There is limited literature evidence on the use of relative motion flexion splint after flexor tendon repairs.We aimed to report the clinical use of early active movement with a relative motion fle...
27 April 2018 in Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal
Amaç: Mobbing; işyerlerinde bir veya birden fazla kişiye yönelik, belirli bir süre sistemli bir biçimde devameden, yıldırma veya işten uzaklaştırmayı amaçlayan, insanların mesleki statülerine, kişilik değerlerine, sosyalilişkilerine veya sağlıklarına zarar veren; kötü niyetli, kasıtlı olumsuz davranışlarda bulunulması olarakbelirtilmektedir. Bu çalışma Hacettepe Üniversitesi’nde çalışan engelli personelin iş yerinde karşılaştığıpsikolojik şiddet davranışlarını ve bu davranışların engelli çalışanlar üzerindeki etkilerini belirlemek amacıylagerçekleştirilmiştir.Gereç ve Yöntem: Araştırmaya kamuda çalışan 30 engelli birey katıldı. Değerlendirme Nisan-Mayıs 2014tarihleri arasında üç kısımdan meydana gelen anket ile yapıldı. İlk kısımda kişilerin demografik bilgileri alındı.İkinci kısımda kişilere maruz kaldıkları psikolojik şiddet davranışları, üçüncü kısımda ise maruz kaldıkları şiddetdavranışlarının sosyal, fizyolojik ve psikolojik etkileri sorgulandı.Bulgular: Çalışmaya dahil olan engelli bireylerin en fazla “konuşurken sık sık sözlerinin kesilmesine” ve“başkalarının yanında küçük düşürücü davranılmasına” maruz kaldıkları belirlendi. Uygulanan mobbingdavranışı sonrası etki en fazla “kendimi stresli ve yorgun hissediyorum” şeklinde belirtildi. Bu etkiler vedavranışlar bireylerin %10-16’ sı tarafından ifade edildi.Sonuç: Hacettepe Üniversitesi’ nde çalışan engelli kişilerin büyük bir kısmının mobbing davranışıylakarşılaşmadığı ancak az bir kısmının ise kasten mobbing davranışları yaşadığı belirlenmiştir. Engelli çalışanlardamobbing etkilerini minimuma indirebilecek çalışmalar yapılmasının mobbing davranışlarını önlemeye ve engellibireylerin çalışma ortamlarının iyileştirilmesine katkıda bulunacağına inanmaktayız.
Ergoterapi alanında beceri, eğitim ve uygulama yoluyla edinilen performans unsuru olarak tanımlanır. Beceriler, kişilerin ait oldukları topluluğun bir parçası olarak işlev görmesine katkıda bulunur. Ergoterapistler, danışanlara yaşam becerileri eğitimi yoluyla bireyselleştirilmiş hedefler yaratmalarında yardımcı olurlar. Yaşam becerileri eğitimi, çocukların ve ergenlerin hayatın gerekliliklerini karşılamaları amacıyla verilen ve bu bireylerin sosyal, duygusal, davranışsal ve kişilerarası becerilerini geliştirmeyi sağlayan programlardan oluşmaktadır. Yaşam becerileri değerlendirilirken gözlem, görüşmeler, anketler, kontrol listeleri ve standart değerlendirmeler kullanılabilir. Bu değerlendirmelere yönelik birçok standardize test mevcuttur. Yaşam becerileri eğitimi programları; alkol, tütün ve madde kullanımı ve diyabet gibi kronik hastalıklarla başa çıkma amacıyla verilebilmektedir. Bu programlarda bağ kurma, esneklik, öz denetim, öz yeterlilik, pozitif kimlikle birlikte fiziksel, bilişsel, sosyal, duygusal ve davranışsal ve ahlaki yeterliliğe yönelik çalışmalar bulunabilmektedir. Bu eğitim verilirken bilişsel-davranışçı beceri eğitimi teknikleri, didaktik öğretim yöntemleri kullanılmaktadır. Ayrıca kaynaştırma eğitim alan çocuk ve ergenlere daha kolay ulaşabilmek amacıyla bu eğitimin okullarda uygulanması önemlidir.