Many companies switched to working from home (WFH) after the COVID-19 pandemic. This paper aimed to examine the changes in dietary behavior, body weight, sedentary lifestyle, and stress in individuals who practice WFH. A cross-sectional, web-based questionnaire was administered between March and May 2021 and included socio-demographic characteristics, anthropometric measurements, WFH arrangement, changes in diet, sedentary lifestyle, and stress status. A total of 328 individuals (260 women, 68 men), aged 31.3 ± 8.3 years with a BMI of 24.9 ± 4.6 kg/m², participated in the study. The questionnaire revealed that the daily working time increased with WFH. The majority of the individuals (59.1%) gained weight. The average daily sedentary time and the Perceived Stress Scale score increased significantly. The daily sedentary time and Non-Healthy Diet Index scores were higher in individuals who gained weight (p < 0.05). A multinominal regression model revealed that increased body weight was less likely in individuals with underweight and normal BMI classifications. Normal BMI, stable work shifts, and no physical activity were positive predictors for gaining weight. These results suggest that WFH may have significant negative effects on physical and mental status of individuals.

Amaç: Bu araştırmada, üstün zekâlı çocuğu olan annelerin gebelik dönemindeki beslenme alışkanlıklarının araştırılması ve kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Retrospektif ve tanımlayıcı nitelikteki bu çalışmaya 48'i üstün zekâlı ve 46'sı kontrol olan 94 çocuk ve anne çifti dâhil edilmiştir. Demografik bilgiler, beslenme alışkanlıkları ve fiziksel aktivite durumları anket formu ile sorgulanmıştır. Bulgular: Üstün zekâ ve kontrol grubundaki çocukların yaş ortalamaları sırasıyla 9,3±1,9 ve 10,3±1,4 yıldır. Annelerin eğitim durumları arasında anlamlı fark görülmezken (p=0,125), meslek dağılımlarının anlamlı olarak farklı olduğu; kontrol grubu annelerinin %58,7'sinin ev hanımı, üstün zekâ grubu annelerinin %47,9'unun memur veya özel sektör çalışanı olduğu belirlenmiştir (p=0,035). Annenin gebelikteki fiziksel aktivite durumu ile çocuğun üstün zekâlı olması arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p=0,580). Gebelikte balık, çay, kahve ve su tüketimi; yağ tercihi, iyotlu/iyotsuz tuz kullanımı gibi faktörler ve besin desteği kullanımı ile zekâ arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir (p>0,05). Gebelikte bir besine aşırı istek duyma oranı her iki grupta da benzer olup üstün zekâ grubunda besinlere karşı tiksinti duyma oranı, kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur (p=0,039). En fazla istek duyulan besinler başta erik olmak üzere diğer meyveler olurken en fazla tiksinti duyulan besinler tavuk, soğan ve çay olarak kaydedilmiştir. Sonuç: Soyut bir kavram olan zekâyı etkileyen faktörlerin belirlenmesi oldukça karmaşık ve zorlayıcıdır. Annenin gebelikteki beslenme durumu ve alışkanlıklarının çocuğun zekâ düzeyi üzerindeki etkilerini net olarak belirlemek için daha kapsamlı, kontrollü ve uzun süreli çalışmalar gereklidir.