The development of anticancer therapies that involve natural drugs has undergone exponential growth in recent years. Among the natural compounds that produce beneficial effects on human health, polyphenols have shown potential therapeutic applications in cancer due to their protective functions in plants, their use as food additives, and their excellent antioxidant properties. The possibility of combining conventional drugs—which are usually more aggressive than natural compounds—with polyphenols offers very valuable advantages such as the building of more efficient anticancer therapies with less side effects on human health. This review shows a wide range of trials in which polyphenolic compounds play a crucial role as anticancer medicines alone or in combination with other drugs at different stages of cancer: cancer initiation, promotion, and growth or progression. Moreover, the future directions in applications of various polyphenols in cancer therapy are emphasized.

The pollution of soil by trace elements is a global problem. Conventional methods of soil remediation are often inapplicable, so it is necessary to search intensively for innovative and environment-friendly techniques for cleaning up ecosystems, such as phytoremediation. Basic research methods, their strengths and weaknesses, and the effects of microorganisms on metallophytes and plant endophytes resistant to trace elements (TEs) were summarised and described in this manuscript. Prospectively, bio-combined phytoremediation with microorganisms appears to be an ideal, economically viable and environmentally sound solution. The novelty of the work is the description of the potential of “green roofs” to contribute to the capture and accumulation of many metal-bearing and suspended dust and other toxic compounds resulting from anthropopressure. Attention was drawn to the great potential of using phytoremediation on less contaminated soils located along traffic routes and urban parks and green spaces. It also focused on the supportive treatments for phytoremediation using genetic engineering, sorbents, phytohormones, microbiota, microalgae or nanoparticles and highlighted the important role of energy crops in phytoremediation. Perceptions of phytoremediation on different continents are also presented, and new international perspectives are presented. Further development of phytoremediation requires much more funding and increased interdisciplinary research in this direction.

Soil acidification in agroecosystems is a natural process that could be accelerated, mainly by the inappropriate application of mineral fertilizers, or prevented, by sustainable management practices. On the basis of a three-year field study in a grassland agroecosystem, the impact of different rates of fertilization with nitrogen (N), phosphorus (P), and potassium (K) on soil chemical parameters related to soil acidity was evaluated. It was found that high-rate fertilization with ammonium nitrate accelerated the soil acidification process, which was additionally intensified by the application of superphosphate and potassium salt. The sum of exchangeable base cations, the values of base saturation and hydrolytic acidity in the soil reflected the interactions between the applied NPK-fertilizer levels. Considering chemical parameters related to soil acidity studied in this experiment, it seems that the best strategies for mitigating soil acidification in grasslands are reducing nitrate leaching, changing fertilizer types and increasing the input of base cations.

The usage of grassland significantly affects the microbial and biochemical parameters of soil epipedons. The use of grasslands (by mowing, grazing, and mowing and grazing) affects the dominance of bacteria in abundance relative to fungal populations. This was particularly noticeable when manual mowing was applied. In general, the highest number of microorganisms occurred during spring and summer, which should be associated with the intensity of growth of root systems of grass vegetation. It was noted that the grazing system caused an increase in the enzymatic activity of urease and slightly less dehydrogenases and acid and alkaline phosphatase. Therefore, microbial abundance and enzymatic activity are considered as indicator parameters to evaluate the biological soil environment. They are highly probable estimates of soil fertility and ecosystem biodiversity.

