The learning styles of students vary both among individuals and across different disciplines they choose to study. In higher education, academic discipline appears to be a key factor influencing students’ distinctive learning styles. This study, which aims to determine the dominant learning styles and models of talented pre-service teachers, was designed with the survey model. The study group research consisted of 1019 volunteer pre-service teachers who continued their education in Physical Education and Sports, Music, and Arts & Craft Teaching departments. In the study, the VARK Learning Style Inventory was used as a data collection tool; students were asked to answer questions in a digital environment through Google Forms. According to the research results, kinesthetic style is the dominant learning preference for pre-service teachers in the visual arts and sports sciences, and both kinesthetic and aural styles are the dominant learning preferences for pre-service teachers in music education. Although talented pre-service teachers tend to learn predominantly kinesthetic and aural styles when evaluated, 61.2% of pre-service teachers prefer to learn with a Multiple Learning Model, which covers the entire instructional diversity, rather than sticking to just one learning style. Keywords: learning styles, learning preference, talented teacher, VARK

Dünya üniversitelerinin neredeyse tamamı bireysel ve toplumsal sağlığı koruyabilmek amacıyla SARS-CoV-2 sürecinde zorunlu bir dijital dönüşüm gerçekleştirdi. Eğitim-öğretimdeki bu dijital dönüşümle birlikte öğrenme-öğretme faaliyetlerinin yürütülme yöntemleri ve COVID-19 pandemisiyle ilişkili birçok araştırma gerçekleştirildi (Cao vd., 2020; Fawaz ve Samaha, 2020; Hasan ve Bao, 2020). Bu doğrultuda araştırmanın amacı, E-öğrenme sistemlerinin kullanıldığı SARS-CoV-2 pandemisinde ve örgün eğitime dönüşün gerçekleştiği dönemde Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü (BSÖ) öğrencilerinin akademik motivasyon düzeylerinin belirlenmesi, dönemlere göre karşılaştırılması ve bazı demografik özelliklere göre incelenmesidir. Bu çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modelinde test – tekrar test tekniği kullanıldı ve betimsel bir araştırma olarak desenlendi. Veriler COVID-19 pandemisinde ve sonrasında olmak üzere iki aşamalı olarak Vallerand ve ark. (1992) tarafından geliştirilen ve Karagüven (2012) tarafından Türkçe’ye adaptasyonu gerçekleştirilen ‘Akademik Motivasyon Ölçeği’ kullanılarak Google Formlar aracılığıyla toplandı. Örneklem grubu BSÖ bölümünde öğrenimlerine devam eden test aşamasında 249 ve tekrar test aşamasında 240 gönüllü aynı öğrenci grubundan oluşturuldu. Veriler SPSS aracılığıyla p

Bu araştırmada, temel okçuluk eğitiminin dikkat ve konsantrasyon yetisine etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Araştırmada deneysel çift gruplu (Deney – Kontrol) ön test - son test tekniği kullanıldı ve çalışmaya spor bilimleri alanında öğrenimlerine devam eden toplam 46 gönüllü öğrenci dahil edildi. Öğrencilerin dikkat ve konsantrasyon düzeylerini ölçmek için Brickenkamp (1998) tarafından geliştirilen d2 Dikkat Testi (DDT) kullanıldı. DDT öğrencilerin tamamına ön test olarak uygulandı ve deney grubuna 8 hafta süreli temel okçuluk eğitiminin ardından son test ölçümleri gerçekleştirildi. Verilerin analizinde SPSS (26.0) istatistiksel paket programı kullanılmış olup, analizlerde Bağımsız Örneklem T-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Paired-Samples t-Testi yöntemleri uygulandı. Deney grubunun ön test – son test grup içi karşılaştırması ile deney – kontrol gruplarının gruplar arası karşılaştırmalarında öğrencilerin psiko-motor hız, kavrama hızı ve dikkat yetisi ile konsantrasyon performansında artış, özel öğrenme güçlüğü, seçici dikkat ve dikkatin dalgalanma oranında düşüş olduğu, anlamlı farklılığın son test ölçümleri ve deney grubu lehine sonuçlandığı tespit edildi (p<,000). Deney grubundaki erkek öğrencilerin dikkat ve konsantrasyon yetilerinin daha yüksek olduğu (p>,05), yaşlara göre anlamlı bir farklılık oluşmadığı (p>,05), ancak özel öğrenme güçlüğü ve toplam hata yüzdesinde dominant gözü sol olan öğrenciler aleyhine farklılık olduğu görüldü (p<,05). Sonuç olarak; okçuluk eğitimi öğrencilerin psiko-motor hızını, seçici dikkat yetisini, özel öğrenme güçlüğünü, kavrama hızı ve dikkat yetisini, konsantrasyon performansını ve dikkat sürekliliğini pozitif yönde bir bütün olarak geliştirmekte olup, ayrıca literatürdeki golf, oryantiring, dart ve masa tenisi egzersizleri uygulanarak raporlanan benzer çalışmalarla karşılaştırıldığında okçuluk sporunun bireylerde dikkati %40,8 ve konsantrasyonu ise %289,2 oranında ve daha yüksek seviyede geliştirdiği sonucuna ulaşıldı.

