Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de savunma harcamaları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Türkiye’nin savunma sanayisinin genel görünümünün incelendiği bu çalışmada Türkiye’nin 2000-2016 yılları arasındaki savunma harcamaları, savunma harcamalarının bütçesi ve kaynakları verilerle açıklanmıştır. Savunma harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin analiz edilmesi için birim kök testi, Engle Granger eş bütünleşme testi, Toda ve Yamamoto Nedensellik testi ve Hacker ve Hatemi-J nedensellik testi kullanılmıştır. Engle Granger eş bütünleşme testi sonucuna göre “savunma harcamaları ve ekonomik büyüme arasında uzun dönemli eş bütünleşme ilişkisi vardır” sonucuna ulaşılmıştır. Nedensellik testlerinin sonuçlarına göre, “ savunma harcamaları ve ekonomik büyüme arasında  nedensellik ilişkisi yoktur” sonucuna ulaşılmıştır. Yani, Türkiye’de büyüme oranları savunma harcamalarını etkileyecek boyutta olmadığı gibi, savunma harcamaları da büyümeyi etkileyecek ölçütte olmadığı belirtilebilir.

Bu araştırma, G8 ülkelerinde ekonomik büyüme ve savunma harcamaları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede G8 ülkelerinin ekonomik büyüme ile savunma harcamalarının genel görünümü değerlendirilmiştir. G8 ülkelerinin 2000-2016 dönemindeki ekonomik büyüme ile savunma harcamaları arasındaki uzun dönemli ilişki Durbin-Hausman ve Engle-Granger Eş Bütünleşme testleri ile analiz edilmiş ve bu değişkenlerin uzun dönemde birlikte hareket ettiği görülmüştür. Dumitrescu-Hurlin Nedensellik Testi’nde ise değişkenler arasında herhangi bir nedensellik ilişkisi olmadığı saptanmıştır. 

This study aims to examine the fundamental determinants of economic growth in G20 countries in the context of institutional structure, innovation, and education. The significance of the research lies in revealing that sustainable economic growth is shaped not only by traditional macroeconomic factors but also by the effectiveness of institutions, innovation capacity, and human capital investments. The existing literature contains limited studies that comprehensively address the interactions between these three variables and economic growth, specifically in G20 countries. The study applies panel data analysis to G20 countries for the period 2005–2024 and performs panel Granger causality analysis using fixed and random effects models after horizontal section dependence, unit root, and cointegration tests. Empirical findings show that institutions, innovation, and education variables have significant and positive effects on economic growth. Granger causality test results reveal that these variables unidirectionally drive growth, while growth has no feedback effect on these factors. The findings indicate that strengthening institutional reforms, encouraging R&D and innovation investments, and increasing human capital capacity are critical for sustainable and high-quality economic growth for policymakers.

This study aims to examine the relationship between income inequality, poverty and economic growth in selected eight developing countries determined by the World Bank's Atlas method between 2000 and 2020. The problem of the study is the increasing and deepening income inequality and poverty in developing countries in recent years. In this context, panel data analysis was chosen to reveal the relationship between income inequality, poverty and economic growth in developing countries, and a wide data set such as gini coefficient, head number index, per capita national income, democracy index, human development index and misery index was used. Income inequality, poverty and economic growth were analyzed with three different models) and compared with each other. Considering the results of the analysis, the Durbin-Hausman cointegration test was conducted to reveal the existence of a long-term relationship between the variables, and the existence of a long-term cointegration relationship between the variables was determined. According to the results of Dumitrescu Hurlin causality test, a bidirectional causality relationship was found between the variables. According to panel regression analysis, it was determined that while per capita increases in national income increase income inequalities, increases in democracy and per capita income reduce poverty, and increases in democracy index increase per capita income. According to the results, various social, economic and political policies have been proposed to reduce income inequality and poverty and increase economic growth.

Bu çalışma, 2000-2024 yılları arasında Türkiye ekonomisinde enflasyon ve işsizlik arasındaki uzun vadeli ilişkiyi, dinamiklerini ve yapısal özelliklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Enflasyon ve işsizlik, makroekonomik istikrarın temel belirleyicileri olup, bu iki değişken arasındaki ilişkinin doğru analiz edilmesi, etkili ekonomik politikaların oluşturulması açısından büyük önem taşımaktadır. Bu kapsamda, çalışmada enflasyon ve işsizlik arasındaki zamansal etkileşimleri analiz etmek için Vektör Otoregresyon (VAR) modeli kullanılmış, değişkenler arasındaki uzun vadeli ilişkinin varlığını belirlemek amacıyla Johansen eşbütünleşme testi uygulanmıştır. Test bulguları, enflasyon ve işsizlik değişkenleri arasında uzun vadeli eşbütünleşme ilişkisinin bulunduğunu göstermektedir. Ayrıca, Granger ve Dumitrescu-Hurlin nedensellik testleri sonuçları, değişkenler arasında hem tek hem de çift yönlü nedensellik ilişkilerinin mevcut olduğunu ortaya koymaktadır. Bulgular, enflasyonun gecikmeli değerleri aracılığıyla işsizlik üzerinde belirleyici bir etkisinin bulunduğunu ve fiyat istikrarı politikalarının işgücü piyasası koşullarını doğrudan etkileyebileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, fiyat istikrarı ve işgücü piyasası reformlarının eş zamanlı olarak ele alınması, ekonomik istikrar ve toplumsal refah açısından kritik bir gereklilik olarak öne çıkmaktadır. Çalışmanın ampirik sonuçlarına göre, Türkiye için enflasyonla mücadelede sıkı para politikalarının istihdam üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmaya yönelik destekleyici işgücü politikalarının geliştirilmesi önerilmektedir. Bunun yanı sıra, işsizlikle mücadelede sadece kısa vadeli önlemler yerine, üretken yatırımları teşvik eden ve istihdamı artırıcı yapısal reformların uygulanması fayda sağlayacaktır. Bu çerçevede, politika yapıcıların enflasyon ve işsizliği birlikte değerlendirerek bütüncül ve uzun vadeli stratejiler geliştirmesi büyük önem taşımaktadır.

This study aims to examine the impact of environmental taxes, economic growth, and industrialisation on carbon emissions across 15 selected countries during the period 2009-2024. With the increasing threat of global climate change, the reduction of carbon emissions has become a prerequisite for sustainable development. The methodological approach employs econometric analysis using panel data techniques. Specifically, the panel ARDL model and the Hausman test were applied. The results of the Hausman test confirmed the homogeneity of long-run coefficients across countries, leading to the selection of the PMG estimator. The findings indicate that environmental taxes increase carbon emissions by 0.15% in the long run. This outcome may be explained by the ineffective allocation of tax revenues towards environmental improvements and structural deficiencies in policy implementation. Conversely, environmental taxes were observed to have a limited emission-reducing effect in the short run. The effects of economic growth, industrial production, and urbanisation on carbon emissions were found to be positive and statistically significant, resulting in increases of 1.5%, 0.42%, and 0.10%, respectively. These results underscore the importance of policy integration to mitigate the environmental costs associated with economic and social development processes. Accordingly, enhancing the effectiveness of environmental taxes requires directing tax revenues explicitly towards investments in green technologies and infrastructure, promoting the widespread adoption of eco-friendly technologies in the industrial sector, and developing sustainable urban planning and transportation policies. Furthermore, improving policy coherence and governance quality is essential to ensure that the short-term positive effects of environmental taxes translate into sustained long-term outcomes. This study highlights the necessity of comprehensive and integrated policy approaches for environmental taxes to serve as an effective instrument in reducing carbon emissions.