W artykule przeglądowym przedstawiono wodę na naszym globie jako substancję niezwykłą, stale towarzyszącą człowiekowi. Zasygnalizowano najważniejsze właściwości fizyczne (gęstość, temperaturę wrzenia, temperaturę maksymalnej gęstości, temperaturę krytyczną, ciepło topnienia, ciepło parowania, ciepło właściwe, napięcie powierzchniowe, lepkość dynamiczną, przewodność elektrolityczną) oraz chemiczne (odczyn, rozpuszczalność) tej substancji. Są one istotne dla funkcjonowania zarówno organizmów żywych (mikroorganizmów, roślin, zwierząt, człowieka), jak i elementów nieożywionych środowiska (litosfery, zbiorników, cieków wodnych, krajobrazu itp.). Zaprezentowano poligenetyczne pochodzenie wody (z emisji gazów wulkanicznych, lawy, komet, asteroidów). Scharakteryzowano zasoby wodne globu, ze szczególnym zwróceniem uwagi na wody słodkie, występujące w ograniczonych ilościach, a na które zapotrzebowanie rośnie w sposób eksponencjalny. Zobrazowano to tzw. śladem wodnym, wskaźnikiem ilości wody słodkiej użytej bezpośrednio lub pośrednio do wyprodukowania jakiejkolwiek rzeczy naturalnej lub sztucznej. Wskazano także na negatywne strony wody (powodzie, tsunami, erozja wodna), które w ostatnich wiekach zostały spotęgowane nieprzemyślanymi działaniami człowieka (wycinka lasów, ograniczenie zdolności retencjonowania wody przez glebę itp.). Podkreślono właściwości lecznicze wody, służące do zwalczania wielu typów dolegliwości (masaże wodne, kąpiele parowe, oczyszczające parametry wód mineralnych i źródlanych). Wspomniano o krajobrazowej funkcji wody zarówno w stanie ciekłym (wodne parki krajobrazowe, gejzery, termy, wodospady), jak i w stanie stałym: lodowce bądź gazowym (mgły, chmury, tęcza, zjawisko halo). Zwrócono uwagę na konieczność oszczędzania wody tak w ujęciu globalnym, jak i lokalnym. Zaakcentowano, że stale zwiększający się deficyt tej cenniejszej od złota substancji, może w niedalekiej przyszłości stać się przyczyną wielu konfliktów, które już w różnym nasileniu występowały w przeszłości.

Celem pracy było przedstawienie struktury fitosocjologicznej wybranych zbiorowisk trawiastych na płytkich glebach torfowych podlegających procesowi murszenia (humifikacji i mineralizacji torfu). Obszar badań zlokalizowany był pomiędzy północnym, środkowym i południowym kanałem rzeki Obry (Nizina Wielkopolska, centralna Polska). Badania glebowe przeprowadzono w maju i wrześniu 2022 roku, a badania fitosocjologiczne w maju i wrześniu 2022–2023 roku. Próbki gleby do analiz laboratoryjnych pobrano z najwyższych poziomów glebowych na głębokości 0–20 cm w 20 punktach badawczych. Wykonano 76 zdjęć fitosocjologicznych. Wyróżniono pięć jednostek syntaksonomicznych roślinności: Molinietum caeruleae, zbiorowisko z Poa pratensis-Festuca rubra, Arrhenatheretum elatioris, Lolio-Cynosuretum i Alopecuretum pratensis. Zbiorowiskiem o najwyższych wartościach wskaźnika różnorodności i liczbie gatunków odnotowanych w zdjęciach fitosocjologicznych było Molinietum caeruleae, podczas gdy najuboższym w gatunki z najniższym wskaźnikiem było Lolio-Cynosuretum. Gleby zostały sklasyfikowane jako Umbric Gleysols, Mollic/Umbric Gleysols, Histic Gleysols, Histic Gleysols (Murshic). Najwyższe zawartości TOC i TN odnotowano dla zbiorowiska Poa pratensis-Festuca rubra, a najniższą dla Arrhenatheretum elatioris. Wartości pH wskazywały na gleby lekko kwaśne w przypadku następujących zbiorowisk: Alopecuretum pratensis, Molinietum caeruleae, Lolio-Cynosuretum, zb. Poa pratensis-Festuca rubra oraz gleby lekko zasadowe w przypadku Arrhenatheretum elatioris. Wyniki analizy dyskryminacyjnej wykazały, że najważniejszym statystycznie istotnym czynnikiem różnicującym zbiorowiska roślinne było pH gleby mierzone zarówno w H2O, jak i w KCl. Zbiorowisko Molinietum caeruleae występowało na glebach ubogich w składniki mineralne o stosunkowo wysokim stosunku C:N. Wskaźnik różnorodności Shannona-Wienera był istotnie ujemnie skorelowany z TOC i TN. Wskazane jest dalsze utrzymywanie badanych stanowisk jako roślinności łąkowej. Zbiorowiska użytków zielonych mają szanse na przetrwanie w procesie murszenia, pod warunkiem prawidłowego użytkowania (regularnego koszenia lub wypasania i nawożenia) i regulacji stosunków wodnych. Użytki zielone, oprócz wzbogacania gleb w składniki pokarmowe, stwarzają najlepsze warunki do ograniczenia procesu rozkładu materii organicznej w poziomach akumulacyjnych i próchnicznych o charakterze murszowym, co jest niezwykle istotne w obliczu zmian klimatycznych.