Dokudaki gerekli oksijen seviyesinin normal değerin altına düşmesi hipoksi olarak tanımlanır. Hipoksi katı tümör-lerde sık karşılaşılan bir durumdur. Tümör hücreleri yeterli oksijen alamadığında hücre ölümüne gitmeden önce genetik farklılıklar oluşturarak hipoksik duruma adapte olmaktadır. Bazı tümörlerde radyo veya kemoterapötik tedavi direncinin gelişiminde hipoksinin rol oynadığı gösterilmiştir. Birçok klinik çalışma sonucunda tümörün hipoksik olduğu ve hipoksik durumun yükselmesiyle de tümör çapının arttığı gösterilmiştir. Hipoksik hale gelen tümör hücrelerinin, hücre ölüm sinyallerine ve apoptoza karşı duyarlılığının azalması sonucu bölgesel ve sistemik olarak agresif olabilmektedir. Ayrıca hipoksi; tümör proliferasyonu, anjiyogenez ve sistemik metastaz sinyalizasy-onunu arttırabilmektedir. Hücrelerdeki hipoksinin moleküler mekanizmasından sorumlu temel protein ailesi HIF (Hipoksi ile İndükelenebilir Faktör)’ dir. Bugüne kadar, insan hücrelerinde düşük oksijen seviyelerine yanıt olarak üç HIF protein ailesi üyesi tespit edilmiştir. HIF-1, HIF-2 ve HIF-3 olarak isimlendirilen bu heterodimerlerin her birisi, normoksik koşullarda ayrışan α alt birim ve β alt birimden oluşan proteinlerdir. HIF ailesi üyeleri glikoz alımı ve metabolizması, eritropoez, anjiyogenez, hücre proliferasyonu ve apoptoz dahil olmak üzere birçok hücresel süreçte yer alan genlerin ifadesini düzenleyerek hem oksijen dağıtımını hem de oksijen yoksunluğuna adaptasyonu kolaylaştırırlar. Bu derleme, HIF’ in moleküler çalışma mekanizmasını, hipoksinin biyolojik fonksiyonlarını ve hücre kültürü laboratuarlarında kullanılan farklı hipoksi modellerini özetlemektedir.
Colorectal cancer (CRC) is the second leading cause of cancer-related death in the world. Dysregulations in the EGF signaling pathway have been associated with colon cancer. Some members of the carbonic anhydrase family serve as biomarkers in cancer. Carbonic anhydrase III (CAIII), a member of this family, shows different activities than the other members of its family and has been associated with cancer. However, there are no studies on the effective regulation of EGF. In this study, we investigated the EGF-influenced regulation of CAIII in the HT29, SW480, and HUVEC cell lines and showed that CAIII regulation decreased with the effect of EGF. We aimed to investigate the EGF-affected mRNA and protein regulation of the CAIII gene in HT29, SW480, and HUVEC cell lines. For this purpose, we determined time-dependent CAIII mRNA and protein expression by applying EGF to HT29, SW480, and HUVEC cells. Time-dependent EGF-induced mRNA and protein level regulation of the CAIII gene decreased in the HT29, SW480, and HUVEC cell lines. EGF regulates the motility, adhesion, and metastasis of cancer cells. CAIII prevents cells from metastasizing through cell acidification. Therefore, our findings explained why the EGF-effective regulation of CAIII decreased. We suggest that the CAIII gene is promising as a targeted therapy due to the decrease in EGF-effected CAIII gene regulation in colon carcinoma.
10 April 2023 in Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi Fen Dergisi
Apoptoz, programlı hücre ölümü olarak bilinen enerji gerektiren fizyolojik bir süreçtir ayrıca apoptoz embriyolojik gelişim ve erişkin dokuların devamlılığında kritik rol oynar. Programlı hücre ölümü olarak bilinen apoptoz, organizmanın ihtiyaç duymadığı, biyolojik görevini tamamlamış ya da hasarlı hücreleri genetik düzeyde de kontrol ederek yok eden bir mekanizmadır. Apoptoz hızının bozulduğu, yavaşladığı veya arttığı durumlarda çeşitli hastalıklar ortaya çıkmaktadır. Apoptosis süreci genotoksik stres gibi hücre içinden gelen sinyaller veya ligandların hücre yüzeyi ölüm reseptörlerine bağlanması gibi dışsal sinyaller tarafından tetiklenebilir. Apoptosis mekanizması, çeşitli proteinleri ve molekülleri içerir. Apoptotik hücre ölümü mekanizmasındaki kuralsızlaştırma, kanserin ayırt edici özelliğidir. Apoptoz değişikliği sadece tümör gelişimi ve ilerlemesinden değil, aynı zamanda tedavilere karşı tümör direncinden de sorumludur. Şu anda klinik onkolojide kullanılan çoğu antikanser ilacı, kanser hücresi ölümünü tetiklemek için bozulmamış apoptotik sinyal yollarından yararlanır. Bu derlemede, apoptosisin tümör indükleyici ve ayrıca tümör baskılayıcı genlerdeki etkileri ve kanserdeki fonksiyonel özellikleri genel hatlarıyla ifade edilmiştir.
