Bu çalışmada Türkiye’de yaşayan yetişkinlerin disleksiye ilişkin bilgi düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Genel tarama modelinde yürütülen çalışmada birinci yazar tarafından geliştirilen “Disleksi Bilgi Düzeyi Belirleme Anketi” kullanılmıştır. Bu ankette disleksinin tanımı, nedenleri, yaygınlığı, disleksili bireylerin özellikleri, disleksinin tanı-terapi- tedavisi ve disleksili bireylerin okul sonrası yaşamları ile ilgili 21 madde bulunmaktadır. Çalışmaya katılan 500 yetişkinin %18.8’i daha önce “disleksi” terimini duymadığını belirtmiştir. “Disleksi” terimini duyduğunu belirten 406 katılımcı disleksi ile ilgili maddeleri yanıtlamaya devam etmiştir. Verilerin analizi sonucunda katılımcıların disleksiye ilişkin bilgi düzeylerinin oldukça düşük olduğu; disleksiye ilişkin bilgi düzeyinin katılımcıların yaş ve eğitim düzeylerinden etkilenmediği, kadın katılımcıların erkek katılımcılara göre disleksi konusunda daha bilgili oldukları görülmüştür. Bulgular alanyazın ışığında tartışılmış ve toplumda disleksi farkındalığını artırmaya yönelik yapılabilecekler konusunda öneriler sunulmuştur.

Aim: Epidemics in the past have shown that anxiety and health concerns were common at pandemic. Physical activity has an important role in mental health and cognitive function. Staying at home for a long period of time is probably lead to reduced regular physical activity, established sedentary behaviors. The aim of this study is to determine the level of physical activity, health-related anxiety, and anxiety levels and the relationship between them in university students during the COVID-19 outbreak. Method: The study was carried out with 190 health sciences faculty students. International Physical Activity Questionnaire-short form to determine the level of physical activity, Beck Anxiety Inventory to determine the anxiety level, and Health Anxiety Inventory-Short to determine the health anxiety level were used. All data were collected online. Results: In this study, 153 female (mean age: 20.82±1.541 years), 37 male (mean age: 21.22±2.760 years) students participated. Male students were significantly more active (p=0.022). While the level of health anxiety was found to be higher in both female and male students who went to the hospital (respectively, p=0.006, p=0.055), the level of anxiety was only higher in female students (p=0.006). There was a moderate negative correlation between walking activity level and anxiety level in male students (p=0,013;r=-0,406). Conclusion: It was found that even an easily accessible activity, such as walking, has a positive effect on anxiety and concluded that it should be encouraged. Indoor or outdoor exercise programs should be encouraged, especially for female students who are more sedentary than males.

Bu çalışmada, iletişim bozuklukları bağlamında erken okuryazarlık becerilerinin incelenmesine yönelik güncel bilgilerin sentezlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada geleneksel derleme yöntemi kullanılmıştır. İnceleme kapsamında dil, konuşma ve işitme alanlarında sorun yaşayan çocukların erken okuryazarlık becerilerinin değerlendirilmesine ilişkin alan yazın taraması gerçekleştirilmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda, farklı dil ve konuşma bozukluklarına sahip çocukların erken okuryazarlık becerilerinin farklı bileşenleri için risk altında oldukları görülmüş hem dil hem de konuşma becerilerinde sorun yaşayan çocukların yalnızca konuşma bozukluğu yaşayan veya tipik dil-konuşma gelişimi gösteren akranlarına kıyasla erken okuryazarlık becerileri açısında daha çok risk altında olduklarına ilişkin bulgulara ulaşılmıştır. Ayrıca işitme kayıplı çocukların, normal işiten akranlarına kıyasla daha fazla dil bilgisel hata ve daha farklı bir biçimbirim edinme sırası gösterdiklerine dair bulgulara rastlanmıştır. Bunlarla birlikte, işitme kayıplı çocukların işitsel sinyallere eksik veya bozulmuş erişime sahip olmaları neticesinde fonolojik farkındalık becerilerinde güçlükler yaşadıkları görülmüştür. Sonuç olarak, erken okuryazarlık becerilerinin ileri dönemdeki okuma performansı üzerindeki öngörücü rolü göz önüne alınınca bu konudaki eksikliklerin erken dönemde belirlenmesinin, iletişim bozukluğu yaşayan çocukların olası akademik güçlüklerini en aza indirebilmek açısından oldukça önemli olduğu söylenebilir. İletişim bozukluğu olan çocukların erken okuryazarlık becerileri açısından erken dönemden itibaren değerlendirilmeleri ve desteklenmeleri önerilmektedir.

