Biological invasions are increasingly recognised as a major global change that erodes ecosystems, societal well-being, and economies. However, comprehensive analyses of their economic ramifications are missing for most national economies, despite rapidly escalating costs globally. Türkiye is highly vulnerable to biological invasions owing to its extensive transport network and trade connections as well as its unique transcontinental position at the interface of Europe and Asia. This study presents the first analysis of the reported economic costs caused by biological invasions in Türkiye. The InvaCost database which compiles invasive non-native species' monetary costs was used, complemented with cost searches specific to Türkiye, to describe the spatial and taxonomic attributes of costly invasive non-native species, the types of costs, and their temporal trends. The total economic cost attributed to invasive non-native species in Türkiye (from 202 cost reporting documents) amounted to US$ 4.1 billion from 1960 to 2022. However, cost data were only available for 87 out of 872 (10%) non-native species known for Türkiye. Costs were biased towards a few hyper-costly non-native taxa, such as jellyfish, stink bugs, and locusts. Among impacted sectors, agriculture bore the highest total cost, reaching US$ 2.85 billion, followed by the fishery sector with a total cost of US$ 1.20 billion. Management (i.e., control and eradication) costs were, against expectations, substantially higher than reported damage costs (US$ 2.89 billion vs. US$ 28.4 million). Yearly costs incurred by non-native species rose exponentially over time, reaching US$ 504 million per year in 2020-2022 and are predicted to increase further in the next 10 years. A large deficit of cost records compared to other countries was also shown, suggesting a larger monetary underestimate than is typically observed. These findings underscore the need for improved cost recording as well as preventative management strategies to reduce future post-invasion management costs and help inform decisions to manage the economic burdens posed by invasive non-native species. These insights further emphasise the crucial role of standardised data in accurately estimating the costs associated with invasive non-native species for prioritisation and communication purposes.

Yabancı otlar bulundukları kültür alanlarında doğrudan (bitki besin elementi, su, ışık, kaplama alanı gibi rekabet unsurları) ve/veya dolaylı (hastalık ve zararlılara konukçuluk) sorunlara sebep olarak önemli ürün ve ekonomik kayıplara nedene olur. Ayrıca yabancı ot türlerinin bulundukları alanlar için ilave etkilere de neden olabilir. Bu etki şekillerinin anlaşılması için yapılan bu çalışma Düzce merkez sınırları içerisinde yer alan ve sertifikalı fidan üretimi yapan FÜPAŞ meyve fidanlığı alanında 2018 -2019 yılları arasında yürütülmüştür. Nitekim fidancılık sektörünün gelişmesine katkı sağlamak için fidan üretim alanlarında yabancı otların tespiti, bu türlerin etki şekilleri ve yapılabilecek mücadele yöntemlerinin de çevreye duyarlı bir şekilde yapılması önem taşımaktadır. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre 29 familyadan 68 yabancı ot türü (otsu/çalı) tespit edilmiştir. Tespiti yapılan türler en fazla 11 tür ile Poaceae ve 10 tür ile Asteraceae familyaları ile temsil edilirken, bu familyaları Cruciferae (6 tür) ve Fabaceae (5) takip etmiştir. Yaşam sürelerine göre türlerin çoğunluğu tek (34 tür) ve çok yıllık (22) iken bir tür iki yıllık ve 11 tür ise ortak yaşam süresine sahiptir. Yaşam formu açısından ise 67 tür otsu ve sadece bir tür ( Rubus sp. ) odunsu yapıya sahiptir. Poaceae familyasında yer alan Alopecurus myosuroides % 100 rastlanma sıklığı ve 30,0 adet/m 2 yoğunluğu ile en fazla rastlanılan türdür. Tespiti yapılan türlerin neden olduğu çevresel ve sosyoekonomik etkiler olumlu ve olumsuz etki olarak değerlendirilmiş ve en fazla etki tipi çevresel ve sosyoekonomik etki kapsamına dâhil olan 44 takson’da belirlenmiştir. En yüksek olumsuz etki güçlü yayılma ve rekabet gücü ile istila potansiyeli gösteren Alopecurus myosuroides türünde saptanmıştır. Ayrıca her ne kadar fidanlık alanında Hedera helix ve Rubus sp türleri yüksek oranlarda bulunmuyor olsalar da bu türler hem güçlü çoğalma karakteri hem de fidanlara sarılma etkisi ile ikincil zararların oluşmasına neden olabileceğinden fidanlık alanları için çok riskli türler olarak değerlendirilmiştir. Sonuçlar, fidanlık alanlarındaki yabancı otların olumsuz etkilerini azaltmak için gerekli önlemleri ve kontrol programlarını geliştirmek için kullanılabilir. Ek olarak, olumlu etkileri ve biyolojik çeşitliliği korumak için farkındalık sağlayabilir.

Most risk analysis studies in invasion biology have focused on the invasiveness of non-native species, even though some native species also can pose a high risk to the environment and human well-being. This is especially true under current global change, which may cause dominant native species to expand their range of distribution and have substantial effects on the ecosystem. In this study, the risk of invasiveness of five non-native and five native plant species in Turkey was evaluated using a standard risk screening protocol. All ten species selected for screening are known to be invasive in several parts of the world, i.e. non-native Ailanthus altissima, Cuscuta campestris, Phytolacca americana, Robinia pseudoacacia and Sicyos angulatus, and native Cirsium arvense, Hedera helix, Onopordum acanthium, Phragmites australis and Sorghum halepense. The Australian Weed Risk Assessment decision-support tool adapted to Turkey’s geographical and climatic conditions was used for screening the study species based on their biological traits, ecology and management approaches. All species were classified as high-risk, with R. pseudoacacia among non-natives and P. australis among natives achieving the highest scores followed by S. halepense, C. campestris, C. arvense, O. acanthium, P. americana, S. angulatus, A. altissima and H. helix. Based on their risk scores, all non-native species were classified as invasive and all native species as ‘expanding’ for Turkey. An ordination based on the risk scores showed similarities between invasive and expanding species. The outcomes of this study indicate that species can have several risk-related traits resulting in high risk scores irrespective of their origin. Such species can modify their environment and interact with other species with severe consequences for biodiversity. It is argued that dominant species with highly negative environmental and socioeconomic impacts in their habitats should be included in priority lists for management measures irrespective of their origin (i.e. native or non-native). More studies are needed to evaluate the magnitude and prevalence of the present findings for other regions worldwide.