Significant evidence suggests that regular physical activity (PA) is correlated with numerous psychological benefits in adults such as improving body image and quality of life. However, this issue has not been differentiated between young and older adults. In addition, most previous studies used a self-reported questionnaire for measuring PA, the objectivity of which is limited in several ways. Hence, by using accelerometer technology for monitoring PA, this study was designed to examine the correlations of PA with body image and quality of life in young and older adults. In this cross-sectional study, we used objective actigraphy and survey data from 147 young and older adults, including 77 young and 70 older adults from Tehran, Iran. To examine our variables and hypothesis, the following instruments were implemented: the Persian version of the Multidimensional Body-Self Relations Questionnaire (MBSRQ), the Persian version of the Quality-of-Life Questionnaire (WHOQOL-BREF), and the ActiGraph wGT3X-BT for measuring PA. An independent t-test and a multivariate regression analysis were used to analyze the data. The weekly PA of both young and older adults was found to be lower than the recommended amount. Young adults engaged in significantly more weekly PA than older adults. For young adults, PA (including MPA, VPA, and MVPA) was generally found to be significantly correlated with body image and quality of life. For older adults, however, we found only significant correlations between VPA and quality of life. These findings indicated that PA is a critical concern in adults, particularly older adults. Accordingly, it is necessary to adopt appropriate strategies to promote an active lifestyle among adults.

Wprowadzenie: Artykuł stanowi opis syntetyzujący i egzemplifikujący wybrane zagrożenia społeczne w odniesieniu do teoretycznego, metodologicznego oraz metodycznego zaawansowania badań z zakresu pedagogiki społecznej. Ważnym elementem konstytuującym treści artykułu są też założenia teorii kapitału społecznego w ujęciu Colemana, logoterapii Frankla i salutogenezy Antonovsky’ego. Cel badań: Generalnie uwaga autorów koncentruje się na diagnozie związków pomiędzy specyficznymi i tradycyjnie obecnymi w dociekaniach pedagogów społecznych wymiarami zagrożeń społecznych, takich jak ubóstwo, przestępczość, niepełnosprawność, a poglądami pedagogów społecznych na ich etiologię, znaczenie dla rzeczywistości społecznej, i co za tym idzie – uwarunkowania egzystencji psychospołecznej współczesnego człowieka, czy wreszcie możliwości przezwyciężania tych zagrożeń. Stan wiedzy: W tradycyjnie rozumianym paradygmacie sprawczym pedagogiki społecznej akcentuje się przede wszystkim rozwiązania ukierunkowane na wykorzystywanie zasobów naturalnie konstytuujących środowiska uczestnictwa społecznego człowieka. W tekście zwrócono jednak uwagę na możliwość dopełnienia tego paradygmatu w szczególności o wybrane wskazania koncepcji kapitału społecznego, który uobecnia się w takich wymiarach życia społecznego, jak zaufanie, przekaz informacyjny, sposoby egzekwowania norm i efektywnych sankcji, relacje z władzą oraz obecność upowszechnionych autorytetów, a wreszcie forma wywiązywania się jednostki ze zobowiązań wobec grupy. Wskazano także na możliwość wykorzystania logoterapii i salutogenezy w aspekcie przeciwdziałania pustce egzystencjalnej i często obserwowanemu zagubieniu poczucia sensu życia. Podsumowanie: Takie podejście pozwala na pogłębiony, wielowymiarowy wgląd w problematykę zagrożeń społecznych. Skutkiem tego dostarcza wiedzy na temat charakterystycznych zależności pomiędzy zmiennymi, które warunkują występowanie, różnicowanie się i rozwój zagrożeń społecznych. Daje to w szczególności szansę na zwiększenie efektywności oddziaływań realizowanych w obszarze codziennej praktyki zawodowej pedagogów społecznych.

Celem badań była próba określenia różnic w poziomie wrażliwości międzykulturowej studentów pogranicza interakcyjnego polsko-białoruskiego. Badania oparto na modelu kompetencji do komunikacji międzykulturowej autorstwa Guo-Minga Chena i Williama J. Starosty (1996), zbudowanego z trzech wymiarów: świadomości międzykulturowej, wrażliwości międzykulturowej i sprawności międzykulturowej. Zastosowaną metodą badawczą był sondaż diagnostyczny z techniką ankietową i narzędziem badawczym w postaci Skali Wrażliwości Międzykulturowej wyżej wymienionych badaczy, przetłumaczony na język polski i białoruski. Badaniami objęto 202 studentów, w tym 91 Polaków i 101 Białorusinów studiujących na uczelniach wyższych w Lublinie. Badania wykazały, że wyższy poziom wrażliwości międzykulturowej prezentują badani studenci białoruscy, na co składa się m.in. istotnie wyższy wynik jednego z pięciu wymiarów wrażliwości międzykulturowej, tj. pewności w interakcji.

The phenomenon of an ageing society manifests itself globally. The problems of senior citizens are widespread and address all actors of social life. The growing interest in elderly needs results in a generally positive shift in the understanding of ageing. Today it is well proved that healthy and...

W artykule opisano wyniki badania, którego celem było ustalenie zależności między narodowością (polską i japońską) a dobrostanem emocjonalnym seniorów. W tym celu zbadano zakres i wzajemną relację uczuć pozytywnych i negatywnych seniorów. Pytano ich o różne reakcje związane z przeżywaniem i ekspresją gniewu. W badaniu wzięło udział 60 mężczyzn reprezentujących obie narodowości (Polacy: N = 30, średnia wieku 67,03; Japończycy: N = 30, średnia wieku 67,03). Zastosowano Kwestionariusz SPANE Eda Dienera i Roberta Biswasa-Dienera oraz Skalę DAR-5 Davida Forbsa. Analiza wyników nie wykazała istotnych różnic pomiędzy polskimi i japońskimi seniorami w zakresie dobrostanu emocjonalnego. Wskazała natomiast, że obie grupy respondentów różnią się w zakresie badanych wymiarów zachowań agresywnych. Wyniki te zostały zinterpretowane z perspektywy teorii społeczno-emocjonalnej selektywności.