Giriş Hülya YÜCEL Rehabilitasyon Ekibinde Koruyucu Yaklaşımların Yasal Durumu ve Türkiye’deki Gelişimi Reyhan ÖZGÖBEK Sağlığın Korunması ve Geliştirilmesi Nadire ERCAN TOPTANER, Merve KOLCU Yaşam Kalitesi Nurhayat KORKMAZ Rehabilitasyonda Terapist-Danışan Dengesi: Harmoni, Karşılıklılık, Sürdürebilirlik Yeşim ÜNVEREN Koruyucu Egzersizler Hülya YÜCEL, Ayça ARACI Koruyucu Akuaterapi Hülya YÜCEL Spor Yaralanmalarında Koruyucu Yaklaşımlar Serkan UZLAŞIR Gövde ve Üst Ekstremitede Kullanılan Koruyucu Ortezler ve Destek Ekipmanları Mustafa SARI, Hasan Erkan KILINÇ, Nilgün BEK Ayak ve Alt Ekstremitede Kullanılan Koruyucu Ortezler veDestek Ekipmanları Banu ÜNVER, Mustafa SARI, Nilgün BEK Stres Yönetimi Nurhayat KORKMAZ Yeterli ve Düzenli Uyku Büşra KAPLAN, Hülya YÜCEL Müzik Terapi Hüseyin SÜER Ruh Sağlığını Güçlendirme ve Koruma (Psikolojik Sağlamlık) Selma ERCAN DOĞU Manevi/Spirütüel Korunma Abdulhakim BEKİ, Feyza BEKİ, İsmail BARIŞ Mental/Kognitif Sağlığı Koruma Umut BAHÇACI, Songül ATASAVUN UYSAL Sağlık Hizmetlerinde Mobbing (Yıldırma) ve Korunma Yolları Işık KARAKAYA Madde Bağımlılığından Korunma Yolları Hatice ÖNER, Hülya ARSLANTAŞ Teknoloji Bağımlılığında Koruyucu Yaklaşımlar Büşra CANDİRİ, Burcu TALU Koruyucu Beslenme: Sağlıklı Beslenme Modelleri Günsu SOYKUT, Serpil ÖZSOY Koruyucu ve Bütüncül Yaklaşımda Fitoterapi ve Aromaterapi Özlem SU KÜÇÜK, Nazan TAŞLIDERE Deri Sağlığını Koruma Dilek BIYIK ÖZKAYA, Hülya YÜCEL Kanserde Koruyucu Yaklaşımlar İdil Esin ÜNLÜ, Ece UYSAL ALTUNBİLEK, İlke KESER Bulaşıcı Olmayan (Kronik) Hastalıklardan Korunma Zeynep BAHADIR AĞCE Yaşlılık Döneminde Koruyucu Sağlık Hizmetleri Yasemin KAVLAK, Selda YILDIZ Erkek Sağlığında Koruyucu Yaklaşımlar Ümit ERKUT, İbrahim KÜÇÜKCAN Cinsel Hastalıklardan Korunma Yolları Ayşe Nur AKSOY Diş Çürükleri ve Dişeti Hastalıklarından Korunma Yolları Başak BIYIKOĞLU, Meltem MERT EREN Bruksizm ve Bruksizmden Korunma Yolları Ayşe ATAY, Demet Çağıl AYVALIOĞLU Dil ve Konuşma Bozukluklarında Koruyucu Yaklaşımlar Ahsen ERİM, Şaziye SEÇKİN YILMAZ Sağlıklı ve Güvenli Mekan Tasarımı Uygulamaları Timur KAPROL İç Mekan Tasarımlarında Önleyici Yaklaşımlar Ali MÜLAYİM Erişilebilirlik ve Evrensel Tasarım Buse GÖKMEN KARAGEYİK İş Yerlerinde Ergonomik Yaklaşımlar İlknur YAŞAR, Hülya YÜCEL Farklı İş Kollarında Koruyucu Yaklaşımlar Melike ÖZÇELİK, Hatice ABAOĞLU Laboratuvar Güvenliği ve Deney Hayvanları ile Yapılan Laboratuvar Çalışmalarında Korunma Ülkan KILIÇ Çevresel Atık Farkındalığı ve Su Okuryazarlığı Nazihan URSAVAŞ Doğanın Koruyuculuğu Ömer DİLEK Koruyucu İlk Yardım Demet SEMİZ, Ali ARSLANOĞLU

İki dillilik ile ilgili yanlış inanışların hem uzmanlar hem de toplum arasında oldukça yaygın olduğu bilinmektedir. İki dilli çocuğu olan ailelerin doğru yönlendirilmeleri konusunda sağlık meslek elemanları olan dil ve konuşma terapistlerinin (DKT) önemli rol ve sorumlulukları bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de hizmet veren DKT’lerin iki dilliliğe yönelik bilgi düzeylerini belirlemektir. Anket araştırma yöntemi ile yürütülen bu çalışmaya, 124 DKT gönüllü katılım göstermiştir (Ortalama yaş: 24.07±2.2). Verilerin toplanabilmesi için Leon (2015) tarafından geliştirilen bir anket çevrimiçi hale getirilerek kullanılmıştır. Katılımcıların anket maddelerine verdikleri doğru yanıtlar için frekans ve yüzde değerleri hesaplanmıştır. Ayrıca katılımcıların doğru yanıtlarının daha önceden iki dillilik hakkında eğitim alıp almama durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesinde normal dağılım varsayımı karşılanmadığı için Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Anket maddelerinin çoğuna, katılımcıların önemli bir kısmı yanlış yanıt vermiştir. Konu ile ilgili eğitim aldığını belirten katılımcıların bilgi düzeyinin ise eğitim almadığını belirten katılımcılardan anlamlı olarak daha fazla olduğu görülmüştür (U=1452.5, p= .025). Çalışma sonuçlarına göre, katılımcıların çoğunluğu (%74.2, n=92), herhangi bir bozukluğu olan ve olmayan çocukların sahip olduğu kapasiteleri göz önüne alarak iki dil öğrenimini mümkün kılacak en uygun koşulları sağlamanın, DKT’lerin önemli bir görevi olduğunu bilmektedirler. Buna karşın katılımcıların iki dil edinimi, iki dilli çocukların değerlendirilmesi ve müdahalesine ilişkin önemli bilgi eksikliklerinin olduğu görülmüştür. Ülkemizde iki dilli nüfus sayısının giderek arttığı ve dil ve konuşma bozukluklarının bu nüfus içinde de mevcut olduğu göz önüne alınınca DKT’lerin iki dillilik konusunda bilgi düzeylerini artırmalarının son derece gerekli olduğu düşünülmektedir.