Cardiovascular diseases are one of the most common complications of type 2 diabetes. They are considered the leading cause of death among diabetics. One of the mechanisms underlying diabetic cardiovascular complications is oxidative stress. Many phenolic acids are regarded as antioxidants. The aim of the study was to investigate the effect of rosmarinic acid (RA) and sinapic acid (SA) on oxidative stress parameters in the cardiac tissue and serum of type 2 diabetic female rats. Additionally, the effect of these compounds on glucose homeostasis and lipid profile in the serum was evaluated. Type 2 diabetes was induced with high-fat diet and streptozotocin. RA at the doses of 10 and 50 mg/kg and SA at the doses of 5 and 25 mg/kg were administrated orally for 28 days. Untreated diabetic rats exhibited unfavorable changes in glucose metabolism and lipid profile. Changes in the enzymatic and non-enzymatic markers indicated the onset of oxidative stress in these animals. The results showed that the higher doses of the tested phenolic acids—50 mg/kg of RA and 25 mg/kg of SA—revealed beneficial effects on oxidative stress in the cardiac tissue of diabetic rats.

Diabetes mellitus is a chronic metabolic disease characterized by disturbances in carbohydrate, protein, and lipid metabolism, often accompanied by oxidative stress. Diabetes treatment is a complicated process in which, in addition to the standard pharmacological action, it is necessary to append a comprehensive approach. Introducing the aspect of non-pharmacological treatment of diabetes allows one to alleviate its many adverse complications. Therefore, it seems important to look for substances that, when included in the daily diet, can improve diabetic parameters. Magnolol, a polyphenolic compound found in magnolia bark, is known for its health-promoting activities and multidirectional beneficial effects on the body. Accordingly, the goal of this review is to systematize the available scientific literature on its beneficial effects on type 2 diabetes and its complications. Taking the above into consideration, the article collects data on the favorable effects of magnolol on parameters related to glycemia, lipid metabolism, or oxidative stress in the course of diabetes. After careful analysis of many scientific articles, it can be concluded that this lignan is a promising agent supporting the conventional therapies with antidiabetic drugs in order to manage diabetes and diabetes-related diseases.

In diabetes hyperglycemia, excessive production of free radicals and present oxidative stress lead to many complications in the body, including male reproductive system disorders. To prevent the development of diabetic complications in the testes resulting from them, it seems beneficial to include compounds considered as natural antioxidants. Honokiol and magnolol are neolignans obtained from magnolia bark, which possess proven antioxidant properties. The aim of this study was to evaluate the effect of honokiol and magnolol on the parameters of oxidative stress, polyol pathway and glycation products in the testes as well as on selected biochemical parameters in the blood serum of rats with type 2 diabetes. The study was conducted on mature male Wistar rats with high fat diet and streptozotocin-induced type 2 diabetes. Neolignans-treated rats received honokiol or magnolol orally at the doses of 5 or 25 mg/kg, respectively, for 4 weeks. Parameters related to glucose and lipid homeostasis, basic serological parameters and sex hormones level in the serum as well as polyol pathway parameters, antioxidant enzyme activity, endogenous antioxidants level, sumaric parameters for oxidative stress and oxidative damage in the testes were estimated. Oral administration of honokiol and magnolol turned out to be beneficial in combating the effects of oxidative stess in the testes, but showed no favorable effects on serum biochemical parameters. Additionally, magnolol compared to honokiol revealed more advantageous impact indicating the reversal of the effects of diabetic complications in the male reproductive system and counteracted oxidative stress damages and polyol pathway disorders in the testes.

Oxidative stress is the basis of the pathogenesis of diabetes, obesity and their complications. Under its influence, free radicals that have not been neutralized or removed from the cell environment lead to damage to cellular macromolecules - carbohydrates, lipids and proteins. Honokiol and magnolol are neolignans derived from magnolia bark, which may be promising candidates in the fight against oxidative stress-related diseases. The aim of this study was to evaluate the antioxidant potential of structural isomers - honokiol and magnolol - in vitro, taking into account their effect on radicals and the potential possibility of protecting biomolecules against oxidative damage, as well as to analyze their capability to inhibit the activity of enzymes associated with carbohydrate and lipid metabolism. The abilities of neolignans to neutralize ABTS and DPPH radicals and also to prevent the formation of markers of oxidative damage - advanced oxidation protein products and thiobarbituric acid reactive substances were tested. The inhibitory properties of the compounds against the activity of enzymes (α-amylase, α-glucosidase, lipase) were also examined. The conducted analyzes indicate that in vitro honokiol possesses much better antioxidant properties and inhibits enzymes related to carbohydrate metabolism than magnolol. It neutralized model radicals and prevented oxidative damages almost as effectively as the reference compounds, with even better ability to inhibit enzymes involved in carbohydrate metabolism. None of the neolignans significantlly affected the reduction of lipase activity. The effectiveness of honokiol and magnolol as free radical scavengers and α-glucosidase and α-amylase inhibitors requires further confirmation in in vivo models.

