Cisplatin is one of the most commonly used anticancer drugs worldwide. It is mainly used in the treatment of ovarian cancer, but also used in testicular, bladder and lung cancers. The significant advantage of this drug is the multidirectional mechanism of its anticancer action, with the most important direction being damaging the DNA of cancer cells. Unfortunately, cisplatin displays a number of serious disadvantages, including toxicity to the most important organs, such as kidneys, heart, liver and inner ear. Moreover, a significant problem among patients with ovarian cancer, treated with cisplatin, is the development of numerous resistance mechanisms during therapy, including changes in the processes of cellular drug import and export, changes in the DNA damage repair mechanisms, as well as numerous changes in the processes of apoptosis and autophagy. Due to all of the mentioned problems, strategies to increase the effectiveness of cisplatin in the treatment of ovarian cancer are intensively sought. The most important strategy includes the development of less toxic cisplatin analogs. Another important direction is combination therapy, involving the simultaneous use of cisplatin with different anticancer drugs, substances derived from plants, temperature or radiotherapy. Many years of observations accompanying the presence of cisplatin in the therapy made it possible to provide a series of verifiable, statistically significant data, but also to show how, over time, with the new information and scientific discoveries, it is possible to describe and understand the therapeutic problems observed in practice, such as the acquisition of drug resistance by tumor cells or induction of changes in the tumor microenvironment. According to the authors, confronting what we knew so far with what new trends offer has a profound meaning. This paper presents information on the history of cisplatin and describes the molecular mechanisms of its action and the development of resistance by cancer cells. In addition, our goal was to highlight a number of therapeutic strategies to increase the effectiveness of cisplatin in the treatment of ovarian cancer, as well as to identify methods to eliminate problems associated with the use of cisplatin.

Ovarian cancer is one of the most prevalent cancers among women. Due to the frequent problems during treatment, such as relapses or the development of resistance to treatment, new methods of treating this disease are being sought. A special attention is directed towards the combination therapies combining several different anticancer agents. The aim of the following study was to examine the effect of combination therapy with mild hyperthermia (temperatures of 39 °C and 40 °C) and anticancer drugs—cisplatin and tamoxifen—on the SKOV-3 ovarian cancer cell line in vitro. Furthermore, the study also assessed the effect of moderate hyperthermia on the anticancer effectiveness of both of these drugs. The cytotoxic effect of the therapy was assessed using MTT assay and fluorescent acridine orange staining. Changes in the expression of genes involved in apoptosis processes were evaluated using RT-qPCR. It has been shown that the use of combination therapy leads to a significant increase in apoptosis processes in SKOV-3 ovarian cancer cells and, consequently, to a decrease in their viability. At the molecular level, mild hyperthermia leads primarily to a decrease in the expression of anti-apoptotic genes, and also, to a small extent, to an increase in the expression of proapoptotic genes. The results also indicate that moderate hyperthermia has a positive effect on the cytotoxic efficacy of both cisplatin and tamoxifen on ovarian cancer cells. This suggests that hyperthermia could be a potential component in combination therapy for ovarian cancer.

Despite extensive research, the treatment of ovarian cancer remains a significant challenge. One promising strategy involves the regulation of autophagy in cancer cells. However, this process is exceptionally complex and, depending on numerous factors, it can either suppress tumor progression, by maintaining genomic stability and limiting inflammatory responses, or exert a pro-tumor effect, enabling cancer cells to survive in unfavorable environmental conditions. Furthermore, the activation of this pathway can contribute to the development of resistance to drugs used in ovarian cancer therapy, such as cisplatin or paclitaxel. Current therapeutic approaches focus on both the induction and inhibition of autophagy, primarily by targeting the two most important pathways regulating this process: PI3K/Akt/mTOR and AMPK.

