Population events such as natural disasters, pandemics, extreme weather, and wars might cause jumps that have an immediate impact on mortality rates. The recent COVID-19 pandemic has demonstrated that these events should not be treated as nonrepetitive exogenous interventions. Therefore, mortality models incorporating jump effects are particularly important to capture the adverse mortality shocks. The mortality models with jumps, which we consider in this study, differ in terms of the duration of the jumps–transitory or permanent–the frequency of the jumps, and the size of the jumps. To illustrate the effect of the jumps, we also consider benchmark mortality models without jump effects, such as the Lee-Carter model, Renshaw and Haberman model and Cairns-Blake-Dowd model. We discuss the performance of all the models by analysing their ability to capture the mortality deterioration caused by COVID-19. We use data from different countries to simulate the mortality rates for the pandemic and post-pandemic years and examine their accuracy in forecasting the mortality jumps due to the pandemic. Moreover, we also examine the jump-free and jump models in terms of their impact on insurance pricing, specifically term annuity and life insurance present values calibrated for both pre- and post-COVID data.

Index-based hedging solutions are used to transfer the longevity risk to the capital markets. However, mismatches between the liability of the hedger and the hedging instrument cause longevity basis risk. Therefore, an appropriate two-population model to measure and assess longevity basis risk is required. In this paper, we aim to construct a two-population mortality model to provide an effective hedge against the basis risk. The reference population is modelled by using the Lee–Carter model with the renewal process and exponential jumps, and the dynamics of the book population are specified. The analysis based on the U.K. mortality data indicate that the proposed model for the reference population and the common age effect model for the book population provide a better fit compared to the other models considered in the paper. Different two-population models are used to investigate the impact of sampling risk on the index-based hedge, as well as to analyse the risk reduction regarding hedge effectiveness. The results show that the proposed model provides a significant risk reduction when mortality jumps and sampling risk are taken into account.

Şirketler faaliyetlerini gerçekleştirirken ortaya çıkan en önemli sera gazlarından birisi de karbondur. Karbon emisyonları küresel ısınma ve iklim değişikliğine olan etkisi nedeni ile emisyonunun azaltımına ilişkin pek çok düzenlemenin yapıldığı bir sera gazıdır. Gerek bu düzenlemeler gerekse çevresel sürdürülebilirlik nedeni ile günümüz şirketleri karbon emisyonlarını ölçmekte, açıklamakta ve emisyonların azaltımına ilişkin birçok faaliyet gerçekleştirmektedir. Bu çalışmada Borsa İstanbul’da faaliyet gösteren şirketlerin karbon emisyonu ve temerrüt riski arasında bir ilişkinin olup olmadığı eğer bir ilişki var ise bu ilişkinin şirketin temerrüt riski üzerindeki etkisinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla şirketlerin toplam karbon emisyonları bağımlı değişken olarak belirlenmiş ve Merton modeli ile hesaplanan temerrüde olan uzaklık (DD) değişkeni ile regresyon analizine tabi tutulmuştur. Analizde varlıkların getirisi, kaldıraç ve şirket büyüklüğü kontrol değişkenleri olarak belirlenmiştir. Analiz sonuçlarında karbon emisyonlarının temerrüt riski üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu görülmüştür. Şirketlerin regresyon katsayılarına bakıldığında karbon emisyonu arttıkça temerrüt riski artmaktadır. Kontrol değişkenleri ile temerrüt riski arasında da anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Karbon emisyonlarının temerrüt üzerindeki anlamlı etkisi nedeni ile işletme kararlarında karbon yönetiminin ve azaltımının da dikkate alınması gerektiği görülmektedir.

Population events such as natural disasters, pandemics, extreme weather, and wars might cause jumps that have an immediate impact on mortality rates. The recent COVID-19 pandemic has demonstrated that these events should not be treated as nonrepetitive exogenous interventions. Therefore, mortality models incorporating jump effects are particularly important to capture the adverse mortality shocks. The mortality models with jumps, proposed by Cox. et al. , Chen and Cox , and Özen and Şahin , which we consider in this study, differ in terms of the duration of the jumps - transitory or permanent, frequency of the jumps, and size of the jumps. To illustrate the effect of jumps, we also consider benchmark mortality models without jump effects, such as the Lee-Carter , Renshaw and Haberman and the Cairns-Blake-Dowd models. We discuss the performance of all the models by analysing their ability to capture the mortality deterioration caused by COVID-19. We use data from different countries to simulate the mortality rates for the pandemic years and examine their accuracy in forecasting the mortality jumps due to the pandemic. Moreover, we also analyse the impact of mortality jump models on catastrophe bond pricing.