Demirköprü Baraj Gölü balıkçılık faaliyetlerinin mevcut durumunu ortaya koymak amacıyla av araçlarının yapısal özellikleri, kullanım şekli ve zamanları ile hedefledikleri türler belirlenmiştir. Saha çalışmaları, Haziran 2015 - Aralık 2016 tarihleri arasında aylık olarak gerçekleştirilmiştir. Gölde S.S. Köprübaşı Su Ürünleri Kooperatifi’ne üye 75 ticari balıkçı, 47 ruhsatlı tekne ile avcılık faaliyetlerini sürdürmektedir. Ticari balıkçılık uzatma ağları, pinterler ve paragatlar ile gerçekleştirilmektedir ve hedef türler; yayın, sazan, gümüşi havuz balığı ve tatlısu kolyozudur. Çalışmada ticari avcılar tarafından kullanılmakta olan farklı teknik özellikte 17 uzatma ağı, 6 pinter takımı ve 2 paragat takımının teknik planları FAO standartlarına göre tanımlanmıştır. Göldeki av miktarlarındaki değişimlerin değerlendirilmesi için 2008 - 2016 yılları arasındaki resmi üretim rakamları incelenmiştir. Yıllık ortalamada en çok avlanan tür gümüşi havuz balığıdır ve onu sırasıyla sazan, sudak ve yayın balığı izlemektedir. 2008 yılında av kompozisyonu içerisinde baskın olan sudak türünün son iki yılda av vermediği belirlenmiştir. Bu çalışma ile Demirköprü Baraj Gölü’nde kullanılan av araçlarının özellikleri detaylı bir şekilde ilk kez tanımlanmıştır.

The effects of multifilament gillnet twine thickness on selectivity and catching efficiency for the common carp fishery were investigated in this study. Sampling was carried out with multifilament gillnets of two different twine thicknesses (with 210d/2 and 210d/3) on 140, 150, 160, 180, 200 mm mesh sizes between June 2015 and December 2016 in Marmara Lake, located in Western Turkey. Higher modal lengths and lower catch per unit effort (CPUE) values and lower sub-minimum landing size (MLS) individuals rate (excluding 180 and 200 mm mesh sizes) were obtained in the thick multifilament material (210d/3) with the same mesh size compared to thin material (210d/2). All mesh sizes in both twine thickness provided modal lengths above the MLS. However, the thin twine material had a higher nominal percentage of undersized fish (8%), greater than the 5% accepted limit for total catches when all mesh sizes are considered together. As a result, the modal lengths and spread values increased and the selectivity and catching efficiency decreased with the thicker twine material.

The purpose of this investigation was to identify the presence of parasite infections and cystic formation in Scomber japonicus, Scomber scombrus, and Thunnus thynnus. Euryphorus brachypterus and Clavellisa scombri were identified from Thunnus thynnus and Scomber scombrus, respectively. Anisakis pegreffii was identified from Scomber japonicus and Scomber scombrus by using molecular methods. Additionally, Anisakis typical was determined from Scomber japonicus.

Angular rough shark is a rare occurrence and one of the critically endangered species. In this study, angular rough shark caught as bycatch with trammel nets was investigated in the Southern coasts of the Marmara Sea, Turkey. The weight of this species, which was caught in these nets, was measured as 212 gr due to the degradation by parasites. The actual weight before degradation was determined as 2623 gr from the length-weight relationship formulation. Morphometric measurements of the species were performed and compared with previous studies. As a result, the population structure and biology of critically endangered species, such as limited information about angular rough shark as bycatch in fisheries should be investigated. Fishing methods will prevent catching angular rough sharks are improved and their survival should be ensured through appropriate protective measures.

