Cenk Burak Sahin

Dr. Cenk Burak Sahin

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

8Years (2019-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
2 December 2020 in Communications in Soil Science and Plant Analysis
Verified
Journal Article
Closed access
CSCenk Burak Sahin
Cenk Burak Sahin
NINecmi İşLer
Necmi İşLer
In this study, the effects of zinc and iron treatments in different growth stages on yield and yield components of soybean (Glycine max L.) plants were evaluated by principal component analysis (PCA). Field experiments were conducted over during the second crop seasons of the years 2018 and 2019. The experiment was designed as a split-split plot design with three replications. Three varieties of Arisoy, Bravo, and Nazlican were placed in main plots, growth stages of the soybean (V3, R1, R3) in subplots and foliar fertilizers (Zn, Fe, Zn+Fe) in sub-sub plots. Variance analysis revealed that all parameters were significant except the first pod length (2019) and 1000-seed weight (2019). PC1, PC2, and PC3 explained 84.50% of the total variation in 2018 and 86.10% in 2019. Zn + Fe mixture treatment could be recommended for foliar spray because the highest seed yields were obtained from Zn + Fe in both years.

20 June 2022 in Turkish Journal Of Field Crops
Verified
Journal Article
Closed access
CSCenk Burak Sahin
Cenk Burak Sahin
MYMUSTAFA YILMAZ
MUSTAFA YILMAZ
NINecmi İşLer
Necmi İşLer
This study was conducted to determine the performance of fifteen peanut lines from India and four peanut varieties (NC-7, Halisbey, Sultan and BATEM-5025) registered in Turkey. The present study was carried out in Osmaniye, which is under Mediterranean climate conditions as main crop season in 2020 and 2021. The experimental design was randomized complete block design (RCBD) with three replications. The highest oil content of peanut was observed in ICGV 10193 (52.16%±0.34), followed by ICGV 10179 (51.58%±0.35) and ICGV 16013 (51.47%±0.35). However, Oleic Acid / Linoleic Acid (O/L) ratio and iodine value are both indicators of peanut shelf life and oil stability. ICGV 15074 and ICGV 16013 came to forefront with high O/L ratio (9.46±1.46, 5.44±0.61) and low iodine value (72.68±0.60, 76.41±0.69), respectively. As a result of the study, it was concluded that some Indian peanut lines, mentioned above, can be proper to include breeding program due to their higher oil and oleic acid contents.

28 February 2020 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
ŞYŞevder Yaşli
Şevder Yaşli
NINecmi İşLer
Necmi İşLer
CSCenk Burak Sahin
Cenk Burak Sahin
Bu çalışma, Diyarbakır koşullarında ana ürün yerfıstığı yetiştiriciliğinde tek ve çift sıralı ekim yöntemlerinin verim ve bazı tarımsal özelliklerine etkisini belirlemek amacıyla 2014 yılında Dicle Üniversitesi araştırma alanında yürütülmüştür. Araştırmada, Halisbey yerfıstığı çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Tesadüf blokları deneme desenine göre 3 yinelemeli olarak kurulmuştur. Sıra üzeri 20 cm sabit olmak üzere, 60 cm, 70 cm, 80 cm ve 90 cm tek sıralı ve 60x25x60 cm, 70x25x70 cm, 80x25x80 cm ve 90x25x90 cm çift sıralı yöntemler ile ekim yapılmıştır. Çalışmada; meyve verimi (kg da-1), bitki başına meyve sayısı (adet bitki-1), 100 tohum ağırlığı (g), 100 meyve ağırlığı (g), I. ve II. kalite meyve sayısı oranları (%), ıskarta meyve sayısı oranı (%), yağ oranı (%) gibi özellikler incelenmiştir. Elde edilen verilere göre, en yüksek meyve verimi 60x25x60 cm ekim yönteminden (601.83 kg da-1), en yüksek meyve sayısı ise 80 cm ekim yönteminden (48.68 adet bitki-1) elde edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, bitki yoğunluğu azaldıkça bitki başına meyve sayısında bir artış görülürken, bitki sayısı ve yoğunluğu arttıkça dekara meyve veriminde artış sağlandığı belirlenmiştir. En yüksek meyve verimi için çift sıralı ekim yöntemlerinin (özellikle 60x25x60 cm) tercih edilmesi daha iyi olacaktır.

