Effect of plant growth regulators on potato tuber yield and quality | Marek Kołodziejczyk, Kamil Gwóźdź | Agricultural Journals

The aim of the study was to analyse the genotypic and environmental variation in yield, as well as the structure of the yield of tubers of medium-early cultivars of edible potato. The field study was carried out in the years 2015-2019 at the experimental station in Prusy near Krakow (50o07ʼN, 20o05ʼE) on chernozem. The following five potato cultivars were evaluated: Finezja, Oberon, Laskara, Satina and Tajfun. The total and commercial yield of tubers, the average tuber mass, the quantity of tubers from a plant, as well as the share of the fraction of large, commercial and small tubers were determined in the study. Of the potato features that were evaluated, the share of the commercial tuber fraction was the most stable. A low diversity was also found in the case of total and commercial yield of tubers, whereas the share of the fraction of small tubers was the least stable feature. The size of yields and their structure were determined mostly by environmental factors. Only in the case of the share of fractions of large and small tubers were the varietal properties more decisive than the genotypic-environmental interaction. The conducted cluster analysis identified two groups of cultivars: first—with a high yielding potential, substantial average tuber mass, a substantial share of commercial and large tubers; and second—with significantly lower tuber mass, substantial quantity of set tubers, particularly the fine ones with a simultaneous small share of large tubers.

Wpływ warunków pluwiotermicznych na kształtowanie się składu chemicznego oraz wybranych parametrów jakości bulw ziemniaka oceniano w latach 2006–2011. Badaniom poddano sześć średnio późnych i późnych odmian ziemniaka jadalnego: Jelly, Medea, Niagara, Syrena, Ursus i Zeus. Zawartość suchej masy w bulwach kształtowała się w szerokim zakresie od 17,6 do 25,9%, a skrobi od 12,7 do 17,5%. Najwięcej suchej masy i skrobi gromadziły rośliny ziemniaka w sezonie wegetacyjnym charakteryzującym się najwyższą średnią temperaturą powietrza oraz umiarkowanym nadmiarem opadów w okresie lipiec–sierpień, najmniej natomiast w roku, w którym temperatura powietrza w analogicznym okresie wegetacji była najmniejsza, a suma opadów największa. Średnia zawartość białka ogółem w bulwach w poszczególnych latach badań wahała się od 17,2 do 21,1 g kg-1. Mała ilość opadów oraz wysoka temperatura powietrza korzystnie wpływały na zawartość białka, a nadmiar opadów, szczególnie w okresie lipiec–sierpień, ograniczał gromadzenie tego składnika. Niedobór opadów w połączeniu z wysoką temperaturą powietrza w okresie wegetacji roślin ziemniaka sprzyjały porażeniu bulw parchem zwykłym. Ocena wpływu warunków pluwiotermicznych na kumulację azotanów oraz skłonność do ciemnienia miąższu bulw surowych nie wykazała jednoznacznych zależności.

IAPAN - Instytut Agrofizyki Polskiej Akademii Nauk