The skin shows the physiological condition of the body’s organs and systems that prevent infections and physical damage. Throughout the ages, in folk medicine, phytotherapy was considered a primary form of treatment in all countries, including Kazakhstan, due to the abundance and availability of plant-based remedies. This paper discusses several medicinal plants that are traditionally used in the treatment of skin diseases in the Republic of Kazakhstan. The chemical composition of these plants was analyzed, with a particular focus on the biologically active basic compounds responsible for their therapeutic efficiency in treating skin ailments.

According to the eminent scholar, philosopher, and physician Avicenna, "the doctor has three tools: the word, the plant, the knife." The plant kingdom is recognized as humanity's earliest and most ancient healing source, employed for the management and prevention of illnesses. Tracing back through history, the most ancient documented proof of plants' utilization in medicine dates back to a Sumerian clay slab discovered in Nagpur roughly 5000 years ago. This artifact included a compilation of twelve medicinal recipes that involved over 250 diverse plant species. Sumerian healers extracted powders and infusions from plant roots and stems, while also crediting healing properties to pears and figs. Additionally, they utilized dried and ground young shoots of willow and plum trees, pine and fir needles as a component in compresses and poultices. Often, powders from animal and mineral sources were blended with those extracted from dried and crushed plants. Notably, in addition to water, wine and beer served as solvents. Thus, at least 80 centuries ago, people utilized the most uncomplicated medicinal plant-based preparations for treatment [1]. The "Pen T'Sao," an ancient Chinese text on roots and herbs, authored by Emperor Shen Nung approximately 2500 BC, contains descriptions of 900 medicaments (comprising dried components of medicinal plants). Several of these substances are still in use today, including Rhei rhisoma, camphor, Theae folium, Podophyllum, great yellow gentian, ginseng, datura, cinnamon bark, and ephedra [2]. Regarding Kazakh folk medicine, an area that has yet to be fully explicated and substantiated, it can be stated that the traditional medicinal knowledge of the Kazakh people transcends the mere treatment of ailments and rests on robust theoretical underpinnings. Oteiboydak Tleukabyluly (1388-1478), an astute healer and prominent figure in Kazakh folk medicine during the 15th century, comprehensively explicated the secrets of the healing art in his medical and ethnographic work "Medical Narrative," which he composed between 1466 and 1473 at the behest of az-Zhanibek Khan, who held him in high esteem as a great healer. This medical encyclopedia delineates the functions of various organs of the human body and provides a catalogue of the primary diseases associated with them. Furthermore, it includes a meticulous description of the methods used in traditional medicine at present, such as setting bones, listening to the pulse, and incantations. Through practical experimentation and experimentation conducted in the steppe laboratory, the healer formulated a total of 1,108 different medicinal compounds, of which 858 were derived from medicinal plants, 318 were extracted from animal organs, and roughly 60 were sourced from metals. The moniker "Teacher without a teacher" was bestowed on Oteiboydak Tleukabylov, who discovered methods for treating 1,050 different diseases [3]. At present, the employment of phytotherapy has gained widespread acceptance on a global scale. According to the World Health Organization's (WHO) global review of national policies concerning traditional, complementary, and alternative medicine, as well as the regulation of herbal medicines, there is an evident growth in the European and Asian market for herbal medicines [4]. Kazakhstan boasts a natural flora of over 6,000 plant species [5]. The exact number of medicinal plant species present in Kazakhstan remains uncertain, as the list continues to expand annually. More than 150 plant species have been employed in both official and folk medicine for various ailments. This review focuses on a selection of medicinal plants growing within the territory of the Republic of Kazakhstan that have traditionally been used to alleviate skin diseases. In conducting this study (2010-2023), emphasis was placed on the plants' phytochemical composition, with a particular focus on the principal components responsible for their therapeutic effects against inflammatory skin conditions such as dermatitis, atopic dermatitis, and eczema.

The development of non-toxic silver nanoparticles (AgNPs) for medical and other diverse applications is steadily increasing. However, this study specifically aims to determine the cytotoxic effects of AgNPs synthesized via a green chemistry approach using aqueous-ethanol and ethyl acetate extracts of Artemisia terrae-albae. The photophysical, morphological, and size distribution characteristics of the synthesized AgNPs are analyzed using UV-Vis spectroscopy and transmission electron microscopy (TEM). A modified Allium cepa assay is employed to evaluate biological responses, including root growth, root number, and mitotic index. In this assay, the cell cycles of onion bulbs are synchronized and pre-incubated at 4 °C for 72 h prior to treatment. This study reveals that the AgNPs synthesized from the ethanol extract exhibit notable stability and higher cytotoxicity activity, with a root length of 0.6 ± 0.13 cm, root number of 16 ± 6.88, and mitotic index of 25.0 ± 2.6. These values are significantly more cytogenotoxic than those observed for the ethyl-acetate-derived nanoparticles, which show a root length of 0.8 ± 0.17 cm, root number of 18 ± 6.27, and mitotic index of 36 ± 3.6. These findings highlight the potential of green-synthesized AgNPs as effective cytotoxic agents, especially those obtained from ethanol extract, possibly due to a greater influence of the quantity of diverse phenolic compounds present in the complex mixtures than in the ethyl acetate extract, which otherwise enhanced their morphology, shape, and size. These, overall, contributed to the biological activity.

