The aim of this study was to investigate the effect of different forms of Lentilactobacillus buchneri on the in vitro methane production, fermentation characteristics, nutritional quality, and aerobic stability of corn silage treated with or without urea. The following treatments were applied prior to ensiling: (1) no urea treatment and LB; (2) no urea treatment+freeze dried LB; (3) no urea treatment+preactivated LB; (4) with urea treatment+no LB; (5) with urea treatment+freeze dried LB; (6) with urea treatment+preactivated. LB was applied at a rate of 3 × 10⁸ cfu/kg on a fresh basis, while urea was applied at a rate of 1% on the basis of dry matter. Data measured at different time points were analyzed according to a completely randomized design, with a 2 × 3 × 5 factorial arrangement of treatments, while the others were analyzed with a 2 × 3 factorial arrangement. Preactivated LB was more effective than freeze-dried LB in reducing silage pH, ammonia nitrogen, cell-wall components, yeast count, and carbon dioxide production, as well as increasing lactic acid and residual water-soluble carbohydrate and aerobic stability (p < 0.0001). A significant reduction in the methane ratio was observed after 24 h and 48 h incubation with preactivated forms of LB (p < 0.001). The results indicated that preactivated LB combined with urea improved fermentation characteristics, nutritional quality, and aerobic stability and reduced the methane ratio of corn silages.

The chemical composition, in vitro total gas and CH₄ production and performance of cattle fed on factory black tea waste (Camellia sinensis) (BTW), alfalfa (Medicago Sativa), sainfoin (Onobrychis sativa) and white clover (Trifolium repens) was investigated. The gas production was quantified at the 24th hour of the incubation process. BTW was found to vary from roughages in chemical composition (p < 0.05). In addition, the roughages differed in terms of nutrient composition and gas production (p < 0.05). In legume roughages, acetic acid (AA), propionic acid (PA), butyric acid (BA), and total volatile fatty acids (TVFA) values ranged from 52.36–57.00 mmol/L, 13.46–17.20 mmol/L, 9.79–12.43 mmol/L, and 79.71–89.05 mmol/L, respectively. In comparison with black tea waste, legume roughages had higher values of AA, PA, BA, and TVFA. Black tea waste contained a higher acetic acid ratio than legume roughages when compared as a percentage. There was a similar ratio of propionic acid to the rate calculated for sainfoin (Onobrychis sativa) and clover (Trifolium repens), and a similar ratio of butyric acid to the ratio determined for alfalfa (Medicago Sativa). The current study shows that the 5.7–6.3% tannin content of black tea waste can be used in ruminant rations with high-quality roughages. Due to the fact that BTW reduces methane emissions from ruminants and eliminates energy waste from them, the environment can be improved. To obtain more reliable results, further animal feeding experiments on legume roughages and BTW are required.

This research aims to evaluate the potential of lavender meal (LM) and lavender essential oil (LEO) to mitigate methane emissions by dairy cows. Locally grown lavender was collected fresh for this purpose, and its oil was extracted using the cold-press method. The resultant LEO and LM and whole lavender (WL) were added to dairy cow concentrate feed at 0%, 0.05%, and 0.10%, and their effects on vitro gas production values and gas concentrations were subsequently assessed. Out of the 30 bioactive compounds isolated from LEO, linalool and linalyl acetate were the most common—accounting for 70.4% of the total. The lavender dose had a significant influence on gas production for up to 12 h. No significant variations were found across the lavender forms when gas kinetics, in vitro degradability, and predicted energy values were compared. The addition of WL to the concentrate feed of dairy cows produced the greatest quantities of methane, carbon dioxide, and hydrogen sulfide, whereas LEO resulted in the lowest values. In contrast, no significant difference in ammonia content was found across the various lavender forms added into dairy cow concentrate feed. The results of this research suggest that adding 0.05–0.10% LM and LEO to concentrate feed may decrease greenhouse gas emissions from dairy cows.

