Paroxetine, a selective serotonin reuptake inhibitor commonly used to treat various psychiatric disorders, may adversely affect female reproductive function. Although apigenin has been shown to ameliorate reproductive abnormalities and ovarian dysfunction, its effect on paroxetine-induced reproductive toxicity in females remains unclear. Therefore, this study investigated the potential protective effects of apigenin against paroxetine-induced reproductive alterations in female rats. Female rats with regular estrous cycles were randomly assigned to four groups (n = 9 per group): control, apigenin, paroxetine, and paroxetine + apigenin. The rats received saline, apigenin (20 mg/kg), paroxetine (10 mg/kg), or their combination by oral gavage once daily for about 29 consecutive days. Compared with paroxetine treatment alone, apigenin co-administration restored decreased serum anti-Müllerian hormone (AMH) levels, enhanced PAS reactivity in the zona pellucida, reduced ovarian iNOS immunoreactivity, increased follicle and corpus luteum numbers, and increased ovarian VEGF immunoreactivity. However, apigenin administration alone was associated with reduced testosterone levels and alterations in certain ovarian and uterine histological features in female rats. In conclusion, the findings suggest that apigenin may ameliorate paroxetine-induced reproductive alterations in female rats by modulating AMH levels, follicle and corpus luteum numbers, and ovarian histochemical and molecular parameters.
15 June 2022 in Veteriner Hekimler Derneği Dergisi
Son zamanlarda bitki antioksidanları, yan etkilerinin az olması ve iyi bir besin takviyesi olmaları nedeni ile oldukça önem kazanmıştır. Timokinon, Nigella sativa tohumunun uçucu yağından elde edilen ana aktif fenolik bir bileşik olup yüksek antioksidan özellikleri nedeni ile birçok hastalıkta geleneksel olarak kullanılmaktadır. İn vitro ve in vivo çalışmalarda, timokinonun antienflamatuar, antimikrobiyal ve antikanser gibi birçok faydalı etkilere sahip olabildiği bildirilmiştir. Mevcut çalışmada timokinonun farklı dozlarının ve farklı uygulama şekillerinin akciğerler üzerine yaptığı olası immunmodülatör etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Ratlar rastgele 5 gruba ayrıldı ve her grup 7’şer rattan oluştu. Gruplar; 1mg/kg (ip), 2 mg/kg (ip), 10mg/kg (gavaj), 20 mg/kg (gavaj) ve kontrol olarak düzenlendi. Çalışma sonunda ketamin+ ksilazin uygulaması sonrası uyutulan ratlar sakrifiye edildi ve akciğerler alınarak %10’luk Tamponlu Formaldehit solüsyonunda tespit edildi. Rutin histolojik doku takibi prosedürleri uygulanarak elde edilen kesitlerde normal histolojik yapının incelenmesi için Crossmon’ın üçlü boyama tekniği kullanıldı. İnterleukin 2 (IL-2) ve interferon gama (IFN-γ)’nın ekspresyonunu göstermek için immunohistokimyasal yöntemlerden streptavidin-biotin-kompleks yöntemi kullanıldı. Sonuç olarak yapılan çalışma ile hem gavaj hem de intraperitoneal yollarla farklı dozlarda uygulanmış timokinonunun akciğerler üzerine immunmodülatör etkileri, IL-2 ve IFN-γ’nın lokalizasyonu ve ekspresyonu gösterildi. IL-2 ve IFN-γ’nın lokalizasyonu tüm gruplarda bronş ve bronşiyol epitellerinde, bronş ve bronşiyol duvarlarında, alveol duvarındaki hücrelerde gösterildi. Tüm gruplarda farklı şiddetlerde immun pozitif reaksiyonların gözlenmesi, timokinon uygulamasının IL-2 ve IFN-γ salgılanmasını inaktive etmediğini göstermiştir. Bununla birlikte timokinon uygulanan deney gruplarında IFN-γ ve IL-2 reaksiyonlarında azalmaların gözlenmesi, timokinonun akciğerler ve immunmodülasyon mekanizma üzerine olumlu etkiler yaptığını akla getirmektedir.