Background: The desire to attain ideal body dimensions determined by the society causes internal pressure and negative emotional intensity in young people, and this leads to mood disorders. It was aimed to examine the relationship between university students' perceived body weights and their depression, anxiety, and stress levels. Methods: This cross-sectional, descriptive study was conducted with 950 university students at Uskudar University in Istanbul, Turkey during the 2021-2022 academic year. The Information Form and the Depression, Anxiety and Stress Scale (DASS-42) were administered online through a structured questionnaire created in Google Forms. IBM SPSS v26® software was used in the analysis of the data. Results: 74.4% of the students were female. The mean age was 19.17±1.11 years, and the mean body mass index (BMI) was 22.12±3.87 kg/m2. The prevalence of participants’ mood disorders as ‘severe’ and ‘extremely severe’ depression was 91.2%, anxiety was 62.2% and stress was 62.3%. According to BMI, 26.1% of ‘underweight’ students and 31.5% of ‘overweight’ students perceived themselves as normal weight. And also, 23.8% of the students misjudged their body weight. Students who misjudged their body weight had higher depression levels (P=0.008). Conclusion: There was a strong relationship between perceived body weight and depression, 1 of every 4 students misjudged their body weight. Body perception of participants who were ‘underweight’ according to BMI was in the perceptional direction of obesity and who were ‘overweight’ was in the perceptional direction of thinness. Students who were ‘normal weight’ according to BMI have a healthier body image

Amaç: Çalışma, sağlık çalışanlarının yeme farkındalığı düzeyleri ve buna etki eden faktörleri incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Kesitsel tanımlayıcı tipte olan çalışmadaki veriler, Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi’nde görev yapan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 160 sağlık çalışanına, Şubat-Nisan 2020 tarihleri arasında, Yeme Farkındalığı Ölçeği (YFÖ-30) ve sosyodemografik bilgi formunun yüz yüze görüşme yöntemiyle uygulanmasıyla elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde IBM SPSS26® yazılımı kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan 160 sağlık çalışanının 139’u kadın (%86,9) ve 21’i erkektir (%13,1). Katılımcıların yaş ortalaması 29,65±7,65 yıl, BKİ (beden kütle indeksi) ortalaması 23,56±3,79 kg/m2’dir. Çalışmaya katılanların %61,3’ü hemşire, %18,1’i ebe, % 11,3’ü doktor ve %9,4’ü sağlık teknisyenidir. Sağlık çalışanlarının %78,1’inin öğünlerinin düzenli olmadığı, %76,9’unun sağlıklı beslendiklerini düşünmediği, %55’inin stresli durumlarda besin tüketmeyi tercih ettiği saptanmıştır. Sağlık çalışanlarının; cinsiyete göre “Yeme Kontrolü”; medeni duruma göre “Düşünmeden Yeme”; BKİ gruplarına göre “Yeme Disiplini”; çalışma şekline göre “Farkındalık” hariç tüm alt boyut puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p

