeşitlerinin ise kuraklık stresine toleranslı olmadığı belirlenmiştir. İncelenen bütün karakterler dikkate alındığında Sabrina kuraklığa en toleranslı çeşit olarak değerlendirilebilir. Sulama ve kısıtlı sulama problemi olan bölgeler için tavsiye edilebilecek bu çeşidin, sulama sıkıntısı olan bölgelerde tarla denemelerine dahil edilmesi, bu bölgelerde yonca üretimini geliştirilmesine katkı sağlayacaktır.
16 March 2020 in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
Tuzluluk Dünya‘da tarım alanlarında ciddi problemlere sebep olan en önemli abiyotik stres faktörlerinden biridir. Bu çalışma ile Türkiye‘nin bazı illerinden toplanan ve ülkemizdeki tohum gen bankalarından temin edilen yerel ekmeklik buğday genotiplerinin erken gelişme dönemindeki tuz stresine toleransının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada materyal olarak 25 adet yerel ekmeklik buğday genotipi ve standart olarak da 4 adet tescilli ekmeklik buğday çeşidi kullanılmıştır. Genotipler tuz stresine tabi tutularak çimlenme oranı, kök uzunluğu, koleoptil uzunluğu, sürgün uzunluğu, çimlenme indeksi, kök taze ve kuru ağırlığı özellikleri ölçülmüştür. Çimlenme oranı kontrole göre tuz uygulamasında %39,1 oranında önemli bir şekilde azalmıştır. Çimlenme oranlarına göre incelenen genotipler arasında TR 53869, Kate A1 ve Pehlivan genotiplerinin erken gelişme dönemindeki tuz stresine toleranslı olduğu, TGB 000543 ve TR 63579 nolu genotiplerin ise duyarlı olduğu belirlenmiştir. İncelenen tüm özellikler dikkate alındığında TR 53869 nolu genotip erken gelişme dönemindeki tuz stresine toleranslı genotip olarak değerlendirilebilir. Bu genotipin buğday da tuz stresinin sorun olduğu bölgeler için ıslah çalışmalarında kullanılabileceği öngörülmüştür.
10 March 2025 in Journal of King Saud University – Science
Triticale (× Triticosecale Wittmack) is recognized for its tolerance to abiotic stress and adaptation to suboptimal soils, demonstrating significant potential for fodder production in dry environments. The harvest stage is essential for preserving the nutritional content of triticale, ensuring higher fodder yields, and effective implementation of crop rotation. However, the optimum harvest stage is unknown for triticale in the Muş province of Türkiye under rainfed conditions. This two-year study investigated the impact of the harvest stage on hay yield and quality of the triticale genotype. The experiment consisted of two factors, i.e., 18 triticale genotypes and three harvest stages (i.e., flowering, milking, and dough). Data relating to dry matter yield and quality attributes, i.e., crude protein ratio, neutral and acid detergent fiber, digestible dry matter, and relative feed value, were collected. Results showed significant variations in yield and quality across harvest stages and genotypes. Delaying harvest increased dry matter yield from 7.11 t/ha (flowering) to 12.00 t/ha (dough) but reduced crude protein and digestibility. Genotypes such as ‘Presto’ and ‘BC Goran’ achieved the highest dry matter yields, while ‘Esin’ and ‘Line 1’ excelled in quality metrics like crude protein ratio and relative feed value (RFV). The milking stage emerged as the optimal balance between yield and quality, particularly for forage quality indicators like digestibility and protein content. It is concluded that harvesting at the milking stage is optimal for triticale in the Muş province and similar continental climates, with ‘Presto’ and ‘Esin’ genotypes being the most suitable for producing high-quality hay. These findings address critical knowledge gaps in regional forage crop management and provide actionable insights for improving livestock feed sustainability in resource-limited environments.
16 October 2020 in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
Hayvancılıkta karlı bir üretim için, yem maliyetlerinin düşürülmesi gerekmektedir. 2018 yılı Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) resmi verileri üzerinden yapılan hesaplamalara göre, Türkiye 18,6 milyon büyükbaş hayvan birimine (BBHB) denk gelen hayvan varlığının toplam kaba yem ihtiyacı 85 milyon tondur. Ancak Türkiye‘nin toplam kaba yem üretimi toplamı 59 milyon ton olup, bunun 10 mil. tonu çayır meralardan, 18 milyon tonu yem bitkilerinden, 31 milyon tonu diğer bitkisel artıklardan karşılanmaktadır. Ülkedeki toplam kaba yem açığı 26 milyon ton olup, bu da toplam ülkenin toplam kaba yem ihtiyacının %30‘una tekabül etmektedir. Kaliteli kaba yem açığı ise bunun çok üzerindedir. Doğu Anadolu Bölgesinde ise kaba yem açığı 3,5 milyon ton (% 19) olarak hesaplanmıştır. Muş‘ta ise üretilen kaba yemin, mevcut hayvan varlığına yeterli olduğu belirlenmiştir. Hayvancılığın genel olarak meraya dayalı olarak yapıldığı Doğu Anadolu Bölgesinde üretilen yem bitkileri miktarı da Türkiye ortalamasının üzerindedir. Türkiye kaba yem açığının kapatılması için mera alanlarının ıslahı ve tekniğine uygun kullanılarak bu alanlardan daha yüksek verim alınması, tarla tarımı içerisinde yem bitkileri ekim alanlarının artırılması gerekmektedir. Kaba yem açığının kapatılması ile daha yüksek hayvansal üretim elde edilebilecek, girdi maliyetleri düşebilecek ve hayvan üreticilerin gelir seviyesi artacak ve hayvansal ürünlerin fiyatı düşebilecektir. Çalışmada Türkiye, Doğu Anadolu Bölgesi ve Muş İli çayır mera yem bitkileri durumu, kaba yem üretim durumu, kaba yem açığı konuları irdelenmeye çalışılmıştır.
26 December 2017 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
Bu araştırma, 2013-2015 yılları arasında Tokat ve Sivas ekolojik koşullarında gazal boynuzu ( Lotus corniculatus L.) çeşit adayının ot verimi ve ot kalitesini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, bir çeşit adayı ve iki çeşit materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler iki lokasyonda (Tokat Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Sivas-Şarkışla Yem Bitkileri Üretim İstasyonu), dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın sonuçları, incelenen çeşit adayı ve çeşitlerin ot verimlerinin ve ot kalitelerinin önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Çeşit adayı verim yönü ile öne çıkmıştır. Geliştirilen çeşit adayı 2016 yılı içerisinde tescil edilmek üzere TTSM’ye sunulmuştur.
26 December 2017 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
Bu araştırma, 2013-2015 yılları arasında Tokat ve Sivas ekolojik koşullarında otlak ayrığı ( Agropyron cristatum (L.) Gaertn. ) çeşit adayının ot verimi ve ot kalitesini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, bir çeşit adayı ve iki popülasyon, materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler iki lokasyonda (Tokat Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Sivas-Şarkışla Yem Bitkileri Üretim İstasyonu), dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın sonuçları, incelenen populasyon ve çeşit adayının ot verimlerinin ve ot kalitelerinin önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Çeşit adayı verim yönü ile öne çıkmıştır. Geliştirilen çeşit adayı 2016 yılı içerisinde tescil edilmek üzere TTSM’ye sunulmuştur.