The accurate assessment of suicide risk in psychiatric, especially affective disorder diagnosed patients, remains a crucial clinical need. In this study, we applied temperament and character inventory (TCI), Barratt impulsiveness scale 11 (BIS-11), PEBL simple reaction time (SRT) test, continuous performance task (CPT), and Iowa gambling task (IGT) to seek for variables linked with attempted suicide in bipolar affective disorder group (n = 60; attempters n = 17). The main findings were: strong correlations between self-report tool scores and objective parameters in CPT; the difference between attempters and non-attempters was found in the number of correctly responded trials in IGT; only one parameter differed between attempters and non-attempters in BPI diagnosis; and no significant differences between suicide attempters and non-attempters in TCI, BIS-11, and SRT were found. These justify the conclusion that impulsivity itself is not a strong predictor, and used as a single variable might not be sufficient to indicate the high suicide risk group among bipolar patients.

Lithium has been the most important mood stabilizer used for the treatment of bipolar disorder and prophylaxis of manic and depressive episodes. Despite long use in clinical practice, the exact molecular mechanisms of lithium are still not well identified. Previous experimental studies produced inconsistent results due to different duration of lithium treatment and using animals without manic-like or depressive-like symptoms. Therefore, we aimed to analyze the gene expression profile in three brain regions (amygdala, frontal cortex and hippocampus) in the rat model of mania and depression during chronic lithium administration (2 and 4 weeks). Behavioral changes were verified by the forced swim test, open field test and elevated maze test. After the experiment, nucleic acid was extracted from the frontal cortex, hippocampus and amygdala. Gene expression profile was done using SurePrint G3 Rat Gene Expression whole transcriptome microarrays. Data were analyzed using Gene Spring 14.9 software. We found that chronic lithium treatment significantly influenced gene expression profile in both mania and depression models. In manic rats, chronic lithium treatment significantly influenced the expression of the genes enriched in olfactory and taste transduction pathway and long non-coding RNAs in all three brain regions. We report here for the first time that genes regulating olfactory and taste receptor pathways and long non-coding RNAs may be targeted by chronic lithium treatment in the animal model of mania.

W ostatnim czasie obserwujemy dużą ilość publikacji, opisujących rolę inhibitorów transportera glicynowego GlyT1 w leczeniu schizofrenii. Koncepcja zastosowania tych leków oparta jest o glutaminową teorię schizofrenii. Teoria ta tłumaczy zaburzenia psychotyczne jako konsekwencję defektu w funkcjonowaniu receptora NMDA. Funkcja wspomnianego receptora zależy głównie od dostępności kofaktorów. Jednym z nich jest najprostszy aminokwas, glicyna. Aminokwas ten oddziałuje z miejscem glicynowym obecnym na podjednostce NR1 receptora NMDA, co ułatwia jego aktywację. Substancje, które mogłyby ułatwić dostępność glicyny dla receptora, hipotetycznie usprawniłyby procesy neuroplastyczności. Większa efektywność tych procesów mogłaby stanowić czynnik ochronny przed pogłębiającymi się deficytami poznawczymi i objawami negatywnymi w przebiegu schizofrenii. W tym artykule przedstawiliśmy przegląd systematyczny dotychczas opublikowanej literatury na temat zastosowania inhibitorów GlyT1 w leczeniu schizofrenii. Najpierw opisano przedkliniczne dowody uzasadniające użycie wzmocnienia działania glicyny. Następnie korzystając z baz danych CINAHL, EMBASE, EMCARE, Medline, PsycINFO, PubMed oraz Google Scholar, wyodrębniliśmy i przeanalizowaliśmy dowody z badań klinicznych. Inhibitory GlyT1 zdają się mieć potencjał w poszukiwaniu nowych substancji w celu leczenia objawów negatywnych, z kolei zdolność tych substancji do redukowania deficytów poznawczych jest niepotwierdzona. Do tej pory sprawdzono przydatność kliniczną wielu substancji, w tym N- metyloglicyny (sarkozyny), bitopertyny oraz syntetycznych pochodnych. Część związków wykazuje korzystny efekt kliniczny, niemniej ilość opublikowanych informacji na ten temat jest niewspółmierna do jakości dowodów.

(1) Background: Schizophrenia is a chronic and progressive neuropsychiatric illness. Apart from positive and negative symptoms, 98% of the population diagnosed with schizophrenia have impaired cognitive functioning, which significantly influences the quality of life. The correlation between lipids and cognitive functioning has been well established. Our study aimed to investigate correlations between cognitive functions, the severity of schizophrenia symptoms, and lipid profiles. (2) Methods: Fifty-two women diagnosed with schizophrenia participated in this study. Cognitive functioning was measured using the Wisconsin Card Sorting Test (WCST). The Positive and Negative Symptom Scale (PANSS) was used. The serum lipid profile, including low-density lipoproteins (LDLs), high-density lipoproteins (HDLs), and triglycerides was measured. (3) Results: Better cognitive functions were associated with normal HDL levels, while low HDL levels correlated with worse WSCT scores. Only the PANSS negative subscale showed a correlation with HDL levels. Correlations with chronicity of schizophrenia and the patient’s age with poorer cognitive functions, but not with symptom severity, were detected. Early/late age at onset did not influence WSCT scores. (4) Conclusions: Our results suggest high HDL levels might be a protective factor against cognitive impairment. The influences of age and illness duration also play a vital role in cognitive performance.