Amaç: Dört Faktörlü Yeme Farkındalığı Ölçeği (4F-YFÖ), çeşitli alanlarda yemeye özgü farkındalığı hem tepkisizlik, yargılamama, içsel farkındalık, dışsal farkındalık alt faktörleri ile hem de farkındalığın tutum ve davranış alanları ile değerlendirmesi nedeniyle dikkat çeken, çok yönlü bir yeme farkındalığı ölçeğidir. Bu çalışmada, 4FYFÖ'nün Türkçeye uyarlanarak, geçerlik ve güvenirliğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Metodolojik araştırma tasarımı kullanılan çalışma, 2021-2022 akademik yılında bir vakıf üniversitesinde 300 katılımcıyla yürütülmüştür. Google Formlar'da yapılandırılmış bir anket aracılığıyla bilgi formu, 4F-YFÖ ve Yeme Tutumu Testi uygulanmıştır. İstatistiksel değerlendirmede iç tutarlılık katsayısı, faktör analizleri ve korelasyonları incelenmiştir. Bulgular: Pilot çalışmada, 4F-YFÖ'nün yüksek güvenirliğe sahip olduğu ve ölçekten madde çıkartılmadan geçerlilik analizine uygun olduğu belirlenmiştir. Öncelikle, Kaiser-Meyer-Olkin değeri 0,890 ile örneklem büyüklüğü oldukça yeterli ve Bartlett küresellik testi χ2 =2496,114, p0,30 ve öz değerleri >1 ile ortaya çıkan varyansın %57,3'ünü açıklayan 4 faktörlü bir yapı olduğu saptanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi diğer 150 katılımcı ile gerçekleştirilmiş olup, uyum iyiliği indeksleri yaklaşık hataların ortalama karekökü=0,013; Karşılaştırmalı Uyum İndeksi=0,981; Uyum İyiliği İndeksi=0,966; Normlaştırılmış Uyum İndeksi=0,948; standartlaştırılmış ortalama hataların karekökü=0,081; Düzeltilmiş Uyum İyiliği İndeksi=0,961; χ2 /serbestlik derecesi=1,021 olarak iyi uyum gösterdiği belirlenmiştir. İç tutarlılık analizinde Cronbach alfa katsayısı 0,933 olarak bulunmuş ve ölçeğin çok yüksek güvenilirlikte olduğu bulunmuştur. Sonuç: Yeme farkındalığı, yeme tutumu ve bilincinin geniş kapsamda incelenmesini sağlayan önemli bir olgudur. Bu çalışmada, yeme farkındalığı düzeylerinin belirlenebilmesi için 4F-YFÖ Türkçe formunun genç erişkinler için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğu gösterilmiştir.

Objective: The aim of this study was to examine social media addiction and social media usage purposes as predictors of eating behaviors, eating disorders risk and orthorexia disposition in university students.Method: In this cross-sectional descriptive study, 752 students who enrolled in Uskudar University 2020-2021 academic year participated. Data was collected voluntarily with diagnostic form, Social Media Addiction Scale (SMAS), Aims of Social Network Sites Usage Scale (ASNSUS), SCOFF Eating Disorders Scale, Orthorexia-15 Questionnaire (ORTO-15) and Three-Factor Eating Scale (TFEQ-R21), were created in Google Forms and applied online.Results: A total of 752 university students participated and 73% were female. The mean age was 20,94±2,80 years, and the mean body mass index (BMI) was 22,57±3,41 kg/m2. In this study, 44.3% of the students spent 3-5 hours/day on social media. The most frequently used (91.6%) and the most time-spent (80.7%) social network was Instagram. Eating disorders risk were found in 23.3% and orthorexia disposition were found in 53.2% of the students. Significant correlations were found between TFEQ-R21 and ORTO-15 with ASNSUS and SMAS, and also SCOFF with SMAS. In addition, students' social network usage purposes and social media addictions significantly predicted eating behaviors, risk of eating disorders and orthorexia disposition.Conclusion: Social network usage purposes and social media addiction were found to be a significant predictors of eating behaviors, eating disorders risk and orthorexia disposition.