Background: The improvement of performance and skill indices of volleyball players can affect their success rate. Therefore, the present study aimed to evaluate the effects of acute caffeine supplementation of varied doses on collegiate volleyball players’ specific performance and skills. Method: This research was a randomized, double-blind, crossover design study in which 15 male volleyball players aged 18 to 25 years participated voluntarily. Participants were randomly placed in three different conditions, including 3 mg of caffeine per kilogram of body weight (C3), 6 mg of caffeine per kilogram of body weight (C6), and a placebo (PLA) with a one-week wash-out period between exercise trials. The supplement was taken 60 min before each exercise session. Ball throwing, hand movement speed, agility, Sargent’s jump and handgrip, and attacking and serving skill tests were measured and analyzed to check the performance and skill of the volleyball players. Results: This study showed a significant increase in agility test in C6 compared with the PLA condition (p = 0.02). Additionally, there was a significant improvement in Sargent’s jump in C6 compared with PLA (p = 0.00) and C6 compared with the C3 condition (p = 0.00). Also, attacking skill significantly increased in C3 compared with PLA (p = 0.00) and C6 compared with the PLA condition (p = 0.00). In addition, there was a significant increase in serving skill for C6 compared with PLA (p = 0.00) and C3 (p = 0.00). However, there were no significant differences in hand movement speed (p = 0.06), left handgrip (p = 0.85), right handgrip (p = 0.47), or medicine ball throwing (p = 0.22) between the three conditions. Conclusions: In conclusion, the findings of the current study suggested that a higher dose of caffeine compared with a lower dose may be more effective in movements requiring lower-body explosive power and the ability to change direction. Also, according to the findings, it seems that caffeine can lead to the improvement of complex skills, such as serving and attacking in volleyball.

هدف: فعالیت ورزشی هوازی بسته به شدت و مدت فعالیت منجر به تغییراتی در عوامل همودینامیکی و دستگاه هموستاتیک در بیماران پرفشار خونی می­شود که در صورت اعمال محدودیت جریان خون در زمان فعالیت می­توان انتظار تغییرات متفاوتی داشت. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر، بررسی پاسخ برخی شاخص‌های همودینامیک و انعقادی به یک جلسه فعالیت ورزشی هوازی با و بدون محدودیت جریان خون در بیماران پرفشار خونی بود.روش‌ها: تعداد 10 بیمار پرفشار خونی در 2 جلسه فعالیت هوازی (5 نوبت، هر نوبت 2 دقیقه‌ فعالیت با سرعت 4 کیلومتر در ساعت با یک دقیقه استراحت‌ غیرفعال) با و بدون محدودیت جریان خون با طرح توازن متقابل شرکت کردند. فشارخون قبل، بلافاصله، 5، 10، 15، 30 و 60 دقیقه پس از فعالیت، تعداد پلاکت­ها، زمان پروترومبین و زمان نسبی ترومبوپلاستین فعال شده قبل، بلافاصله، 30 دقیقه و 24 ساعت پس از فعالیت، ضربان قلب و شاخص درک از فشار نیز در نوبت‌های مختلف فعالیت اندازه‌گیری شد.نتایج: اثر زمان در همه عوامل اندازه‌گیری شده غیر از تعداد پلاکت­ها (055/0=P) معنا­دار بود (001/0>P) در حالی که تعامل زمان- شرایط فعالیت غیر از ضربان قلب (011/0=P) در بقیه عوامل غیرمعنا­دار بود ­(05/0<P).نتیجه‌گیری: براساس نتایج، محدودیت...