Cukrzyca to przewlekła choroba metaboliczna, charakteryzująca się hiperglikemią, czyli zwiększonym stężeniem glukozy w surowicy krwi. Choroba ta może wynikać z niedostatecznego wytwarzania insuliny przez komórki β trzustki, niewłaściwej odpowiedzi tkanek na ten hormon lub obu tych stanów jednocześnie. W przebiegu cukrzycy obserwuje się zburzenia gospodarki węglowodanowej, białkowej i lipidowej. Zaburzeniom tym towarzyszy często przewlekle utrzymujący się stres oksydacyjny. Leczenie cukrzycy typu 2 oparte jest o stosowanie syntetycznych doustnych leków przeciwcukrzycowych. Leki te zapewniają dobrą kontrolę glikemii w organizmie diabetyków i poprawiają jakoś ich życia, jednakże nie są pozbawione działań niepożądanych. Dlatego też obiecującym wydaje się kompleksowe podejście do pacjenta i dodatkowe wdrożenie w procesie jego leczenia związków pozwalających na zmniejszenie negatywnych skutków stresu oksydacyjnego i ograniczających wystąpienie powikłań cukrzycowych. Zainteresowanie świata naukowego budzą zwłaszcza rośliny o właściwościach antyoksydacyjnych. Honokiol to polifenolowy związek z grupy neolignanów, który obecny jest w korze różnych gatunków magnolii. Zarówno honokiol jak i 4-O-metylohonokiol znane są ze swoich prozdrowotnych właściwości oraz wielokierunkowego działania na organizm, w tym na kontrolę glikemii czy na przywrócenie prawidłowego metabolizmu lipidów. W związku z powyższym celem niniejszej pracy przeglądowej jest usystematyzowanie dostępnej literatury naukowej, obejmującej zagadnienia wpływu neolignanów: honokiolu i 4-O-metylohonokiolu na stan zdrowia pacjenta chorującego na cukrzycę typu 2 i jej powikłania. Dane zebrane w tym manuskrypcie wskazują na korzystny wpływ tych związków w obrębie organów najczęściej narażonych na powikłania cukrzycowe – w tym trzustki, mięśnia sercowego czy też nerek, jak również na zapobieganie wystąpienia nadmiernej otyłości w kontekście oddziaływania na białą tkankę tłuszczową. Po wnikliwej analizie wielu artykułów naukowych można stwierdzić, iż związki te mogą okazać się obiecującymi środkami wspomagającymi konwencjonalne terapie lekami przeciwcukrzycowymi w leczeniu cukrzycy typ 2 i towarzyszących jej schorzeń.

Wprowadzenie: Tradycyjna medycyna wschodnia (traditional Eastern medicine – TEM) zyskuje coraz większą popularność w wysokorozwiniętych krajach Zachodu jako alternatywna forma wspierania zdrowia i pielęgnacji ciała. Wiele ziół stosowanych w tej praktyce medycznej posiada działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne czy immunomodulujące. Proces starzenia się skóry może postępować wraz z wiekiem, kiedy stopniowo ubywa włókien kolagenowych i elastynowych. Nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV, pociągająca za sobą wzrost produkcji wolnych rodników, prowadzi do uszkodzeń na poziomie molekularnym licznych struktur w organizmie i m.in. przyspieszenia starzenia się skóry.Materiał i metody: W naparach otrzymanych z surowców pozyskanych z Gynostemma pentaphyllum, Tinospora cordifolia, Astragalus membranaceus, Codonopsis pilosula, Asparagus racemosus oraz Ocimum sanctum określono zawartość związków polifenolowych (m.in. kwasów fenolowych oraz flawonoidów), potencjał antyoksydacyjny (metodami ABTS, DPPH oraz FRAP), a także wpływ na aktywność enzymów – kolagenazy oraz elastazy.Wyniki: Najwyższą zawartość związków polifenolowych oraz najsilniejsze właściwości antyoksydacyjne obserwowano w naparach pozyskanych z ziela O. sanctum, natomiast największą zdolność do hamowania kolagenazy i elastazy wykazywały napary pozyskane z liści T. cordifolia.Wnioski: Napary z O. sanctum i T. cordifolia mogą wykazywać potencjalnie korzystny wpływ na skórę, a także znaleźć zastosowanie w formulacjach stosowanych jako produkty przeciwstarzeniowe.