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, düzenli egzersiz yapan üniversite öğrencilerinin kaslı olma dürtüsü, kaslılık odaklı yeme davranışı ve egzersiz bağımlılığı ile beden algısı, yeme bozukluğu riski ve fiziksel aktivite düzeyi ilişkilerinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Kesitsel, tanımlayıcı tipte olan bu çalışma gönüllülük esasına dayalıdır. İstanbul ilinde 2021-2022 akademik yılında çeşitli üniversitelerde eğitim gören ve spor takımlarına/salonlarına kayıtlı olup düzenli egzersiz yapan 664 katılımcı ile yürütülmüştür. Google Formlar aracılığıyla Bilgi Formu, Kaslı Olma Dürtüsü Ölçeği, Kaslılık Odaklı Yeme Testi, REZZY Yeme Bozuklukları Ölçeği, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi, Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği ve Stunkard Beden Memnuniyeti Ölçeği 'online' olarak uygulanmıştır. Araştırma verileri IBM SPSS v26® paket programıyla değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan 664 üniversite öğrencisinin %51,1'i erkektir. Yaş ortalaması 22,12±3,43 yıl olan öğrencilerin, beden kitle indeksi ortalaması 23,29±3,97 kg/m2 'dir. Bu çalışmada, beden memnuniyetsizliği arttıkça kaslı olma dürtüsünün (p<0,001) ve egzersiz bağımlılığının (p=0,524) azaldığı, kaslılık odaklı yeme davranışının ise (p=0,664) arttığı bulunmuştur. Yeme bozukluğu riski arttıkça; kaslı olma dürtüsünün (p=0,350), kaslılık odaklı yeme davranışının (p=0,002) ve egzersiz bağımlılığının (p=0,051) arttığı bulunmuştur. Fiziksel aktivite düzeyi arttıkça ise kaslı olma dürtüsünün, kaslılık odaklı yeme davranışının ve egzersiz bağımlılığının arttığı bulunmuştur (<0,001). Sonuç: Genç erişkinlerde kaslı olma dürtüsü; beden memnuniyeti ve fiziksel aktivite düzeyi ile anlamlı ilişkilidir. Kaslılık odaklı yeme davranışı, yeme bozukluğu riski ve fiziksel aktivite düzeyi ile anlamlı ilişkilidir. Egzersiz bağımlılığı ise fiziksel aktivite düzeyi ile anlamlı ilişkilidir.

Bu çalışmada Diyet Öz Yeterlilik Ölçeği’nin (DÖYÖ) Türkçe Formu’nun geçerlilik ve güvenilirliğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Metodolojik araştırma tasarımı kullanılan çalışma, 2021-2022 akademik yılında Üsküdar Üniversitesi’nde 475 katılımcıyla yürütülmüştür. Google Formlar’da yapılandırılmış bir anket aracılığıyla Bilgi Formu, Diyet Öz Yeterlilik Ölçeği ve Genel Öz Yeterlik Ölçeği uygulanmıştır. İstatistiksel değerlendirmede iç tutarlılık katsayısı, faktör analizleri ve korelasyonları IBM SPSS26® yazılımı ile yapılmıştır. DÖYÖ’nün 146 kişi ile yürütülen pilot çalışmasında, Cronbach’s Alpha değeri 0.787 bulunarak, ölçeğin oldukça güvenilir olduğu ve ölçekten madde çıkartılmadan, geçerlilik analizine uygun olduğu belirlenmiştir. Asıl çalışmanın Açımlayıcı Faktör Analizi’nde, Kaiser-Mayer-Olkin değeri 0.907 ile örneklem hacminin süper düzeyde yeterli olduğu ve Bartlett Küresellik testi ile χ2=1107.066 ve p=0.000 düzeyinde istatistiki açıdan anlamlı olduğu bulunmuştur. Faktör yükleri >0.20, öz değerleri >1 olan ve toplam varyansın %67.44’ünü açıklayan 3 faktörlü bir yapı saptanmıştır. Çalışmanın Doğrulayıcı Faktör Analizi’nde 11 maddelik versiyonun uyum iyiliği indeksleri RMSEA=0.022; CFI=0.997; GFI=0.992; NFI=0.981; SRMR=0.054; AGFI=0.987; χ2/df=1.126 olarak yeterli uyum gösterdiği saptanmıştır. İç tutarlılık analizinde Cronbach’s Alpha katsayısı 0.900 olarak bulunmuştur. Diyet öz yeterliliğini ölçmeye yarayan Diyet Öz Yeterlilik Ölçeği’nin (DÖYÖ) Türkçe Formu’nun geçerli ve güvenilir olduğu gösterilmiştir.