Background: Understanding how athletes learn and recognizing their learning preferences are important cognitive and sensory components that may support effective instructional planning in sport settings. This study aimed to adapt the VARK Learning Style Inventory for Athletes (Visual, Aural, Read/Write, and Kinesthetic modalities) into Turkish and to evaluate its psychometric properties. Methods: A total of 854 licensed athletes from individual and team sports in Türkiye participated in the study. The Turkish version of the VARK Learning Style Inventory for Athletes was administered using a paper-based format. Data were analyzed using IBM SPSS Statistics (v26) and LISREL (v8.80). Construct validity was examined using a Multitrait–Multimethod Confirmatory Factor Analysis (MTMM-CFA) approach with a correlated trait–correlated uniqueness (CTCU) specification, while reliability was assessed using internal consistency and test–retest procedures. Results: The MTMM-CFA supported the four-factor structure of the inventory, indicating an acceptable model fit and strong associations among the learning style dimensions, consistent with a multimodal learning preference profile. Internal consistency analyses yielded Kuder–Richardson 20 (KR-20) coefficients ranging from 0.574 to 0.623 across subscales, reflecting moderate reliability. Conclusions: The findings suggest that the Turkish version of the VARK Learning Style Inventory for Athletes demonstrates acceptable psychometric properties, with evidence of construct validity and moderate internal consistency. While the results support its use for assessing learning preferences among Turkish athletes, further research across different sport disciplines and age groups is recommended to strengthen there liability evidence and practical applicability. Overall, the study contributes to measurement practices in sport and exercise sciences by providing a culturally adapted instrument for examining athletes’ learning preferences.

Bu araştırmanın amacı, rekreasyonel egzersize güdülenmenin yaşam doyumuna etkisinin belirlenmesi, aralarındaki ilişkinin ortaya konulması ve üniversite öğrencilerinin bazı demografik özelliklerine göre karşılaştırılmasıdır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama tekniği kullanıldı. Çalışmaya lisans düzeyinde öğrenimlerine devam eden toplam 1408 gönüllü öğrenci dahil edildi. Araştırmada Rogers (2000) tarafından geliştirilen Rekreasyonel Egzersize Güdülenme Ölçeği ile Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilen Yaşam Doyumu Ölçeği kullanıldı. Verilerin analizinde SPSS (26.0) paket programı kullanılmış olup, analizlerde Basit Regresyon, Korelasyon, Bağımsız Örneklem T-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) yöntemleri uygulandı. Rekreasyonel egzersize güdülenmenin yaşam doyumunun %34,1 oranında yordayıcısı olduğu ve motivasyonel faktörler içerisinde en etkileyici güdülenme faktörünün sağlıklı yaşam (%47,4) düşüncesi olduğu sonucuna ulaşıldı (p ,05) ancak ileri yaş ve sınıf düzeyinde olanların daha yüksek değerlere ulaştığı görüldü. Öğrencilerin eğitim yaşantılarını sürdürdükleri akademik birim değişkenine göre spor bilimleri öğrencilerinin hem rekreasyonel egzersize güdülenmede ve buna bağlı faktörlerin büyük çoğunluğunda hem de yaşam doyumunda diğer alanlardaki öğrencilere göre istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturduğu sonucuna ulaşıldı.

Aim: The aim of this study is to examine the relationship between field hockey referees' attitudes towards artificial intelligence and their openness to organisational change. Methods: In the study, in addition to examining the effect of the scales among themselves, evaluations were made in terms of demographic characteristics by using general attitude towards artificial intelligence and organisational openness to change scales. In this context, the sample group of the study consisted of a total of 112 field hockey referees, 68 male and 44 female, affiliated to the Turkish Hockey Federation. Descriptive survey model was used for the study. In order to obtain the study data, ‘Openness to Organisational Change Scale’ developed by Çalışkan (2022) and ‘General Attitude Towards Artificial Intelligence Scale’ developed by Schepman and Rodway (2020) and adapted into Turkish by Kaya et al., (2022) were applied. Results: As a result of the study, a positive relationship (r=0.716; p