Bu çalışmanın amacı in vitro gaz üretim tekniği kullanılarak yapılan çalışmalarda yemlerin besin madde bileşimleri ile in vitro gaz, metan ve OMS değerleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu çalışmada üç temel yem grubu ele alınmıştır. Bu grupları; kaba yem, kesif yem ve toplam rasyon karışımı (TMR) yemler oluşturmaktadır. Toplam 80 adet materyalin kuru madde (KM), ham kül (HK), nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF), asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF), ham protein (HP), ham yağ (HY), in vitro gaz üretimi, in vitro metan üretimi ve sindirilebilir organik madde (OMS) değerlerine meta-analiz uygulanmıştır. En yüksek gaz üretimi TMR grubunda, en yüksek metan üretimi ve OMS değerleri ise küspe yemlerinde tespit edilmiştir. En yüksek NDF ve ADF değerleri saman grubunda görülmüştür, bu durum samanlarda en düşük in vitro gaz üretimi, metan üretimi ve OMS değerlerine sahip olmasını sağlamıştır. Yemlerin besin maddeleri ve in vitro gaz üretim parametreleri arasındaki ilişki incelendiğinde, gaz üretimi, metan üretimi ve OMS değerleri, NDF ve ADF ile negatif yönde ilişkilendirilirken, HK ve HP ile pozitif yönde ilişkilendirilmiştir.

Amaç: Bu çalışmada, toplam karışım rasyonuna %0.25 ve %0.50 oranlarında adaçayı (Salvia officinalis), ıhlamur (Tilia tomentosa) ve meyan kökü (Glycyrrhiza glabra) ekstrakt ilavesinin in vitro gaz üretim parametreleri üzerine etkisi araştırılmıştır. Materyal ve Yöntem: Denemenin yem materyalini günlük 35 kg süt verimine sahip sağmal ineklerin besin madde gereksinimini karşılamak üzere oluşturan toplam karışım rasyonu oluşturmuştur. Yem materyaline %0.25 ve %0.50 oranlarında adaçayı, ıhlamur ve meyan kökü ekstraktları ilave edilerek in vitro gaz üretim miktarı belirlenmiş ve organik madde sindirimi, metabolik enerji, net enerji laktasyon değerleri hesaplanmıştır. Araştırma Bulguları: İnkübasyonun 24. saatinde oluşan in vitro gaz üretimi en yüksek %0.25 adaçayı katkılı grupta tespit edilmiştir. %0.25 oranında adaçayı ve ıhlamur ekstraktı ilave edilmesi sindirebilirliği, metabolik enerji ve net enerji laktasyon değerlerini artırmıştır. Toplam karışım rasyonuna %0.25 ve %0.50 oranlarında adaçayı ekstraktı katkısı metan miktarını düşürürken, karbondioksit miktarını artırmıştır. Meyan kökü ekstraktının olumsuz bir etkisi bulunmamıştır. Sonuç: Rasyona adaçayı ekstraktı katılmasının, ruminant hayvanlarda metan oluşumundan kaynaklanan enerji kaybının önüne geçilmesi ve sera gazı emisyonu azaltmak için olumlu etki göstereceği sonucuna varılmıştır.

Bu araştırmada, farklı nem içeriğindeki toplam rasyon karışımı (TRK)’nın silolanmasının aerobik stabilite özellikleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırmada aynı kompozisyona sahip farklı kuru madde içeriğinde (%45, %50, %55) 3 grup TRK oluşturulmuştur. 1. grup (%55 KM), 2. grup (%50 KM) 2.22 litre su, 3. grup (%45 KM) 4.44 litre su ilavesi yapılmıştır. Su ilavesinden sonra yem örneklerinin yarısı taze olarak, diğer yarısı 30 gün silolandıktan sonra, aerobik stabilite testine tabi tutulmuşlardır. Aerobik stabilitenin 0., 12., 24., 48., 72. ve 120. saatlerinde örnekler üzerinde kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Yem örneklerinde aerobik stabilite süresince termal kamera ile görüntüleme yapılmış ve elde edilen veriler ThermaCAM software programında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, TRK’nın KM içeriğinin aerobik stabilite üzerinde etkili bir faktör olduğu, %45 KM içeren TRK’larda sıcaklık artışının ve maya içeriğinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. TRK’nın silolanmasının ise aerobik stabilite özelliklerini olumlu yönde etkilediği sonucuna varılmıştır.