The objective of this study was to evaluate the effectiveness of electronic and visual ear tags in animal traceability, and to investigate the effect of placement site on ear-tag retention in Akkaraman lambs under rural conditions. A total of 380 lambs were identified with electronic and visual ear tags. Electronic and visual ear tags displayed 98.9 and 98.7 % readability at the end of 7 months, and 98.0 and 98.0 % readability at the end of the first year after tagging, respectively. Regarding the placement site, it was observed that there was more loss in ear tags placed on the mid-point part of the ear than the first-quarter part from the head side, but the difference was not statistically significant (P > 0.05). Breakages and electronic failures were not recorded during this study. In conclusion, electronic and visual ear tags demonstrated similar on-farm efficiency for the identification of Akkaraman lambs and fulfilled the minimum efficiency of 98 % required by the International Committee for Animal Recording (ICAR) for an official animal identification device at the end of the first year after tagging. Based on the findings of the study, placement of the ear tag in a cranial position and near the base of the ear would be advised.

The objectivity of this study was to investigate some blood minerals and parameters in Honamli goats reared under semi-intensive conditions. 90 goats (2-4 ages) in different three herds kept under similar manage mental conditions were chosen as research materials in Teke Border of Antalya Province. Serum Ca 6.786±0.206 mg/dL, P 4.094±0.173 mg/dL, Cl 111.105±0.582 mmol/L, K 4.519±0.066 mmol/L, Mg 2.161±0.05 mg/dL, Na 148.047±0.508 mmol/L, Fe 110.706±2.510 μg/dL, UIBC 155.025±4.333 μg/dL and Tp 7.055±0.120 g/dL were determined by Roche Diagnostics, Cobas 8000 modular analyser series, immunoassay. After then, total iron- binding capacity (TIBC), transferrin (Tf), transferrin saturation (TSAT) and Ca++ levels were calculated from each other using different biochemical formulas. Ratios between the some minerals were calculated and presented in the text. Also, very high significant differences (P

In this study, which aims to determine the levels of heavy metals, in the blood of 20 Anatolian buffaloes (Bubalus bubalis) aged 12-18 months, raised in Bitlis province, Güroymak District and fed with ready-made feed ad-libitum in pasture + pen conditions. 3 macro minerals and 14 micro minerals were found in the blood. The levels of a total of 17 minerals were measured by inductively coupled plasma optical emission spectrometry (ICP-OES). Among the macro minerals levels were Ca 43.896±1.216 ppm, Mg 11.381±0.325 ppm, K 133.175±13.959 ppm and micro minerals levels were Al 0.710±0.090 ppm, As 0.027±0.006 ppm, Ba 0.038±0.006 ppm, Co 0.006±0.002 ppm, Cr 0.055±0.010 ppm, Cu 0.218±0.033 ppm, Fe 0.83 2±0.051 ppm, Mn 0.024±0.003 ppm, Mo 0.009±0.002 ppm, Se 0.084±0.009 ppm, Sr 0.050±0.004 ppm, Ti 0.046±0.011 ppm, V 0.058 ±0.014 ppm and Zn 0.168±0.025 ppm. Relationships between minerals are revealed by Pearson Correlation Coefficient (p<0.05). In addition, in this study, the ranking of macro and micro minerals and the relative values of some of these minerals (As/Se, Ca/Mg, Ca/Mn, Ca/Zn, Cu/Fe, Cu/Zn, K/Mg, Mn/Fe, Mn/ Mg, Zn/Fe) were presented.