26 December 2022 in Journal of Plant Nutrition
Verified
Journal Article
Closed access
CSCenk Burak Sahin
Cenk Burak Sahin
NINecmi İşLer
Necmi İşLer
For optimum growth and yield production, plants need all soil minerals to be available in adequate level, and unsuitable soil conditions can restrict root’s ability for uptake of minerals nutrient. For that matter, foliar sprays can be the best option for plants to benefit from nutrients. Field experiments with split-split plot design with three replications were conducted in 2018 and 2019 to determine the effects of foliar spraying zinc and iron treatments on some quality parameters of soybean (Glycine max L.) plants under calcareous soil with high pH conditions. Varieties (Arisoy, Bravo, Nazlican) were placed in main plots, growth stages of the soybean (V3, R1, R3) in sub plots and foliar fertilizers (Zn, Fe, Zn + Fe) in sub-sub plots. Foliar application of iron and zinc increased oil and protein content per soybean seed at different stages of growth in contrast to control (non-fertilizers) groups. The highest protein contents (33.61%) and oil contents (22.02%) were obtained from Zn treatment in both years. However, Zn + Fe mixture (102.25 kg da−1) was more efficient on oil yield in both years. It was observed that two-year average of polyunsaturated fatty acids was 58.93% (linoleic 50.13%; linolenic 8.80%), monounsaturated fatty acid was 24.83% (oleic), and saturated fatty acids were 14.68% (palmitic 11.82%; stearic 2.86%). Foliar Zn + Fe mixture spraying can be recommended to get high oil yield, and foliar Zn spraying for oil and protein contents from soybean based on this study.

31 October 2019 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MAMühyedin Atan
Mühyedin Atan
CSCenk Burak Sahin
Cenk Burak Sahin
NINecmi İşler
Necmi İşler
Bazı aspir çeşitlerinde verim, verim unsurları ve yağ içeriğinin tespit edilmesi amacıyla yapılan bu çalışma, 2017-2018 ekim sezonunda kışlık olarak Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi uygulama alanında yürütülmüştür. Araştırma, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 yinelemeli olarak kurulmuştur. Denemede materyal olarak 8 aspir çeşidi (Olas, Asol, Linas, Zirkon, Göktürk, Balcı, Dinçer, Olein) kullanılmıştır. Yapılan istatistiki analiz sonucunda incelenen özelliklerin farklı seviyelerde önemli olduğu; tohum verimi (262.78 kg da-1), ham yağ oranı (%38.49) ve ham yağ verimi (101.17 kg da-1) değerleri bakımından Asol çeşidinin, bitki başına tabla sayısı (16.20 adet) ve bin tane ağırlığı (45.56 g) bakımından Dinçer çeşidinin, ilk dal yüksekliği (115.90 cm) ve bitki boyu (163.67 cm) bakımından Linas çeşidinin üstün olduğu belirlenmiştir. Tablada tohum sayısı (23.70 adet) bakımından Göktürk üstün olurken, Balcı çeşidinde bitki başına dal sayısı (8.50 adet) fazla olduğu halde tohum ve ham yağ veriminin düşük olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları Hatay koşullarında Asol çeşidinin başarı ile yetiştirilebileceğini göstermiştir.

28 February 2020 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
CSCenk Burak Sahin
Cenk Burak Sahin
NINecmi İşLer
Necmi İşLer
VRVafa Rustamova
Vafa Rustamova
Bu çalışmada, kültürü yapılan 30 pamuk çeşidi (Gossypium hirsutum L.) arasındaki genetik ilişkinin ISSR yöntemi kullanılarak belirlenmesi hedeflenmiştir. Otuz pamuk çeşidinde polimorfizmin belirlenmesi amacıyla 24 ISSR primeri 8 pamuk çeşidinde test edilmiştir. Primerlerin yalnızca 9 tanesi PCR ürünü oluşturmuş ve sonraki çalışmalar bu primerlerle sürdürülmüştür. Seçilen 9 adet ISSR primeri 30 adet pamuk çeşidinde toplam 41 bant oluştururken bu bantlardan ortalama 22.3 tanesinin polimorfik olduğu saptanmış, primer başına polimorfik bant sayısı ortalama 2.5 olarak gerçekleşmiştir. Araştırmada kullanılan tüm primerler pamukta polimorfik bant üretirken, polimorfizm oranı primerlere bağlı olarak %6 ile %89 arasında değişim göstermiştir. ISSR primerlerine ilişkin polimorfik bilgi içeriği değerleri 0.19 ile 0.68 aralığında değişim göstermiş ve ortalama 0.49 olmuştur. Çeşitler arası ortalama Jaccard benzerlik katsayısı 0.77 olarak bulunurken, UPGMA kümeleme analiz sonucu 30 pamuk çeşidi genetik yakınlık açısından 2 ana kümeye ayrılmıştır.