Due to its adaptability to different climates, short growing period, high photosynthetic capacity and yield, maize is an important crop widely grown all over the world. This study was conducted to determine grain yield and some nutrition traits of 18 maize cultivars in Bilecik ecological conditions in 2019 and 2020 years. Experiments were carried out in randomized complete block design with three replications. There were significant (P

Abiotic stress factors encountered in production lands influence both the yield and the quality traits of bread wheat. This study investigated the effects of three different water table depths (30, 55, and 80 cm) and four different groundwater salinity levels (0.38, 2.0, 4.0, and 8.0 dSm⁻¹) on some quality traits of bread wheat under irrigated and unirrigated conditions. The experiments were conducted in the 2018 and 2019 growing seasons in randomized blocks—factorial (three factors) experimental design with three replications under controlled conditions. The hectoliter weight, fat ratio, starch ratio, protein content, Zeleny sedimentation, wet gluten content, ash ratio, acid detergent fiber (ADF), and neutral detergent fiber (NDF) values were investigated. The hectoliter weights varied between 66.1% and 77.8 kg, fat ratios between 1.49% and 1.70%, starch ratios between 61.9% and 67.8%, protein contents between 11.9% and 13.8%, Zeleny sedimentation values between 23.5 and 28.0 mL, wet gluten contents between 25.0% and 28.8%, ash ratios between 1.43% and 1.75%, and ADF values between 2.85% and 4.12%. The quality traits were positively influenced by increasing the water table depths. With increasing the groundwater salinity levels, the hectoliter weight, fat ratio, starch ratio, and NDF values decreased, while the protein ratio, sedimentation value, wet gluten content, ash ratio, and ADF values increased.

Yerel popülasyonlar bölgeye uzun yıllar adapte olan ve ıslah programlarında önemini sürekli koruyan önemli genetik kaynaklardır. Bu çalışma 2019-2020 ve 2020-2021 yetiştirme yıllarında ekmeklik buğday yerel popülasyonlarından seçilen yüz kırk iki saf hat ve iki tescilli ekmeklik buğday çeşidinin bazı kalite özellikleri belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Denemeler 12 × 12 alfa latis deneme deseninde 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. İncelenen bütün özellikler bakımından genotipler ve yıllar (nişasta hariç) arasında istatistiksel olarak önemli farklar tespit edilmiştir. Çalışmada iki yılın birleştirilmiş ortalama değerlerine göre bin tane ağırlığının 21.32 ile 45.09 g, hektolitre ağırlığının 75.12 ile 81.09 kg, tane protein oranının % 11.77 ile 16.07, Zeleny sedimantasyon değerinin 24.31 ile 48.50 ml, yaş gluten oranının % 23.96 ile 33.61, tanede kül oranının % 1.23 ile 1.97, yağ oranının % 1.39 ile 2.29, nişasta oranının % 61.45 ile 69.81, asit deterjanda çözünmeyen lif değerinin % 3.29 ile 5.91 ve nötr deterjanda çözünmeyen lif değerinin % 13.75 ile 17.07 arasında değiştiği belirlenmiştir. Biplot grafiğine göre; hektolitre ağırlığı, bin tane ağırlığı ve nişasta oranı arasında; kül oranı ve nötr deterjanda çözünmeyen lif oranı arasında; Zeleny sedimantasyon değeri, yaş gluten oranı ve protein oranı arasında; asit deterjanda çözünmeyen lif değeri ve yağ oranı özellikleri arasında pozitif ilişki belirlenmiştir. Ayrıca bu grafiğe göre; G99, G105, G126 ve G137 numaralı genotiplerin protein, yaş gluten ve Zeleny sedimantasyon değeri bakımından; G53, G67 ve G72 numaralı genotiplerin nişasta değeri bakımından ve G46 ile G53 numaralı genotiplerin bin tane ağırlığı bakımından en yüksek değerlere sahip olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, araştırmada yer alan popülasyonların birçoğu kalite özellikleri bakımından tescilli çeşitlerden daha iyi sonuçlar göstermiştir. Çalışmada yer alan yerel ekmeklik buğday popülasyonlarının kalite açısından önemli genetik kaynaklar olduğu ve ıslah programlarında kullanım açısından önemli potansiyele sahip oldukları belirlenmiştir.

Yulaf insan yiyeceği, hayvan yemi ve tıbbi bitki olarak kullanılan önemli bir tahıldır. Bu çalışma, 22 yulaf genotipinin verim ve bazı fiziksel kalite özelliklerinin, yağışa dayalı ve destek sulamalı koşullarda incelenmesi amacıyla 2016-2017 yetiştirme sezonunda Yozgat‘ın Yerköy ilçesinde yürütülmüştür. Denemeler tesadüf blokları deneme deseninde, üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada çeşitlerin bitki boyu, salkım uzunluğu, tane verimi, biyolojik verim, bin tane ağırlığı hektolitre ağırlığı ve iç oranı değerleri incelenmiştir. Yağışa dayalı koşullarda genotiplerin bitki boyu 54,2-86,2 cm, salkım uzunluğu 14,1-23,3 cm, tane verimi 116,9-288,1 kg da-1, biyolojik verimi 593,1-938,9 kg da-1, bin tane ağırlığı 24,1- 38,5 g, hektolitre ağırlığı 40,4-48,4 kg ve iç oranı %63,5-73,6 arasında değişim göstermiştir. Destek sulamalı koşullarda ise bitki boyu 65,0-98,7 cm, salkım uzunluğu 15,3-25,7 cm, tane verimi 226,1-439,6 kg da-1, biyolojik verimi 979,2-1381,9 kg da-1, bin tane ağırlığı 24,2-39,3 g, hektolitre ağırlığı 43,5-51,0 kg ve iç oranı %62,5-73,0 arasında değişim göstermiştir. Destek sulama uygulaması yağışa dayalı uygulamaya göre hem tane verimini hem de biyolojik verimi yaklaşık 1,5 kat arttırmıştır. Hem yağışa dayalı hem de destek sulama ile sulanan denemelerde G9, G10, G12, G13, G14, G17, G18, G21 ve G22 numaralı genotipler tane verimi bakımından en yüksek değerlere sahip olmuşlardır.