Należąca do rodziny wrzosowatych zimozielona krzewinka mącznica lekarska Arctostaphylos uva-ursi (L.) Spreng. jest cenną rośliną leczniczą, z której pozyskuje się liść Uvae ursi folium. Zawarte w tym surowcu substancje czynne wykazują m.in. działanieprzeciwbakteryjne, przeciwutleniające i przeciwzapalne. Dzięki wysokiej zawartości arbutyny, ’awonoidów oraz kwasów fenolowych liść mącznicy jest szeroko wykorzystywany w leczeniu m.in. bakteryjnych zakażeń układu moczowo-płciowego, a także trądziku pospolitego. Liczne badania wskazują także na możliwość wykorzystania substancji pozyskiwanych z mącznicy w terapii nowotworów, chorób neurodegeneracyjnych czy też cukrzycy. Dodatkowo, ze względu na zdolność do rozjaśniania skóry przez arbutynę, liść mącznicy lekarskiej używany jest także w kosmetologii, m.in. do produkcji kosmetyków na przebarwienia skóry. Rosnące zapotrzebowanie na surowiec oraz brak możliwości jego pozyskiwania ze źródeł naturalnych doprowadziło do poszukiwania nowych alternatywnych metod jego pozyskiwania. Wśród najważniejszych wymienia się metody mikrobiologiczne oraz biotechnologiczne. W poniższej publikacji przedstawiono najważniejsze informacje dotyczące charakterystyki oraz występowania mącznicy lekarskiej, a także składu chemicznego, właściwości oraz potencjalnego zastosowania terapeutycznego opisywanej rośliny.

Wstęp: Typową strategią leczenia raka jajnika jest operacja chirurgiczna oraz podawana po niej chemioterapia wykorzystująca leki cytostatyczne, w tym cisplatynę. Niestety u większości pacjentek dochodzi do nawrotu choroby, którego głównym powodem jest wykształcanie przez komórki nowotworowe oporności na cisplatynę. Z tego względu intensywnie poszukuje się nowych rozwiązań terapeutycznych, m.in. terapii skojarzonej, której przykładem jest jednoczesne traktowanie komórek lekiem cytostatycznym oraz hipertermią. Celem pracy była ocena zmian fenotypowych oraz funkcjonalnych w komórkach raka jajnika poddanych działaniu cisplatyny i/lub umiarkowanej hipertermii.Materiał i metody: Linie komórek raka jajnika SKOV-3 [ATCC: HTB-77] oraz TOV-21G [ATCC: CRL-11730] stymulowano do apoptozy z wykorzystaniem dichlorku cis-diamino platyny (II). Następnie komórki poddawano działaniu umiarkowanej hipertermii poprzez umieszczenie w temperaturach 39°C i 40°C oraz w temperaturze standardowej 37°C. Zmiany fenotypowe w obrębie badanych komórek weryfikowano z wykorzystaniem barwienia fluorescencyjnego z użyciem oranżu akrydyny, bromku etydyny oraz DAPI (4′,6-diamidyno-2-fenyloindol). Zmiany funkcjonalne odnoszące się do migracji in vitro komórek analizowano testem zarastania rany (wound healing assay).Wyniki: Wykazano, że działanie na komórki cisplatyną indukowało śmierć komórek o charakterze apoptotycznym, przy czym zauważono efekt potencjalizacji działania cytostatyku na komórki poprzez zastosowanie umiarkowanej hipertermii (39°C oraz 40°C). Dodatkowo, w przypadku komórek linii SKOV-3 traktowanych wspomnianymi czynnikami, zaobserwowano istotny statystycznie spadek migracji komórek in vitro w odniesieniu do populacji komórek kontrolnych.Wnioski: Traktowanie komórek raka jajnika cisplatyną oraz umiarkowaną hipertermią prowadzi do zmian fenotypowych, charakterystycznych dla procesów apoptozy. Dodatkowo zastosowanie obu tych czynników indukuje takie zmiany w komórkach, które zmniejszają migrację komórek, a tym samym wpływają na zmniejszenie potencjału metastatycznego komórek raka jajnika.