29 December 2023 in Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Bu derlemenin odak noktası, BCL-2 ailesi proteinlerinin apoptozu düzenlemedeki rolüdür. Apoptoz, gelişimsel süreçte ve stres yanıtı olarak ortaya çıkan çok önemli bir biyolojik süreçtir. Bozulmuş apoptotik mekanizma kanser gelişiminde merkezi bir rol oynar ve ayrıca bilinen sitotoksik tedavilerin etkinliğini azaltır. B-hücreli lenfoma 2 (BCL-2) protein ailesinin üyeleri, pro- veya anti-apoptotik aktivitelere sahiptir ve son on yılda apoptozu, tümör oluşumunu ve antikanser tedavisine hücresel yanıtların düzenlemedeki önemleri açısından yoğun bir şekilde incelenmiştir. Apoptoz kaynaklı hücre ölümünün indüklediği inflamatuar yanıtlardan dolayı günümüzde apoptozu hedef alan antikanser ilaçların geliştirilmesi giderek daha fazla dikkat çekici hale gelmiştir. BCL-2 ailesi proteinlerinin apoptoz regülasyon mekanizması araştırılmış ve bütün bulgular, BCL-2 ailesi proteinlerinin kanser tedavisindeki potansiyelinin ne kadar önemli olduğunu vurgulamaktadır.
Yüksek IL-6 seviyeleri, birçok kanser türünde agresif tümör büyümesi ve tedaviye yanıt ile ilişkilidir. Dolaşımdaki IL-6 düzeyi yüksek olan hastalar genellikle kötü prognoz ve daha kısa sağkalım ile ilişkilendirilirken, daha düşük bir IL-6 düzeyi tedaviye daha iyi yanıt ile ilişkilidir. Kolorektal kanser (KRK)’in IL-6 ile regüle olduğu ve KRK hastalarında serum IL-6 seviyesinin arttığı, bu artışında tümör boyutuyla ilişkili olduğu gösterilmiştir. Organizmalarda uygun asit-baz dengesini sağlamada önemli rol oynayan hidrataz aktivitesine sahip olan CAIII bu görevinin dışında reaktif oksijen radikallerinin yok edilmesi ile oksidatif stresin neden olduğu hasardan hücreleri korumada, ayrıca glikolitik ara ürünlerinden oksaloasetatın ve sitratın hızlı dönüşümünü kolaylaştırarak bunların yağ asit metabolizmasına katılmasını da sağlamaktadır. Son yapılan çalışmalarda ise CAIII’ün ve kanser ilişkisi üzerinde durulmaktadır. Karaciğer karsinomda (HCC), CAIII ekspresyonunun önemli derecede azaldığı ve hücrelerin invasyonunu arttırdığı gösterilmiştir. Kolon kanserinde ise CAIII ifadesinin MEK-1 ve PI3K yolakları yoluyla baskılandığı da tespit edilmiştir. Prostat kanserinde de hipoksik yolun regülatör proteini olan HIF1-α'nın doğrudan CAIII promotoruna bağlandığı ve kanser sürecinde aktif rol oynadığı gösterilmiştir. Çalışmamızda IL-6 sitokinin CAIII geni üzerindeki regülasyonu 2 farklı basamakta değerlendirilmiştir. 500 U IL-6 sitokini uygulanan HT-29 hücrelerinde CAIII mRNA seviyesi Real Time PCR ile değerlendirilmiş ve yine 500 U IL-6 uygulanan HT-29 hücrelerinden elde edilen protein ekstraklarının kullanıldığı western blot tekniği ile CAIII protein seviyesi üzerindeki etkisi tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada IL-6 etkili CAIII regülasyonunda CAIII’ün hem mRNA hem de protein düzeyindeki ifadesinin, IL-6 muamelesi görmemiş kontrol grubu hücrelerine kıyasla azaldığı tespit edilmiştir. Buna göre; IL-6 sitokininin kanser ilgili bir protein olan CA3 üzerindeki düzenleyici etkisi olduğu tespit edilmiştir.