The aim of this study was to determine the some serum minerals and their interactions between in 2, 3 and 4 years-old healthy Norduz (n=45) and Hair (n=31) goats raised in semi-intensive conditions. Mineral levels were determined with Atomic absorption spectroscopy (AAS) in ppm level. Results were calculated as Fe 1.578±0.088 and 1.379±0.095 mmol/L, Cu 1.300±0.067 and 1.303±0.080 mg/L, Zn 0.972±0.029 and 0.937±0.029 mg/L, K 4.574±0.091 and 2.102±0.074 mmol/L, Mg 2.089±0.057 and 4.670±0.098 mmol/L, Mn 2.163±0.152 and 2.215±0.198 mg/L, Pb 0.078±0.005 and 0.087±0.006 mg/L for Norduz and Hair goats, respectively. While the differences in the mineral levels of hair goats were not significant, significant differences has been found between the age groups in terms of K, F and Pb in Norduz goats. In addition, while there was no statistically significant difference between 3-year-old goats, statistically significant differences hs been found for Fe and 2-year-old goats K and Mg in 4-year-old goats. Moreover, with respect to correlation coefficients, positive correlations were obtained both between K-Mg at Norduz goats and between Fe-Cu, Fe-K, Fe-Mg, K-Mg at Hair goats in all years-old groups.

Bu bölümde koruyucu ve antioksidan yem katkı maddeleri, hayvansal üretimde sürdürülebilirlik, ürün güvenliği ve hayvan refahı ekseninde stratejik bileşenler olarak ele alınmaktadır. Koruyucular, yemlerin mikrobiyal bozulmasını önleyerek raf ömrünü uzatırken; antioksidanlar, oksidatif stresi baskılayarak yem ve hayvansal ürün kalitesini korur. Doğal (vitaminler, karotenoidler, polifenoller, esansiyel yağlar vb.) ve sentetik (BHA, BHT, TBHQ, etoksikin vb.) kökenli bileşiklerin farklı etki mekanizmaları, kullanım alanları ve toksikolojik sınırları değerlendirilmiştir. Nanoteknoloji temelli uygulamalar, bitkisel sinerjistik kombinasyonlar ve transkriptomik analizler gibi güncel araştırmalar, katkıların yalnızca biyokimyasal değil, genetik düzeyde de düzenleyici etkiler gösterebildiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, Avrupa Birliği ve Türkiye mevzuatları çerçevesinde kullanım izinleri, etiketleme, kalıntı limitleri ve biyogüvenlik uygulamaları detaylandırılmıştır. Gelecek perspektifinde, doğal ve tüketici dostu katkıların yanı sıra, mikroenkapsülasyon ve yapay zekâ tabanlı formülasyon optimizasyonları öne çıkmaktadır. Sonuç olarak, koruyucu ve antioksidan katkılar, yem stabilitesi ve performans artışının ötesinde, güvenli, sürdürülebilir ve fonksiyonel hayvansal üretim sistemlerinin temel yapı taşlarıdır.

Bu bölüm, yem katkı maddelerinin hayvan sağlığı, gıda güvenliği ve çevresel sürdürülebilirlik ekseninde stratejik rolünü bütüncül bir çerçevede ele alır. Tek Sağlık yaklaşımı doğrultusunda, antibiyotiklere bağımlılığın azaltılması ve antimikrobiyal direnç riskinin yönetimi için fonksiyonel katkıların önemi vurgulanır. Probiyotik, prebiyotik, sinbiyotik, fitobiyotik, organik asit ve enzim gruplarının sindirim sağlığı, bağışıklık yanıtı ve yemden yararlanma üzerindeki etkileri, türlere özgü fizyoloji ve üretim sistemleri bağlamında tartışılır. Toz, granül, sıvı, kapsül ve mikroenkapsül gibi formülasyonların stabilite, homojenlik ve biyoyararlanım açısından kritik belirleyiciler olduğu, premiks, üstten serpme, suya karıştırma ve parenteral uygulama gibi yöntemlerin pratikte farklı avantajlar sunduğu gösterilir. Biyogüvenlik ve mevzuat çerçevesinde izlenebilirlik, kalite kontrol, risk değerlendirmesi ve geri çekme protokolleri öne çıkar. Gelecek perspektifinde sensör entegreli akıllı katkılar, yapay zekâ ile kişiselleştirilmiş reçeteler ve biyoteknolojik çözümler, verimlilik ile refah hedeflerini çevresel etkileri gözeterek birleştiren yenilikçi bir yol haritası sunar. Böylece katkılar, yalnızca performans artışı sağlayan yardımcılar değil, sürdürülebilir ve güvenli üretimin anahtar bileşenleri olarak konumlanır.