Biofertilizers and organic fertilizers are eco-friendly treatments that reduce the consumption and problems associated with chemical fertilizers. The aim of this research was to investigate the effects of biofertilizers and organic fertilizers on reducing consumption and improving the effectiveness of chemical fertilizer treatments by comparing the growth parameters, yield, quality criteria, and nutrient concentration in lettuce and broccoli grown under greenhouse conditions. The biofertilizer (BM-MegaFlu^®) comprised Bacillus megaterium, Pseudomonas fluorescens, and Pantoea agglomerans bacteria. The experiment consisted of six treatments comprising (1) biofertilizer (BF), (2) chemical fertilizer + biofertilizer (CF + BF), (3) chemical fertilizer (CF), (4) CF (1/2 dose) + BF, (5) CF (1/3 dose) + BF, and (6) organic fertilizer (OF + BF). BF did not adversely affect the head height and root collar diameter of lettuce; on the contrary, it showed non-significant differences with CF + BF, BF, CF (1/2) + BF, and CF (1/3) + BF treatments and CF alone. The highest total and marketable yields were obtained from CF + BF, CF, CF (1/2) + BF treatments in lettuce. The total yield was the highest in the CF + BF, CF, CF (1/2) + BF, and CF (1/3) + BF treatments in broccoli. In conclusion, the biofertilizer had a supportive effect on the use of chemical fertilizers in lettuce and broccoli production, especially the CF (1/2) + BF treatment in lettuce. The CF (1/2) + BF and CF (1/3) + BF treatments in broccoli showed similar yields to CF. In both crops, BF could provide 50% chemical fertilizer savings.

Bu araştırma katı solucan ve tavuk gübrelerinin kıvırcık salatada verim, bazı kalite özellikleri ve bitki besin elementi içeriklerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Cam sera koşullarında yapılan araştırmada parsel büyüklüğü 1.2 m2 olup, her parselde 10 bitkiye yer verilmiş ve bitkisel materyal olarak Caipira kıvırcık marul (Lactuca sativa L. var crispa) çeşidi kullanılmıştır. Denemede katı solucan gübresi (SG:80 kg da-1), katı tavuk gübresi (TG:250 kg da-1), kimyasal gübreler (KG:12.5 N-4 P2O5-11 K2O kg da-1), SG (80 kg da-1) + KG (12.5 N-4 P2O5-11 K2O kg da-1), TG (250 kg da-1) + KG (12.5 N-4 P2O5-11 K2O kg da-1) ve Kontrol (K) uygulamaları yer almıştır. Hasat edilen bitkilerde kök boğazı çapı (mm), baş boyu (cm), yaprak sayısı (adet bitki-1), yaprak rengi (L, Hue ve Chroma), klorofil miktarı, toplam ve pazarlanabilir verim (kg da-1), ortalama baş ağırlığı (g bitki-1) ve makro bitki besin elementi içerikleri incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre en yüksek toplam ve pazarlanabilir verim ile ortalama baş ağırlıkları TG + KG uygulamasından elde edilmiştir. En yüksek kök boğazı çapı SG + KG uygulamasında belirlenirken, en yüksek baş uzunluğu TG’de tespit edilmiştir. Klorofil miktarı bakımından uygulamalar arasında farklılıklar oluşmazken, renk açısından en yüksek L değeri SG, Hue değeri, KG uygulamasında ve en yüksek Chroma değeri de SG ve K uygulamalarında saptanmıştır. Analiz edilen makro elementler açısından en yüksek azot TG + KG, SG + KG ve KG uygulamalarında, en yüksek fosfor Kontrol uygulamasında, en yüksek potasyum, kalsiyum ve magnezyum değerleri ise TG uygulamalarında tespit edilmiştir.

Irrigation is one of the most important cultural practices in sustainable cabbage cultivation. While most studies on irrigation in cabbage have focused on conventional deficit irrigation (DI) practices, some plants’ water requirements under the partial root drying (PRD) technique are not yet very clear. In this study, the possible responses of cabbage, such as growth, some quality, yield, yield parameters, water use efficiency (WUE), irrigation water use efficiency (IWUE), and yield response factor (ky), were investigated at four irrigation water levels (125%, 100%, 75%, and 50%) with DI and PRD techniques for 2 years. Irrigation treatments were carried out by the drip irrigation method, and the amount of irrigation water for the control (I-100) was calculated using the measurements taken from the Class-A evaporation container. A total of eight irrigation treatments—four conventional deficit irrigation (I-125, I-100, I-75, I-50) and four partial root drying (PRD-125, PRD-100, PRD75, PRD-50)—were considered in the study. ET values were determined between 47.69–60.78 mm in the first year and 80.11–101.37 mm in the second year. Total and marketable yield values, WUE and IWUE values, were significantly affected by the irrigation treatments. As a result of the research, the highest total and marketable yields were found in I-125, PRD-125, I-100, and PRD-100 treatments. It was important that WUE and IWUE values reached their highest levels in full irrigation and 25% more irrigation treatments as well as in deficit irrigation treatments. In conditions where irrigation water is scarce and expensive, I-75 and PRD-75 applications are also recommended. While an increase in cabbage head height and diameter was observed with increasing irrigation water level, SSC and L values increased at deficit irrigations. According to the correlation coefficients, a positive relationship was determined between marketable yield and head and stem diameter, head height, WUE, and ET for marketable yield. In addition, it was predicted that I-50 and PRD-50 treatments may also be advantageous if the “kc” plant coefficient cover percentage was increased.