Av araçlarının teknik ve operasyonal özellikleri; av verimi ve seçicilik gibi balıkçılık parametrelerini etkilediği için, av araçlarının tanımlanması gerekmektedir. Aynı türü avlayan fakat farklı bölgelerde kullanılan av araçlarında, atadan kalma bilgiden veya av sahasından kaynaklı teknik ve operasyonal farklılıklar görülebilmektedir. Bu doğrultuda, Marmara Denizi’nin Çanakkale-Kemer Bölgesi’ndeki ticari balıkçıların kullandıkların fanyalı uzatma ağlarından marya ağlarının teknik ve operasyonal özellikleri belirlenerek, Marmara Denizi ve Çanakkale Bölgesi’ndeki önceki çalışmalar ile karşılaştırılmıştır. Eylül 2020-Eylül 2021 arasında ticari balıkçıların kullandıkları marya ağlarına ait özellikler, gözlem ve yerinde ölçümler ile kayıt edilerek değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda Çanakkale Kemer Bölgesi’nde, genellikle 20-70 metre derinliklerde, 3-4 güne kadar suda bekletilerek ekonomik değeri yüksek demersal (ıstakoz, sübye, pisi, dil, fener, kırlangıç, lipsoz ve bakalyaro vb.) türleri avlamak için genellikle Aralık-Mayıs arasında kullanılan ağlar, “Marya ağı” olarak tanımlanmıştır. Saha çalışmaları sırasındaki gözlemlerde ticari balıkçıların marya ağlarının 1-14 gün, ortalama 5 gün suda bekletildiği belirlenmiştir. Bölgede en çok 46 mm göz genişliğinde, kırmızı renk, 6 numara ip kalınlığı ve ortalama 51500 metre uzunluğunda marya ağlarının kullanıldığı tespit edilmiştir. Kemer Bölgesi’nde ve Çanakkale ile Marmara Denizi’nde daha önce gerçekleştirilen çalışmalarda, ticari balıkçıların kullandığı marya ağlarının tor göz genişliği, fanya göz genişliği, yükseklik göz sayıları, ip kalınlığı, renk gibi teknik özellikleri ile ağ miktarları, suda bekletilme süreleri gibi operasyonal özelliklerinin farklılaştığı belirlenmiştir. Sonuç olarak; Çanakkale-Kemer Bölgesi’ndeki yoğun kullanılan marya ağları gibi balıkçılık kaynaklarında kullanılan av araçlarının tanımlanması, av gücü ve av baskısının tespit edilmesine katkı sağlarken, uygun balıkçılık yönetim politikaları geliştirmek ve sürdürülebilir balıkçılık açısından oldukça önemlidir.

Bu çalışmada, Nisan- Eylül 2023 tarihleri arasında Edremit Körfezi’nde küçük ölçekli balıkçılar tarafından kullanılan av araçlarının teknik ve yapısal özellikleri belirlenerek, av araçlarındaki yıllar içerisindeki değişim tespit edilmiştir. Çalışmada Edremit Körfezi’ndeki Behramkale (Asos), Küçükkuyu, Altınoluk, Güre, Akçay, Burhaniye (Ören), Gömeç, Ayvalık (Merkez) ve Ayvalık (Cunda) bölgelerinde toplam 9 farklı alanda, 399 ticari tekne içerisinden 256 ticari balıkçı ile anket çalışması yapılmıştır. Yapılan anket çalışması neticesinde bölgedeki küçük ölçekli balıkçıların farklı özelliklerde 3 ince ve 4 kalın paragat takımı, 1’er adet karides ağı, zargana ağı, dil ağı, bırakma ağı, bakalyaro ağı, 16 barbun ağı, 3 alamana ağı, 7 voli ağı, 2 köpekbalığı ağı, 4 uskumru-kolyoz ağı, 6 mezgit ağı, 8 kupes ağı ve 17 adet farklı tipte marya ağı kullandığı tespit edilmiştir. Bu çalışmada Edremit Körfez’inde yapılan önceki çalışmalara göre, uzatma ağlarında farklı özelliklerde 32 adet uzatma ağı, 3 adet farklı özellikte paragat takımı tanımlanmıştır. Sonuç olarak Edremit Körfezi’ndeki balıkçılık alanlarında küçük ölçekli balıkçıların kullandığı uzatma ağları ve paragat takımlarının çeşidi artarken, yıllara göre takımların teknik ve yapısal özelliklerinde değişiklikler olduğu belirlenmiştir. Av araçlarındaki bu değişimlerin bölgedeki balık stokları üzerindeki etkilerini ortaya koyan çalışmalar yürütülmelidir.