This project aims to recognize the school experiences of Polish students during the COVID-19 outbreak; we focused on the area of assessment of physical well-being and leisure time. Nearly two thousand primary or secondary school students aged 9 to 20 participated in the survey. Running descriptive statistics, frequency analysis, and significant difference tests, we found that 45% of students thought their physical well-being during the COVID-19 outbreak worsened compared to pre-pandemic times. Boys declared they felt better in their physical well-being than girls (p < 0.001). Most students noticed changes in the quality of their leisure time activities; boys were happier than girls in their free time during the outbreak (p < 0.001). Learners’ ages also differentiated the assessment of their physical well-being (p < 0.001) and leisure time (p < 0.001). The youngest students more often assessed their experiences in the researched fields as good or increased, while the older groups more often noticed a decrease. Multinomial logistic regression proved that the differences in the assessments of physical well-being and leisure time could be explained to the greatest extent by age and gender, whereas the place of residence and school location were insignificant. All in all, our study confirms the dominance of the adverse effects of the COVID-19 pandemic on physical well-being and changes in leisure time. As such, it is advisable (during and after outbreaks) to support children and adolescents by targeting individual and institution levels. We recommend developing techniques to reduce stress and information overload, increasing creative ways of spending leisure time, supporting families in navigating children’s free time, and expanding social support networks.

The aim of this research was to recognize the relationship between well-being and civic engagement under the difficult circumstances of the COVID-19 pandemic amongst students from Poland, Lithuania and Croatia. Overall, 1362 academic students (Poland, n = 596, Croatia, n = 386, and Lithuania, n = 379) participated in the study. Mean rank differences in civic engagement level (overall CE) were analysed by levels of psychological well-being (overall PWB and its subscales) using the Kruskal–Wallis test (one-way ANOVA on ranks). We conducted post hoc analysis with Bonferroni tests to measure the significance of differences in CE between the detailed levels of PWB. To avoid biases due to interaction effects between dependent variables, the analysis of mean ranks was followed by a binomial logistic regression analysis model and subgroups analysis (by gender and by country). Results obtained showed that students with higher levels of psychological well-being have higher levels of civic engagement. The differences in the CE level are most pronounced in relation to the dimension of a PWB, such as “positive relations with others”, followed by “personal growth”, “autonomy”, and “self-acceptance”. In a crisis, such as a pandemic, it is worth encouraging students to take targeted actions, as well as to create actions referring to personal development and relationships. There were no differences in the direction and shape of the associations between psychological well-being and civic engagement with respect to the country and the gender of the participants, which leads us to draw conclusions pointing to the globalised nature of student experience during the pandemic in this part of Europe.

Distance education during the COVID-19 pandemic in the experiences of Polish students: everyday life and a vision of school’s future

CEL NAUKOWY: Celem badań było poznanie postrzegania możliwości uzyskania pomocy w szkole przez uczniów i uczennice w czasie pandemii COVID-19. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Uczestnikami badania byli uczniowie i uczennice (N = 1955) korzystający z dziennika elektronicznego VULCAN w wieku od 9 do 20 lat, uczący się w szkołach podstawowych i szkołach średnich. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego. Zebrane dane poddano analizie statystycznej z wykorzystaniem statystyk opisowych, analizy częstości, testów istotności różnic (test niezależności chi-kwadrat). PROCES WYWODU: W tekście zaprezentowano podstawy teoretyczne badań, metody, przebieg badań oraz wyniki z interpretacjami. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Uczniowie oceniają, że w sytuacji trudnej pomoc uzyskają raczej od wychowawcy klasy, ewentualnie innych nauczycieli niż od psychologa szkolnego. Co piąty uczeń nie wie, czy w szkole jest psycholog, a 5% deklaruje, że go nie ma (głównie mieszkańcy wsi i uczący się w szkołach wiejskich). Ponad jedna trzecia uczniów ocenia nisko możliwość otrzymania pomocy od psychologa w szkole. Chłopcy bardziej niż dziewczęta mają poczucie, że pomoc od wychowawcy i nauczycieli podczas pandemii zmniejszyła się. Uczniowie szkół wiejskich uważali, że możliwość uzyskania pomocy od psychologa szkolnego zmniejszyła się podczas pandemii. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: W funkcjonowaniu szkół, niezależnie, czy w formie stacjonarnej czy zdalnej, należy szczególnie zadbać o dostępność pomocy psychologicznej, szczególnie w szkołach wiejskich, a także budować świadomość uczniów i uczennic, w jaki sposób i komu mogą zgłaszać swoje problemy w szkole.

Pandemia COVID-19 przyczyniła się do modyfikacji niemalże wszystkich sfer życia człowieka. Nie ominęły one również młodego pokolenia, które uważane jest za jedną z grup wiekowych najbardziej odczuwających jej skutki, jak i najłatwiej adaptującej się do zmieniających się warunków obecnej rzeczywistości. Celem niniejszego artykułu jest poddanie bliższemu oglądowi przeobrażeń obszarów sytuacji zawodowej i materialnej młodych ludzi mających miejsce w pandemii. Przedstawiono w nim wyniki badań naukowych stanowiących element szerszego projektu badawczego Młodzież akademicka w okresie pandemii COVID-19. Badania zostały przeprowadzone z udziałem studentów różnych trybów studiów (N=1259) z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety internetowej (CAWI). Zgromadzony materiał empiryczny poddano analizie jakościowej i ilościowej (zastosowane procedury statystyczne: współczynnik V-Cramera, test chi-kwadrat, jednoczynnikowa analiza wariancji ANOVA). Uzyskane dane wskazują na pogorszenie sytuacji materialnej i zawodowej co piątej badanej osoby, co dowodzi niekorzystnego oddziaływania pandemii na życie młodzieży akademickiej.

The huge potential of popular culture shaped and transmitted over “mass-media” and “new” media is noticed. At the same time, they are criticized due to their content and their influence on human actions and social relations. A number of social researchers refer to the submission of media to popular culture and entertainment, promoting of immaturity of the recipients and in consequences withdrawn from the public sphere. On the other hand, the popular culture is consider as a factor important for development of the human capital, the bonding social capital, individuals identity and society’s cohesion. The aim of this paper is to analyse the relationship between popular culture and the civic engagement of youth. First, the basic assumptions of popular culture- civic engagement relations are introduced. The second section is based on the chosen findings of author’s pilot study into the field of The youth identity formation in the mobile society era (N=92). The mutual associations between the popular culture consumption of university students and their level of civic engagement are analysed. The research results show statistical significance of the positive relationship in the sample between analysed factors. The higher is level of students’ cultural participation and media consumption, the higher is level of their civic engagement. The article concludes with the explanation of those findings, which may be considered surprising in light of popular culture criticism.