Ячмень в Казахстане по площади посева занимает второе место после пшеницы среди зерновых культур. Ячмень – культура разностороннего использования. Повышение производства зерна в Республике также зависит от производства зернофуражных культур, которые обладают большим биологическим потенциалом, высокими пищевыми. С активным развитием животноводства и перерабатывающей промышленности Казахстана повысился спрос на зерно ячменя. Однако потребность в семенах пивоваренного ячменя в Казахстане обеспечивается не более чем на 30-40%, такое же аналогичное положение по обеспечению зерном кормового ячменя для животноводства. В связи с этим, разработанная концепция развития Республики Казахстан предполагает диверсификацию отраслей растениеводства, расширение посевных площадей для рентабельных сельскохозяйственных культур, с целью получения высококачественной, конкурентоспособной продукции, к числу которых относятся зернофуражные культуры. Результаты исследований позволили выделить сорта злаковых культур, обладающие наибольшей пищевой ценностью. Определяли содержание массовой доли белка в зерне ячменя отечественных сортов селекции. Ячмень содержит более 11% белка, который по своей пищевой ценности превосходит пшеничный. Растительный белок, усваивается нашим организмом почти на 100%. Далее определяли содержание углевода. Основа источника энергии человека, представляющая собой наиболее сложную химическую составляющую рациона человека. Было подсчитано, что ячмень созревает примерно через 90-100 дней и, таким образом, очень популярен в качестве продовольственной культуры в регионах, где существуют физические ограничения в виде низкой температуры, либо нехватки влаги, ограничивающее культивирование других культур. В этой связи, далее было изучено содержание углеводного комплекса отобранных сортов зерна по показателям содержания в химическом составе крахмала и экстрактивность. В результате проведенных исследований по изучению химического состава отобранных проб зерна ячменя отечественных сортов селекции установлено процентное содержание протеина, углеводов и экстрактивности. Выводы в результате проведенных исследований установлено выделить сорта злаковых культур, обладающие наибольшей пищевой ценностью, что необходимо учитывать при разработке рецептур полизлаковых смесей для производства продуктов питания. При надлежащем соблюдении всех норм его культивирования это экономически выгодная культура.

Мақалада Жетісу облысы Ескелді ауданының аймағында 2022-2024 жылдар карантинді арамшөптердің түрлері, биоэкологиялық ерекшеліктері, зияндылығы және оларға қарсы кешенді қорғау шараларын жетілдіру бойынша ғылыми-зерттеу жұмыстары жүргізілді. Ескелді ауданының аймағында жатаған укекіре, арамсояу (сарышырмауық), тікенекті алқа, жусан жапырақты ойраншөптүрлері анықталды. Қарабұлақ, Сырымбет, Қаратал, Ақын Сара ауылдарының жол жиектерінде және «Қаратал» Мемлекеттік сорттық сынау учаскесінде арамсояу (Cūscuta) карантинді арамшөптің кездесу жиілігі басымдылық көрсетті. Ал Қайнарлы ауылы «Қыдырбаева» шаруа қожалығында және Ақын Сара ауылындағы жол жиектерінде жатаған укекіре (қызғылт) (Acroptilon repens) жиі кездесті. Карантинді арамшөптердің зияндылығы, оларға қарсы кешенді қорғау шаралары және шаруа қожалықтарына арналған ұсыныстар берілді. Зерттеулер көрсеткендей, арамшөптердің дамуының ерте кезеңдерінде Бицепс 22 к.э.-1-3 л/га және Миура, к.э. – 0,4-1,2 л/га қолданылады 3-ші есепке алу нәтижелері бойынша бір жылдық паразитті арамшөптерді 93,0 - 95,0% - ға жоюға мүмкіндік берді, яғни биологиялық тиімділігі жоғары болды. Ал Пилот. - 1,5-6,0 л/га бір жылдық арамшөптерге қолданғанда 2-3-ші есептеу кезінде 56,6- 63,6 % төмен болды, көп жылдық арамшөптерінде 2-ші есептеуде 82,7 %, биологиялық тиімділігі анықталды. Атпатамырлы арамшөптерге қарсы Дуал голд 960, к.э. -1,5 л/га және Торнадо 540, к.э.- 1,3 - 3,3 л/га препараттарын қолданғанда 1-ші есепке алу нәтижелері бойынша бір жылдық атпатамырлы арамшөптерге қарсы 46,3 - 49,5% -ға, ал 3-ші есептеуде 38,2 - 41,8 биологиялық тиімділігі көрсетті. Бір жылдық арамшөптерге қарсы қолданғанда Зенкор® Ультра, к.с. - 0,5 л/га препараты 1-ші есептеу кезінде 61,8 %, көп жылдық арамшөптерінде 67,1 %, биологиялық тиімділігі жоғары болды.

Agriculture faces a number of serious challenges, including crop losses caused by pests, weeds, and pathogens. These factors significantly reduce yield and pose a threat to global food security. Ea...