As people get older, they perceive old age as starting later. Such phenomenon is explained by the so-called “age-group dissociation effect.” Since old people (as a part of society) and old age (as a stage of life) are the source of negative connotations, people tend to mentally distance from them in order to avoid stigma and to improve personal well-being. This study aims to investigate the impact of the attitude towards old people on the mental distance separating from the old-age threshold. Using data from European Social Survey (round 4), two measurement tools were developed: Ageism Index (AI) and Modified Mental Distance (MMD). The obtained results indicated no linear relationship between these two parameters. As so, no empirical evidence that supports the “age-group dissociation effect” hypothesis was found.

O ile choroba i związana z nią niezdolność do pracy są zdarzeniami losowymi, niezależnymi od woli człowieka, o tyle absencja chorobowa jest efektem świadomych i rozmyślnych

Głównym celem artykułu jest porównanie, jak absencja chorobowa kształtuje się wśród pracowników z różnych grup wieku. Dodatkowym celem jest zweryfikowanie, czy w Polsce występuje taki sam wzór absencji chorobowej, jaki zaobserwowano w kilku innych krajach, polegający na odmiennym schemacie zachowań absencyjnych wśród młodszych i starszych pracowników. Do pomiaru absencji wykorzystane zostały trzy wskaźniki: (1) średnia częstość absencji w trakcie roku, (2) średnia długość absencji w trakcie roku, (3) średnia długość pojedynczego zwolnienia. Te wskaźniki skalkulowano dla pięcioletnich grup wieku, z uwzględnieniem dodatkowego podziału ze względu na płeć. Do obliczeń wykorzystano dane Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na temat absencji chorobowej z tytułu choroby własnej za lata 2012–2019. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że pracownicy, w zależności od wieku, cechują się odmiennymi zachowaniami absencyjnymi. Chodzi tutaj jednak nie tyle o ogólny poziom absencji, ile o szczegółową jej konfigurację w zakresie poszczególnych parametrów. Przede wszystkim udało się potwierdzić wzór absencji chorobowej w odniesieniu do najmłodszych i najstarszych pracowników: najmłodsi pracownicy najczęściej korzystają ze zwolnień i są one najkrótsze, podczas gdy najstarsi pracownicy najrzadziej korzystają ze zwolnień i są one najdłuższe.

The ageing of the working-age population is one of the most challenging issues facing the economies of highly developed countries today. The aim of the article is to provide an overview of this process: to outline its past course and future prospects, to describe its spatial differentiation (at different levels of administrative division: voivodeships and counties) and to identify the challenges it poses to enterprises (employers). The analytical part of the study was based on the population projection (from 2022 to 2060) carried out by Statistics Poland. It was found that the ageing of the working-age population in Poland is already well advanced and will become more pronounced in the future. The situation is highly diversified spatially, with the relatively youngest productive population in large cities and their suburbs, and the oldest in peripheral areas. The shrinking and ageing of the productive population represents a new type of risk for entrepreneurs (the so-called demographic risk). The efficient functioning of businesses now requires the development and implementation of tools to manage this risk.

Przedmiot badań: Przedmiotem badania jest absencja chorobowa, która poza stanem zdrowia kształtuje się również pod wpływem innych czynników indywidualnych oraz kontekstualnych, w tym także pod wpływem sytuacji na rynku pracy. Cel badawczy: Celem artykułu jest przedstawienie, w jaki sposób zmiana poziomu bezrobocia wpływa na zachowania absencyjne pracowników w Polsce. Skupiono się na podwójnej perspek­tywie czasowej: długookresowej, uwzględniającej fluktuację koniunkturalną, oraz średniookreso­wej, uwzględniającej fluktuację sezonową. Metoda badawcza: W toku prac badawczych przeprowadzono analizę danych statystycznych pochodzących z dwóch źródeł: informacje na temat absencji chorobowej zostały pozyskane z Za­kładu Ubezpieczeń Społecznych, natomiast informacje na temat bezrobocia zostały pozyskane z Głównego Urzędu Statystycznego. Wyniki: Na podstawie uzyskanych wyników udało się potwierdzić wpływ bezrobocia koniunk­turalnego na zachowania absencyjne w Polsce, a także zgromadzić kilka przesłanek mogących pośrednio świadczyć o wpływie bezrobocia sezonowego. Ustalono ponadto, że w przypadku fluktuacji sezonowej nie sprawdzają się prawidłowości, które wcześniej zostały potwierdzone dla fluktuacji koniunkturalnej. Po pierwsze, odwrotny jest kierunek zachodzących zmian. O ile w cyklu koniunkturalnym, wraz ze wzrostem bezrobocia, poziom absencji maleje, to w cyklu se­zonowym odwrotnie – rośnie. Po drugie, odmienna jest zmiana struktury absencji. O ile w cyklu koniunkturalnym wraz ze wzrostem bezrobocia udział krótkoterminowych zwolnień maleje, to w cyklu sezonowym odwrotnie – rośnie.