Objective: This study aims to examine whether social exclusion and parental attitudes predict online gaming addiction in adolescents.Method: The sample consisted of 393 individuals, of which 4.6% (n=18) were females and 95.4% (n=375) were males, which was determined by the purposive sampling method. Socio-demographic Information Form, Online Gaming Addiction Scale (OGAS), Ostracism Experience Scale for Adolescents (OES-A) and Parental Attitudes Scale (PAS) were used to obtain the personal information of the participants in this study.Results: The findings showed that there was a positive and statistically significant correlation between the disruption sub-dimension of the OGAS and the OES disregard, exclusion and overall total at a moderate level and the acceptance/affection and psychological autonomy sub-dimensions of the PAS. There was a moderate statistically significant positive relationship between the achievement sub-dimension of the OGAS and the OES neglect, exclusion and overall total and there was a negative and statistically significant relationship with the acceptance/affection and psychological autonomy sub-dimensions of the PAS. There was a moderate statistically significant negative relationship between the economic gain sub-dimension of the OGAS and the psychological autonomy sub-dimension of the PAS. It was found that social exclusion and the autonomic parental attitude scale were significant predictors of online gaming addiction in adolescents.Conclusion: Social exclusion and autonomous parenting attitudes are effective on online game addiction in adolescents.
Bu çalışmada yetişkin bireylerde psikolojik sağlamlık ve yaşam doyumunun mutluluğu yordamasının incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın evrenini Türkiye ve KKTC’de yaşayan 18 yaş ve üstü yetişkin bireyler ile oluşturulmuştur. Araştırmada örneklemi uygun örnekleme yöntemiyle belirlenmiş 235 kadın ve 204 erkek olmak üzere toplum 439 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada katılımcıların kişisel bilgilerini öğrenmek amacıyla Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Kısa Psikolojik Sağlamlık, Kısa Oxford Mutluluk ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda regresyon katsayılarının anlamlılığına ilişkin sonuçlar incelendiğinde psikolojik sağlamlık ve yaşam doyumunun mutluluk düzeyi üzerinde anlamlı yordayıcılar olduğu saptanmıştır. Psikolojik sağlamlık düzeyi ile mutluluk düzeyi arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Psikolojik sağlamlık düzeyi ve yaşam doyumu düzeyi arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Araştırmada yaşam doyumu ile mutluluk düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Araştırma bulguları ilgili literatüre dayalı olarak tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Son zamanlarda sağlıkla ilgili alanlarda bireyi incelerken hem araştırma hem uygulamada multidisipliner yaklaşım teşvik edilmektedir. Sağlık alanında bireyin bedensel boyutu dışında ruhsal ve sosyal boyutlarda da incelenmesi gerekliliği biyopsikososyal modelin önemini ortaya koymuştur. Özellikle kronik hastalıklarda hastanın hem fiziksel hem de psikolojik açıdan iyileştirilebilmesi, hastanın hastalık ile olan uyumlu olumlu düzeyde etkileyebilmekte ve aynı zamanda kaliteli bir yaşam sürdürebilmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Tüm kronik hastalıklar gibi, talasemi de hastaların hayatını ciddi şekilde etkileyen fiziksel olumsuz sonuçlar doğururken aynı zamanda psikolojik açıdan da olumsuz etkilenmelerine sebep olabilmektedir. Talesemi tanısı alan bir bireyin, yaşamı boyunca tekrarlamak zorunda olduğu enjeksiyon gereksinimleri, kan alımları ve cerrahi tedaviler gibi ihtiyaçları kaliteli bir yaşam sürme şansını azaltmaktadır. Bununla birlikte hastanın, hastalıkla olan uyumu kaliteli bir yaşam sürme şansını artırabilir. Bu olgu sunumunda talasemi ile ilgili yeterli bilginin olmadığı zamanda dünyaya gelmiş olan 45 yaşındaki talasemi (majör) hastası bir kadının, doğumdan itibaren hastalık ile olan uyumuna yer verilecektir. Kaliteli bir yaşam sürebilmeyi başaran bu olgunun, sağlık psikolojisinin önerdiği hastalık ile olan uyumluluk temelinde incelenmesi amaçlanmaktadır. Birçok ülke de önleme programları uygulanmasıyla talasemili hasta oranı oldukça düşmüştür. Bu hastaların tedaviye uyumlarını artırabilecek stratejilerin geliştirilebilmesi için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.