W artykule analizie poddano zagadnienie temperamentu i motywacji osiągnięć menedżerów w ujęciu personologicznym. Głównym celem badawczym była diagnoza stanu właściwości psychologicznych w kontekście takich zmiennych, jak: zajmowane stanowisko, lata pracy, płeć menedżera. W badaniach zastosowano Kwestionariusz Temperamentu PTS oraz Inwentarz Motywacji Osiągnięć LMI. Przeanalizowano wyniki 216-osobowej grupy menedżerów o średniej wieku 41 lat. Analiza statystyczna pozwala na sformułowanie następujących wniosków. Istnieje związek między temperamentem a motywacją osiągnięć menedżera. Temperament jest predyktorem motywacji osiągnięć menedżera. Prezes, dyrektor i kierownik nie różnią się od siebie temperamentem, ale kierownik jest mniej niezależny niż prezes. Wraz z długością ogólnego stażu zawodowego również na stanowisku menedżera zmniejsza się wysiłek kompensacyjny, dbanie o prestiż i wytrwałość. Im dłuższy staż pracy ogółem, tym mniejsza satysfakcja z osiągnięć i samokontrola menedżera. Menedżerki charakteryzuje w zakresie temperamentu istotnie statystycznie wyższy poziom ruchliwości procesów nerwowych, a w zakresie motywacji osiągnięć – wyższy zapał do nauki oraz ukierunkowanie na cel. Natomiast menedżerowieposiadają istotnie statystycznie wyższy poziom satysfakcji z osiągnięć oraz samokontroli. Wyniki badań można wykorzystać zarówno w selekcji, jak i do ukierunkowania rozwoju potencjału psychologicznego menedżerów i menedżerek.
31 December 2019 in Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
W artykule analizie poddano zagadnienie osobowości nauczycieli w kontekście psychologicznej teorii Wielkiej Piątki oraz osobowościowego komponentu postawy twórczej, jakim jest nonkonformizm. Głównym celem badawczym była diagnoza aktualnej kondycji osobowościowej nauczycieli w kontekście takich zmiennych, jak: typ szkoły, lata pracy, stopień awansu zawodowego, nauczany przedmiot, płeć nauczyciela. W badaniach zastosowano Inwentarz Osobowości NEO-FFI Roberta R. McCrae i Paula T. Costy oraz Kwestionariusz Twórczego Zachowania (KANH III). Przeanalizowano wyniki 258-osobowej grupy nauczycieli w wieku 26–60 lat. Przeprowadzone wnioskowanie statystyczne pozwoliło na sformułowanie następujących wniosków. Średnie nasilenie neurotyczności mają nauczyciele szkoły podstawowej i technikum, a najniższa neurotyczność występuje u nauczycieli liceum. Neurotyczność jest istotnie statystycznie wyższa u kobiet niż u mężczyzn nauczycieli. Nauczyciele przedmiotów zawodowych mają istotnie mniejszą otwartość na doświadczenie niż nauczyciele przedmiotów humanistycznych. Nauczyciel stażysta posiada istotnie niższe nasilenie sumienności niż nauczyciel dyplomowany i mianowany. Wyniki badań można wykorzystać do usprawnienia procedur rozwoju profesjonalnego nauczycieli.
Introduction: The implementation of educational tasks by teachers occurs in the context of emotional relationships with students, their parents, the school administration, and other teachers. Neuroticism and emotional intelligence are particularly important given that this is one of the most emotionally exhausting professions. Research Aim: The aim of the study was to explore whether neuroticism is a predictor of teachers’ emotional intelligence and whether there is variation in these given seniority and the type of subject taught. Method: The following questionnaires were applied: Eysenck Personality Questionnaire EPQ-R(S); scale the Neuroticism in the NEO-PI-R personality questionnaire; Popular Questionnaire of Emotional Intelligence PKIE. Results: A predictor of high emotional intelligence is low neuroticism (of the Big Three-PEN Eysenck). Low neuroticism among teachers is associated with high emotional intelligence. Teachers with seniority of more than 20 years have significantly lower neuroticism (of the Big Five) including depressive sub-trait and higher emotional intelligence including control over their own emotions. Conclusions: Increasingly proficient emotion management can be predicted with years of service provided, but when the teacher is low in neuroticism. These findings may be important for the diagnosis and professional counseling of teachers and inspire continuous psycho-educational interventions to improve their emotional intelligence.
W artykule omówiono zagadnienie nonkonformizmu jako osobowościowego potencjału pracowników do zachowań innowacyjnych w kontekście radzenia sobie ze stresem. Polska należy do krajów europejskich z najwyższym procentem zestresowanych pracowników. Destrukcyjny stres może zniszczyć potencjał pracowników w miejscu pracy. Głównym celem badawczym było sprawdzenie, czy pracownicy nonkonformistyczni różnią się od konformistycznych pod względem sposobów radzenia sobie ze stresem. Przeanalizowano wyniki 100 pracowników w wieku 25–48 lat. W badaniach zastosowano Kwestionariusz Twórczego Zachowania (KANH III) oraz Wielowymiarowy Inwentarz do Pomiaru Radzenia Sobie ze Stresem (COPE). Wyniki analiz statystycznych pozwalają na sformułowanie wniosku, że w grupie pracowników zatrudnionych przy taśmie produkcyjnej przeważają konformiści. Nie wystąpiły istotne związki między wymiarem konformizm – nonkonformizm a stylami radzenia sobie z stresem ani istotne różnice w stylach i strategiach radzenia sobie ze stresem między pracownikami konformistycznymi i nonkonformistycznymi. Nonkonformiści tylko w jednej strategii radzenia sobie ze stresem różnili się od konformistów, stosowali strategię przerywania działania.