The article discusses the competencies of modern teachers in utilizing information and communication technologies, particularly in the context of programming. The main objective of the research was to assess the knowledge and skills of future early childhood education teachers in applying this knowledge to practical tasks. The study was conducted among students from two public universities in Poland using a diagnostic survey method, with a questionnaire based on a knowledge test as the research tool. The test design was based on the theoretical assumptions of Niemierko (2009) regarding educational objectives An analysis of the results showed that future early childhood education teachers possess theoretical knowledge of programming. However, only 35% of them were able to explain programming principles in detail. The application of this knowledge in practice was less ffective, with success rates of 45% for typical tasks and 47% for problem-solving tasks. These results suggest the need to modify study programs by increasing the number of hours dedicated to programming-related subjects and placing greater emphasis on solving programming tasks through practical experience. Based on the conducted research and observations, the authors propose increasing the number of hours dedicated to programming-related topics. This approach would allow students not only to acquire theoretical knowledge but also to effectively apply it to practical tasks. After all, future teachers will be responsible for introducing students in grades 1–3 to the world of programming and developing their computational thinking. Another important aspect is ensuring a teacher education and training system that enables teachers to develop and deepen their digital competencies in programming. New technological solutions emerge rapidly, and teachers should keep up with them to adequately prepare students for future challenges and foster skills such as problem-solving and logical thinking. The authors also suggest that further research is needed on various components of digital competencies to help future teachers adapt pedagogical programs to the realities of the modern world and equip them with the necessary knowledge and skills.

The article presents the development of the information society focusing on its most important features and functions that must be reflected in the field of modern education. On the basis of the presented characteristics, an attempt was made to define a new educational model developed on the basis of the guidelines of the J. Delors Report, which assumes four pillars of knowledge. The mentioned and indicated pillars become a determinant for education in the information society. Practical forms of education were indicated for the developed theoretical model, which allow for its implementation.

Artykuł przedstawia współczesne wyzwania edukacyjne, które są efektem powstania społeczeństwa informacyjnego. W odpowiedzi na przedstawione wyzwania opisano interesującą w kontekście rozwoju społecznego formę edukacji pozaformalnej, która pozwala na wsparcie tradycyjnej edukacji odbywającej się w szkole. Przedstawiona w artykule forma edukacji pozaformalnej może być idealnym środowiskiem, w którym uczeń będzie zdobywał i uzupełniał swoją wiedzę, umiejętności, a edukacja będzie dopasowana do potrzeb współczesnego rynku pracy i społeczeństwa informacyjnego. W przedstawionym środowisku edukacji pozaformalnej wymaga się również, aby nauczyciel miał cechy, które pozwolą uczniom pracować i działać wspólnie, zatem jego charakter również zaprezentowano w niniejszym artykule.

In early childhood education, the teacher’s task is to take care of the holistic development of each student. In the current core curriculum at this educational stage, great emphasis is placed on developing the skills of critical and logical thinking, reasoning, argumentation and inference. The development of these skills is made possible precisely by introducing coding mat games at an early stage, which in the next stage turns into a specific visual programming language. The authors of the article Focus their attention on presenting practical solutions to help develop the skills indicated in the core curriculum through the use of a visual programming language. The proposed activities allow to make the transfer of mats, carpets, programming environments, i.e. ScratchJr to early childhood education. W edukacji wczesnoszkolnej zadaniem nauczyciela jest dbanie o holistyczny rozwój każdego ucznia. W obowiązującej podstawie programowej na tym etapie edukacyjnym duży nacisk kładzie się na rozwijanie umiejętności krytycznego i logicznego myślenia, rozumowania, argumentowania i wnioskowania. Rozwijanie tych umiejętności możliwe jest właśnie poprzez wprowadzanie już w początkowym etapie zabaw na macie do kodowania, które w kolejnym etapie zamienia się na konkretny wizualny język programowania. Autorzy artykułu swoją uwagę koncentrują na przedstawieniu praktycznych rozwiązań, które pomogą w rozwijaniu wskazanych w podstawie programowej umiejętności poprzez posługiwanie się wizualnym językiem programowania. Proponowane działania pozwalają dokonać transferu mat, dywanów, środowisk programistycznych, tj. ScratchJr do edukacji wczesnoszkolnej.

The article presents the results of a quantitative-qualitative study and establishes how emotional activation of elementary school students who took part in non-formal education classes occurs. The study involved a target population of 1,496 elementary school students from the Subcarpathian region, from which, the study population of 536 elementary school students was drawn. The main research method was the diagnostic survey method, in which the technique was a survey and the tool was a survey questionnaire. The research was based on five characteristics of non-formal education, which was characterized based on the subject matter of the classes held, the teacher-student relationship, motivation to learn, the use of information and communication technologies, as well as the acquisition of practical skills. Based on the research, it can be concluded that emotional activation of students participating in non-formal education classes occurs only in the form of positive emotions, i.e. ecstasy, joy, trust. It can also be concluded that the isolated scopes of emotional activation of students had the highest degree of emotional activation in the context of information and communication technologies, as well as the development of practical skills. W artykule przedstawiono wyniki badania ilościowo-jakościowego i ustalono, w jaki sposób dochodzi do aktywizacji emocjonalnej uczniów szkoły podstawowej, którzy uczestniczyli w zajęciach edukacji pozaformalnej. Badaniem objęto populację docelową 1 496 uczniów szkół podstawowych z terenu województwa podkarpackiego, z której wylosowano populację badawczą 536 uczniów szkół podstawowych. Główną metodą badawczą była metoda sondażu diagnostycznego, w której techniką była ankieta, a narzędziem kwestionariusz ankiety. W badaniach wykorzystano pięć cech edukacji pozaformalnej, którą scharakteryzowano na podstawie tematyki prowadzonych zajęć, relacji nauczyciel-uczeń, motywacji do nauki, wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych, a także nabywania umiejętności praktycznych. Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że aktywizacja emocjonalna studentów uczestniczących w zajęciach edukacji pozaformalnej występuje wyłącznie w postaci emocji pozytywnych, tj. ekstazy, radości, zaufania. Można również stwierdzić, że wyodrębnione zakresy aktywizacji emocjonalnej uczniów miały najwyższy stopień aktywizacji emocjonalnej w kontekście technologii informacyjnych i komunikacyjnych, a także rozwoju umiejętności praktycznych.

Rozpoczęcie epidemii spowodowanej wirusem SARS-CoV-2 w dniu 12 marca 2020 roku spowodowało znaczące zmiany we wszystkich aspektach edukacji. W artykule zaprezentowano aktualne kierunki rozwoju edukacji wyodrębniając kształcenie odbywające się w szkole i poza nią. Na podstawie przedstawionego podziału edukacji ukazano wyzwania, jakie po pandemii COVID-19 mają przed sobą aktualnie istniejące rodzaje edukacji formalnej, pozaformalnej i nieformalnej.