İklim değişikliği bilinen bir konu olmasına rağmen, sonuçlarını tahmin edebilmek kolay değildir. Türkiye’nin Göller Bölgesinde bulunan göllerin su seviyeleri azalmaktadır. Önemli kuş göç yolları üzerinde bulunan ve 2008 de tamamen kuruyan Akşehir Gölü Göller Bölgesinde bulunur. Çalışmada Akşehir Gölünün çekilmesi ve kuruması esnasında meteorolojik ve hidrolojik parametrelerin değişimi incelenmiştir. Akşehir Gölü’nün kıyı şeridi çekilmesi ile ilgili önceki çalışmalar, bunu artan sıcaklık ve evapotranspirasyon ile düşük yağış ve azalan yüzey sularına bağlamıştır. Burada, karla kaplı alan (KKA) ve süresi (KS) ile kar su eşdeğeri (KSE) değişkenleri incelenmiştir. Ayrıca, toprak neminin (TN) araştırılması literatüre olan katkılardır. KKA, KS ve KSE uydu görüntülerinden elde edilmiş, Akşehir Gölü’nün kuruduğu 2008 yılı için KKA ve KS’nin en düşük seviyede olduğu bulunmuştur. KSE ve TN’de en az seviyede olduğu gözlemlenmiştir. Bulgular, gölün kuruması süresinde, hava sıcaklıklarının uzun dönem ortalamalarına nazaran daha yüksek, yağışların ise daha az olması ile uyum içeresindedir. Uzun döneme nazaran daha yüksek gözlenen buharlaşma değerleri ise göl çekilmesini hızlandırmış ve göl 2008’de kurumuştur.

Çalışmada, ICESat uydusundaki GLAS altimetre verileriyle hesaplanan su seviye yüksekliklerine jeoid yüksekliklerinin etkileri Burdur Gölü (BG) üzerinde incelenmiştir. Su yüzeylerinin günlük olarak tespit edilebilmesi için MODIS uydusuna ait karla kaplı alan haritaları kullanılmıştır. ICESat verilerindeki Global EGM2008 jeoid ile hesaplanan ve BG yer gözlem ölçülerinin su seviye farkları -0.96m ile -0.60m aralığında olup hataların ortalama karekökü 0.73m dir. Güncellenen jeoid ile hesaplanan su seviyelerinin hataları -0.20m ile 0.16m aralığında olup hataların ortalama karekökü 0.12m’ye inmiştir. DSİ yer gözlem verileri ile yapılan karşılaştırmada R2 0.98 olarak bulunmuştur. Birbirini takip eden kış ve yaz su seviye farkları 0.74m hesaplanıp maksimum 1.0m lik değişim içinde kalmıştır.

This study presents the first regional validation of water surface elevation (WSE) measurements derived from the Surface Water and Ocean Topography (SWOT) satellite in Türkiye, focusing on three hydrologically distinct inland water bodies: Lake Burdur (a natural lake), Lake Van (a deep alkaline lake), and the Çatalan Dam Reservoir (a managed artificial reservoir). SWOT-derived WSE were assessed against State Hydraulic Works (DSİ) ground-based observations. Initial comparisons revealed substantial discrepancies, with correlation coefficients below 0.30 and root mean square errors (RMSEs) exceeding 0.77 m, highlighting the need for further refinement. To improve accuracy, data filtering based on SWOT quality flags and the exclusion of observations with high WSE standard deviations and uncertainties were applied. These steps enhanced the correlation coefficients above 0.51 and reduced RMSEs to below 1.27 m. Systematic underestimations were observed for Lake Van and Çatalan Dam, whereas both under- and overestimations occurred for Lake Burdur. Applying the median of residuals as a bias correction further decreased RMSEs to below 0.37 m across all study sites. These results underscore the potential of SWOT for monitoring inland water bodies in regions experiencing water scarcity, such as Türkiye, while emphasizing the importance of advanced data processing, integration of high-resolution geoid models, and continued cross validation with in situ measurements. The proposed methodology, both computationally efficient and straightforward, offers a transferable framework for improving SWOT-based WSE and ultimately SWOT derived river discharge estimations based on WSE values across diverse inland water systems worldwide.

Understanding the impacts of climate change on water resources is crucial for sustainable freshwater management, particularly given that only 0.3% of Earth’s water is accessible surface freshwater. The global decline in operational in situ gauging stations has further highlighted the need for reliable satellite-based alternatives. Although radar and laser altimeters offer valuable data, they require thorough validation to ensure hydrological accuracy. This study assesses the quality of water surface elevation (WSE) derived from the first laser altimetry mission, ICESat, data over Lake Van (Türkiye), the world’s largest soda lake, during its operational period (2003–2009). Initial comparisons revealed root mean square errors (RMSE) ranging from 1.09 to 2.49 m, depending on the satellite track, exceeding values reported in earlier studies. After applying residual corrections, RMSE values were reduced to 0.00–1.25 m, with correlation coefficients increasing to 0.45–0.97. These results confirm the potential of satellite altimetry for monitoring inland water bodies. However, the study also highlights challenges likely to affect follow-on missions such as ICESat-2 and SWOT. The study underscores the importance of developing higher-resolution and more accurate geoid models to improve WSE retrievals, especially for missions requiring stringent precision thresholds.