The onset of COVID-19 has escalated healthcare workers’ psychological distress. Multiple factors, including prolonged exposure to COVID-19 patients, irregular working hours, and workload, have substantially contributed to stress and burnout among healthcare workers. To explore the impact of COVID-19 on healthcare workers, our study compares the job stress, social support, and intention to leave the job among healthcare workers working in a pandemic (H_P) and a non-pandemic hospital (H_NP) in Turkey during the pandemic. The cross-sectional, paper-based survey involved 403 healthcare workers including physicians, registered nurses, health technicians, and auxiliary staff across two hospitals from 1 September 2020 to 31 November 2020. The findings indicate a significant impact of ‘Job stress’ on ‘Intent to leave’ job among participants in the H_P. We noted that ‘intent to leave’ and ‘job stress’ were significantly higher among the H_P healthcare workers than those working in the H_NP, respectively. However, workers’ ‘social support’ was significantly lower in the H_P. Healthcare workers, during COVID-19, face several hurdles such as job stress, reduced social support, and excessive workload, all of which are potential factors influencing a care provider’s intent to leave the job.

Bu çalışmada Yapısal Eşitlik Modeli kullanılarak, örgütsel bağlılık, örgütsel performans ve tükenmişlik kavramları arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, yönetici desteğinin tükenmişlik ve örgütsel performansa aracı etkisinin (mediatingeffect) olup olmadığı araştırılmıştır. Modeli test etmek amacıyla demografik değişkenler dışında 25 soruluk bir ölçek kullanılmıştır. Bu ölçekler Diyarbakır Vergi Dairesi personeline dağıtılmış, elde edilen ölçeklerden 203’ü kullanılmıştır. Sonuçta, örgütsel bağlılık ile örgütsel performans arasında pozitif doğrusal bir ilişki tespit edilirken, örgütsel bağlılık ve tükenmişlik arasında negatif doğrusal bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yönetici desteğinin, örgütsel bağlılık ve örgütsel performans arasındaki ilişkiye aracılık yaptığı ancak örgütsel bağlılık ve tükenmişlik arasındaki ilişki üzerinde herhangi bir rolünün olmadığı görülmüştür. Demografik değişkenlerden, kadınların erkeklere göre; yöneticilerin memurlara göre daha çok tükenmişlik içinde oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca iş tecrübesi fazla olanların performans algılarının azaldığı görülmüştür.