The production and consumption of soybeans are widespread due to their nutritional and industrial value. Nutrient enrichment is vital for improving the nutritional quality of soybeans. This study aimed to evaluate the effect of foliar application of amino acids (AA) and zinc (Zn) on agronomic traits and the accumulation of grain Zn in soybeans. The experimental design comprised 16 treatment combinations involving four levels of amino acid application (0, 50, 100, and 150 ml 100 L^-1) and Zn (0, 2, 4, and 6 mg L^-1) following a randomized complete block design with three replications in field conditions. The results demonstrated that the application of foliar Zn and AA did not affect the yield, whereas that of AA₅₀*Zn₂ and AA₁₅₀*Zn₂ affected the number of pods and branches. The effects of AA application on N and the protein content in grains were determined to be significant. The application of AA₁₀₀*Zn₆ emerged as the most effective treatment for the enhancement of Zn biofortification in soybean grains. The combined foliar application of AA and Zn contributed to enhanced Zn accumulation in the grains.

Bu çalışma farklı tavuk gübresi dozlarının (0 kg da-1, 600 kg da-1, 1200 kg da-1) domates (Solanum lycopersicon cv. Tayfun F1) gelişimi ve verimi üzerine olan etkilerini belirlemek amacıyla sera koşullarında gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla domates meyvesinde gelişme (meyve çapı, meyve ağırlığı, meyve sayısı, pH, asitlik, sertlik, SÇKM: Suda çözünebilir kuru madde, vitamin C) ve verim değerleri ile bitki-meyve ve toprakta besin elementi konsantrasyonları (N, P, K, Ca, Mg, Fe, Zn, Mn, Cu) belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre domateste ortalama meyve ağırlığı ve verim değerlerinde 600 kg da-1 uygulaması en uygun doz olarak belirlenirken, meyve ve bitki besin elementi konsantrasyonlarında 1200 kg da-1 uygulaması daha iyi sonuçların elde edilmesini sağlamıştır. Toprakların makro besin içeriklerinde 600 kg da-1 uygulaması, mikro besin içeriklerinde ise 1200 kg da-1 uygulaması en yüksek değerlerin elde edildiği uygulamalar olarak belirlenirken, en düşük değerler kontrol uygulamalarından elde edilmiştir. Tavuk gübresi uygulamalarının temel kimyasal gübrelerle birlikte uygulanmasının verim ve kalite parametrelerinde önemli katkılar sağladığı görülmüş olup, bu çalışmada düşük doz olan 600 kg da-1 uygulamasının uzun süreli kullanımlarda toprak tuzluluğu problemi oluşumunda risk oluşturmayacağı ve ekonomik doz olarak değerlendirilebileceği düşünülmektedir.

Tr en Organik gübreleme topraklarda verimlilik parametrelerinin artırılmasında kullanılan en etkili yöntemlerden birisidir. Organik gübreler toprak özelliklerinde iyileştirmeler sağlarken bir yandan da üzerinde yetiştirilen bitkilere verim ve kalite açısından katkı sağlamaktadırlar. Bu çalışmada; organik gübre olarak Tavuk Gübresi (TG)(0 kg da, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1, 300 kg da^-1), Çiftlik Gübresi (ÇG) (0 kg da^-1, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1, 300 kg da^-1), Vermikompost (V) (0 kg da^-1, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1, 300 kg da^-1) ve Leonarditin (L) (0 kg da^-1, 50 kg da^-1, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1) artan dozlarının dört tekerrürlü olarak saksı koşullarında marul yetiştirilen toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri üzerine olan etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Farklı organik gübrelerin topraklarda pH, EC, organik madde, N, P, K, Ca, Zn ve Cu içeriklerinde özellikle TG ve ÇG uygulamaları etkili olmuştur. Uygulama dozları bakımından yapılan değerlendirmede ise EC, organik madde, N, P, K, Ca, Fe ve Mn içeriklerinde doz etkileri önemli olarak belirlenmiş ve genel olarak 200 kg da^-1 ve 300 kg da^-1 dozları öne çıkmıştır. Farklı organik gübrelerin toprak özellikleri üzerine etkilerinin belirlenmesi açısından birlikte uygulamaların yapılmasının en iyi materyal, doz ve kombinasyonların belirlenmesinde avantaj sağlayabileceği görülmektedir. Organic fertilization is one of the most effective methods used to increase fertility parameters in the soil. While organic fertilizers provide improvements in soil characteristics, they also contribute to plants grown on it in terms of productivity and quality. In this study; the effects of increasing the doses of chicken manure (PM) (0 kg da, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1 , 300 kg da ^-1), farmyard manure (FM) (0 kg da^-1, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1, 300 kg da^-1), vermicompost (V) (0 kg da^-1, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1, 300 kg da^-1) and Leonardite (L) (0 kg da^-1, 50 kg da^-1, 100 kg da^-1, 200 kg da^-1) as organic fertilizers on some physical and chemical properties of soils grown in pot conditions under four replications were determined. Especially (TG) and (ÇG) applications are effective in terms of pH, EC, organic materials, N, P, K, CA, Zn and Cu contents of soils. Dose effects were determined to be important for EC, organic materials, N, P, K, Ca, Fe, Mn and second ( 200 kg da^-1 ) and third (3 00 kg da^-1 ) doses became prominent and were more effective. To determine the effects of different manures on soils, combined applications to state the best material, dose and combinations can provide an advantage.