Forest fires caused by different environmental and human factors are responsible for the extensive destruction of natural and economic resources. Modern machine learning techniques have become popular in developing very accurate and precise susceptibility maps of various natural disasters to help reduce the occurrence of such calamities. The present study has applied and tested multiple algorithms to map the areas susceptible to wildfire in the Mediterranean Region of Turkey. Besides, the performance of XGBoost, CatBoost, Gradient Boost, AdaBoost, and LightGBM methods for wildfire susceptibility mapping is also examined. The results have revealed the higher testing accuracy of CatBoost (95.47%) algorithm, followed by LightGBM (94.70%), XGBoost (88.8%), AdaBoost (86.0%), and GBM (84.48%) algorithms. Resultant wildfire susceptibility maps provide proper inventories for forest engineers, planners, and local governments for future policies regarding disaster management in Turkey.

Karadeniz Bölgesi nemli bir saha olmasına rağmen son zamanlarda çok sayıda orman yangını yaşanmıştır. Bu bölgede yer alan Bartın ili biyoçeşitlilik açısından zengin ormanlar barındırmaktadır. Ayrıca il, ülkemizin 9 sıcak noktasından biri olan Küre Dağları Milli Parkı’nın uzantısı Batı Küre Dağları’nı da kapsamaktadır. Bu şartlar göz önünde bulundurulduğunda Bartın il sınırları içerisindeki ormanlık sahaların yangın risklerine karşı korunması gerekmektedir. Bu çerçevede çalışmanın amacı, Bartın ilinde orman yangını açısından riskli alanların bulunmasıdır. Bunun için çalışmada, kullanışlı bir araç olan Coğrafi Bilgi Sistemlerinden (CBS) yararlanılmıştır. Verilerin işlenmesi ve görüntülenmesi bakımından gelişmiş bir yaklaşım olan CBS, risk analizlerine olanak sağlamasıyla öne çıkmaktadır. Araştırmada, yangın riskini belirlemek için Gri İlişkisel Analiz (GİA) yöntemi kullanılmıştır. GİA, faktörlerin etki derecesini değerlendirmek için etkili bir formüldür. Hesaplamada yangını etkileyen faktörler ile acil müdahale faktörleri birbirinden ayrı analiz edilerek haritalanmıştır. Daha sonra bu haritalar birleştirilerek yangın risk haritası oluşturulmuştur. Yapılan yangın risk haritası sonucuna göre Bartın ilinin %18’i çok yüksek riskli alan çıkmıştır. Bu alanlarda sıcaklığın fazla, yükseltinin az, iğne yapraklıların bulunması dikkat çeken unsurlar olmuştur.

The effectiveness of fire towers in combating forest fires relies on their appropriate observation angles, enabling a swift and efficient response to fire incidents. The purpose of this study is to examine the effectiveness of 49 fire towers located within the Antalya Forestry Regional Directorate, situated in the Mediterranean basin—a region prone to frequent forest fires. The assessment encompasses the visibility of the entire study area, including forested regions, as well as the visibility of 2504 forest fires recorded by the towers between 2008 and 2021. Furthermore, the evaluation considers the objectives based on Forest Management Directorates and conducts a location suitability analysis for the six towers with the lowest visibility. We utilized the Viewshed Tool in the ArcGIS application and employed the Best–Worst approach. Two scenarios were devised, considering smoke height at 0 m or 100 m, to determine the visibility of fire lookout towers. In Scenario I, assuming a smoke height of 100 m, only three towers exhibited visibility above 70%. However, in Scenario II, assuming a smoke height of 0 m, no towers achieved visibility above 70%. Scenario I indicated that only two towers possessed a view of more than 70% of the forested region, while Scenario II suggested that no towers met this criterion. For the visibility of forest fires, Scenario I identified seven towers capable of observing more than 70%, whereas Scenario II indicated that no towers possessed such capability. In the tower suitability analysis, the visibility rates varied from 41.18% to 1016.67%. Based on the evaluation results, the current visibility capacities of the 49 fire towers proved insufficient for effective preventive measures.

