Biotemplated Luffa cylindrica (B-LC) is used to remove oil spills from Mediterranean seawater. The main objective of this work is to develop a biotemplated organic sorbent. L. cylindrica is coated with chitosan for efficient delivery of oil droplets throughout the lumens of fiber. Thus, L. cylindrica acted both as a natural sorbent and a chitosan carrier template. In second step, the optimum conditions for the efficient oil sorption of B-LC are determined. Besides seawater tests, DDI water tests are also performed in order to investigate the effect of background water chemistry. Both modified and raw L. cylindrica samples are studied for the determination of baseline sorption capacity. SEM and Fourier transform infrared spectroscopy analyses are performed for the characterization studies. Results showed that B-LC has a higher sorption capacity compared to the raw samples. It is understood that increasing temperature has an adverse effect on seawater oil sorption value. It is generally noticed that positive effect of increased contact time and agitation speed is hindered by the increasing temperature values. Effect of background water chemistry is negligible. A slight increase in sorption capacity for the B-LC in seawater is observed. Overall results suggested that the B-LC can effectively be used as an efficient natural sorbent in the oil spill clean-up process.

Tofacitinib is a potent Janus kinase inhibitor widely used in the treatment of various autoimmune diseases, including rheumatoid arthritis and psoriasis. Monitoring its concentration is vital for therapeutic efficacy and safety. In this study, a novel, rapid, and highly sensitive electrochemical sensing platform was developed for tofacitinib determination using pencil graphite electrodes (PGEs) modified with polypyrrole (PPy) and calix­[n]­arene derivatives. The modified electrodes were prepared via cyclic voltammetry (CV) by incorporating three different macrocycles: calix[4]­arene, calix[6]­arene, and calix[8]­arene. Surface characterization was performed using Scanning Electron Microscopy (SEM) and SEM-EDS. Under optimized conditions (Britton–Robinson buffer at pH 4.0, 5 polymerization cycles, and 0.005 M modifier concentration), tofacitinib was quantified using differential pulse voltammetry (DPV). The linear calibration ranges were established as 0.10–0.80 ppm for calix[4]­arene and calix[6]­arene, and 0.10–0.60 ppm for calix[8]­arene. The limits of detection (LOD) were found to be 0.0275, 0.0212, and 0.0184 ppm for calix[4], [6], and [8] derivatives, respectively, demonstrating a clear correlation between macrocyclic cavity size and analytical sensitivity. The proposed sensor exhibited excellent selectivity in the presence of common interferents like ascorbic acid, caffeine, and glucose. Furthermore, the practical applicability of the method was validated in pharmaceutical formulations and human urine samples, yielding satisfactory recovery values between 98.0% and 101.5%. This study provides a cost-effective and disposable alternative to sophisticated chromatographic methods for routine clinical analysis.

Maya endüstrisi, geniş çapta kullanılan mikrobiyal fermantasyon süreçleri ile yüksek biyokimyasal oksijen ihtiyacı (BOİ) ve kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ) içeren atıksular üretmektedir. Bu atıksular, yüksek organik madde, renk verici bileşikler ve askıda katı maddeler içerdiğinden, uygun ve etkili arıtım stratejileri gerektirmektedir. Bu çalışmada, maya endüstrisi atıksularının arıtımına yönelik farklı dekoloran dozlarının ve Polialüminyum Klorür (PAK) kullanımının etkinliği karşılaştırılmıştır. Çalışmada, beş farklı dekoloran (farklı konsantrasyonlardaki A, B, C, D ve E kimyasalı) ve çeşitli PAK (F kimyasalı) dozları test edilerek, bu kimyasalların renk (Pt-Co), bulanıklık ve KOİ giderimi üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, dekoloranlar arasında en iyi giderim performansının C kimyasalı ile sağlandığını göstermiştir. PAK ise tek başına kullanıldığında dahi oldukça yüksek giderim verimi sağlamıştır. Bununla birlikte, çalışmada PAK'ın, en iyi performans gösteren dekoloran (C kimyasalı) ve ticari bir flokülant ile kombinasyonunun daha yüksek arıtım verimi sağladığı belirlenmiştir. Bu kombinasyon, maya endüstrisi atıksularının renk, bulanıklık ve KOİ gideriminde en etkili yöntem olarak öne çıkmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma, maya endüstrisi atıksularının arıtımında PAK ve dekoloran kombinasyonlarının etkinliğini ortaya koyarak hem akademik literatüre hem de özel sektör paydaşlarına önemli bir rehber niteliği taşımaktadır. Elde edilen veriler, endüstriyel ölçekte uygulanabilecek yeni nesil arıtım stratejilerinin geliştirilmesine katkı sunmaktadır.