Background: This study presents a comprehensive review of blockchain technology with a sustainability orientation in supply chains and logistics. Methods: The publications are extracted from the Scopus and Web of Science databases, comprising 552 publications between 2017 and 2022. Several bibliometric laws and techniques, namely three-field analysis, Bradford’s Law, Lotka’s Law, and thematic maps, are applied in R with the bibliometrix package. Content analysis is also carried out based on 185 publications to appreciate the industry-based view of the field. Results: The bibliometric results indicate that this field is on the rise. Authors, sources, affiliations, countries, keywords, and their relationships are also addressed. The findings of the content analysis and thematic maps reveal that some of the most highlighted themes in the literature include traceability, COVID-19, the internet of things, and Industry 4.0. The most popular industry in this field is discovered to be food and agriculture. Conclusions: This paper contributes to the still relatively scarce literature on how blockchain technology fosters sustainable supply chains and logistics, providing a closer look at blockchain use, methodologies, and future directions for different industries concerning food, agriculture, fashion, textile and apparel, manufacturing, automotive, maritime and shipping, healthcare and pharmaceutical, mining and mineral, and energy.

Günümüzün hızla küreselleşen dünyasında teknolojik gelişmelerin de etkisiyle birlikte rekabet artmıştır. Tüketiciler mal ve hizmetlere daha kolay bir şekilde ulaşabilmekte ve daha bilinçli satın alma kararı verebilmektedirler. Bu durum ise güçlü bir marka oluşturmanın önemini daha da arttırmaktadır. Bu çalışmada, tüketici temelli marka denkliği ile satın alma niyeti arasındaki ilişki araştırılmıştır. Bununla birlikte, tüketici temelli marka denkliği ve satın alma niyeti arasındaki ilişkide marka tercihi ara değişken olarak incelenmiştir. Bu bağlamda, bu araştırmanın amacı, tüketicilerin cep telefonu satın alma niyetleri ile tüketici temelli marka denkliği arasındaki ilişkiyi ortaya koymak ve marka tercihinin bu ilişkideki önemini belirlemektir. Araştırma, üniversite öğrencileri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda, cep telefonu sektöründe lider marka konumunda olan, ayrıca 2017 yılı itibariyle en yüksek marka değerine sahip olan bir cep telefonu markası seçilmiş ve araştırma kapsamına dâhil edilmiştir. Verilerin toplanmasında anket yönteminden yararlanılmış ve bu doğrultuda 394 geçerli anket formu elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında, tüketici temelli marka denkliği ve bileşenleri ile marka tercihi; marka tercihi ile satın alma niyeti; tüketici temelli marka denkliği ve bileşenleri ile satın alma niyeti arasında anlamlı bir ilişki bulunduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca marka tercihinin, tüketici temelli marka denkliği bileşenlerinin satın alma niyeti üzerindeki açıklayıcılığına etki ettiği de ortaya çıkmıştır.

Purpose: This study aims to examine how brand crisis type translates into boycott intention through brand hate and how attributional and motivational patterns differ across hate-intensity levels in digital discourse. Design/methodology/approach: This study adopted a sequential explanatory design. Study 1 used a scenario-based experiment (n = 501) to compare ethical and performance-related crises and test brand hate as a mediator, with personality traits and boycott motivations as moderators. Study 2 used netnographic analysis of 5,729 user-generated posts across social media platforms. Findings: Ethical crises produced stronger brand hate and boycott intention than performance crises, with brand hate accounting for over half of the total effect. Neuroticism strengthened the crisis type-brand hate relationship, whereas agreeableness did not. In naturally occurring discourse, five antecedent categories of brand hate emerged. Ideological incongruence was most salient, and a distinct indirect category captured hostility extending beyond the focal brand to sponsors, celebrities, sub-brands and political parties. Brand hate was expressed across cold, cool and hot registers and varied by platform; at higher hate intensities, attributional focus was more brand-centred and expressive motivations more prominent than instrumental ones. Originality/value: This study shows that crisis-induced brand hate is not a uniform affective state: the crisis type-brand hate relationship is trait-specific, and hate intensity is associated with systematic differences in consumers’ attributional focus and how they justify boycotting. The netnographic study extends and explains the experimental findings.