Turkey's forest area is approximately 23.1 million ha, covering 29.44% of the country's surface area. About 20 thousand villages and 7 million forest villagers live in these areasThe vital activities of forest villagers, whose main livelihood is agriculture and animal husbandry, face severe damage from forest fires. The "Regulation on Procedures and Principles on Animal Grazing in the Forests and in the Grassland, Plateau, and Winter-Passage," published by the General Directorate of Forestry (GDoF), has been entered into force in 2012. According to this regulation, the areas where grazing is prohibited and allowed are specified. According to the GDoF of Forestry, sheep and cattle are grazed systematically in forest areas in 53.1% of our country's forest areas. However, it is still being determined what kind of grazing system will be implemented for forest villagers since all areas around the forest villages are burned in massive forest fires. The study aims to determine the principles of grazing plan and management for the forest villages of Antalya province Manavgat district after the great forest fire. The original data of the study area consists of fire data in the Manavgat district, forest management plan data, and forest village data damaged by fire at various levels. Considering these data, The principles of planning on how to use approaches such as suitability analysis, SWOT and RWOT analysis, and Logit model for functional grazing management and planning of goat breeders have been determined. The most critical problem forest villagers face after the massive forest fires are the complete restriction of sustainable goat breeding. It is necessary to decide on a new grazing plan, and management approaches for such areas to maintain life practices despite legal regulations. This study established a new grazing plan, management opportunities, and principles.

Son yıllarda etkisini giderek artıran küresel iklim değişikliği, artık insanlığın önlem alması ve uyum çabalarını artırması gereken bir problem haline gelmiştir. Daha uzun süre maruz kalınan sıcak hava dalgaları, sıcak hava dalgaları ile birlikte sıklığı giderek artan orman yangınları, kuraklık, şiddetli yağışlar, sel ve heyelan olayları iklimsel parametrelerdeki farklılaşmaların en belirgin göstergeleridir. İklim değişikliğinin Dünya’nın farklı alanlarında farklı sonuçları ortaya çıksa da, Türkiye’nin içinde bulunduğu Akdeniz Havzası bu değişikliklerden en fazla etkilenmesi beklenen sahalardandır. Türkiye'nin sıcaklık ve yağış iklim değişkenleri üzerine gelecek öngörüsü sunmak ve olası farklılaşmaları belirlemek çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bilimsel kuruluşlar tarafından geliştirilen modeller ve uygulanan emisyon senaryoları, gelecekte yaşanabilecek olası değişikliklerin tahmini için önemli metotlardır. Araştırmada Coupled Model Intercomparison Project Phase 5 (CMIP5) projesi kapsamında yer alan modellere ve senaryolara ait çoklu model ortalaması kullanılmıştır. Analizlere dahil edilen emisyon senaryoları RCP4.5 ve RCP8.5’tir. Çalışmaya ait analizler Google Earth Engine bulut işletim sistemi ile gerçekleştirilmiş ve ArcGIS 10.4 programı ile haritalanmıştır. Yapılan analizler sonucunda 2005-2040 döneminde Türkiye, bugünkü ortalamalara göre daha sıcak günler ile karşı karşıya kalacaktır. Maksimum sıcaklık ortalamalarındaki artış trendi daha kuvvetlidir. Akdeniz kıyılarında görülen iklim şartları ilerleyen yıllarda etki sahasını Ege ve Marmara bölgelerine doğru genişletecektir. Doğu Anadolu Bölgesi’nde minimum sıcaklık ortalamalarında daha kuvvetli artışlar yaşanacaktır. Yağış miktarlarında Akdeniz-Ege kıyıları ve iç bölgelerde azalma, Doğu Karadeniz kıyılarında kısmen artışlar görülecektir. Genel olarak bütün Türkiye arazisinin ortalama yağışı dikkate alındığında, pozitif ya da negatif yönde bir eğilim mevcut değildir.