Background: Health literacy and healthy lifestyle behaviors are both pivotal elements for public health improvement. This meta-analysis aims to scrutinize studies investigating the nexus between health literacy and healthy lifestyle behaviors and to examine the correlation between health literacy and such behaviors. Methods: Studies conducted from 2013 to 2023 exploring the association between health literacy and healthy lifestyle behaviors, as well as the impact of gender and chronic disease status on health literacy, were included. The selection criteria for the meta-analysis involved a literature search utilizing databases such as PubMed, Google Academic, Web of Science, and the National Thesis Center. The keywords “health literacy” and “healthy lifestyle behaviors” were employed, identifying 206 studies. Subsequently, 53 studies meeting predetermined criteria were deemed suitable for inclusion in the meta-analysis. Results: The analysis of the relationship between health literacy and healthy lifestyle behaviors revealed no publication bias. Despite heterogeneity among the studies, the correlation effect size was determined to be 0.278 using the random effect model. In the meta-analysis examining the effect of gender on health literacy, no publication bias was detected. Since there was heterogeneity among the studies, the average effect size was calculated as 0.078 according to the random effect model. Regarding the meta-analysis on the effect of chronic disease status on health literacy, no publication bias was observed, and due to homogeneity between the studies, the average effect size was determined to be −0.098 using the fixed effect model. Conclusion: A positive yet weak relationship was identified between health literacy and healthy lifestyle behaviors. Notably, gender was a significant sociodemographic factor affecting health literacy, with higher levels observed in women. Moreover, individuals without chronic diseases exhibited higher mean health literacy scores than those with chronic diseases.

The aim of this study was to investigate the effect of watching mukbang on eating behavior and to emphasize its importance.

This study aimed at investigating the views of kindergarten and first-grade teachers on school readiness. The study group of this study consisted of kindergarten (n=16) and first-grade teachers (n=16) working in public and private kindergartens and primary schools affiliated with the Ministry of National Education in Istanbul, Turkey. The phenomenology model, one of the qualitative research designs, was adopted in this study. The “Semi-Structured Teacher Interview Form” prepared by Erkan was used to determine the opinions of teachers on school readiness. The data obtained from the study were analyzed by using the content analysis technique. In addition to this, the opinions of kindergarten and first-grade teachers on school readiness were included with direct quotations. As a result of this study, it was determined that kindergarten and first-grade teachers had similar and different opinions on school readiness. Recommendations were provided in line with the findings obtained.

OBJECTIVE: The aim of the study was to examine the mediating role of depression, stress, and anxiety in the relationship between smartphone addiction and sleep quality.

Yaşlılık büyüme ve gelişmenin devam ettiği bir ileri yaşam sürecidir. Yaşlılık ve yaşlanma tüm dünya ve ülkemiz için gittikçe önemi artan bir demografik olgudur. Bu nedenle sağlık sorunları önem kazanmaktadır. Yaşlanma ile birlikte organ fonksiyonları azalırken, kronik hastalık sayısında artış olmaktadır. Dolayısıyla bu durum çoklu ilaç kullanımını da beraberinde getirmektedir. Aynı anda en az dört ilacın kullanımı olarak tanımlanan polifarmasi, yaşlının yaşam kalitesini artırmayı hedefleyen geriatrik ve gerontolojik yönetimde güncel çalışma alanlarından birisidir. Yaşlıdaki ilaç tedavisinin de temel amacı, yaşlının akut ve kronik hastalıklarının tedavisi, bağımlılıklarının önlenmesi ya da en aza indirgenmesi ve yaşam kalitesinin maksimum düzeye çıkarılmasıdır. Bu nedenle yaşlı hastaya kullandığı her ilaç tıbbi açıdan gerekli olduğu takdirde ilaç sayısında kısıtlamaya gidilmeksizin tedavi planı uygulanabilir. Zorunlu ilaçların reçete edilmesi ve kullanılması dışında akılcı ilaç kullanımı yaklaşımı benimsenmelidir. Akılcı ilaç kullanımı; bireylerin klinik bulgularına ve bireysel özelliklerine göre uygun ilacı, uygun süre ve dozda en düşük maliyetle ve basit bir kullanım yoluyla kullanabilmelerini sağlamaktır. Çalışmanın amacı; özellikle birinci basamak sağlık hizmetlerinin sunulduğu Aile Sağlığı Merkezlerinde çalışan aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarının; hizmet verdikleri kayıtlı yaşlı nüfusun geriatrik değerlendirmelerini periyodik olarak yapmaları ve bu değerlendirme kapsamında hastanın kronik hastalıkları belirlenerek ve kayıt altına alınarak yaşlıların kullanmaları gereken ilaç tedavilerinde akılcı ilaç kullanım prensiplerine göre hastaya, yakınına ya da bakım veren kişi ya da kuruma gerekli bilgilendirme ve danışmanlıkların yapılması konusunda farkındalık oluşturmaktır.

Amaç: Araştırmayla İstanbul Gelişim Üniversitesi Hemşirelik Bölümü 2017-2018 Bahar dönemi “Kişilerarası İlişkiler ve Terapötik İletişim” lisans dersinde uygulanan öğrenen merkezli öğretim programı tasarımının öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.Yöntem: Araştırma, betimsel araştırma kapsamındaki genel tarama modeliyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın veri toplama aracı, Kavgaoğlu ve Alcı tarafından geliştirilen “CIPP Program Değerlendirme Ölçeği”dir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018 Bahar döneminde İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik lisans programında Kişilerarası İlişkiler ve Terapötik İletişim dersine devam eden 52 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın veri analizi SPSS v25.0 programıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın istatistiksel çözümlemeleri betimsel analiz, güvenilirlik, farklılık ve korelasyon analizleri ile yapılmıştır. Çözümlemelerde non-parametrik teknikler olan “Mann Whitney U Testi”, “Kruskal Wallis Analizi”, “Spearman’s Rho Testi” kullanılmıştır. Modelin ara değişkenlerinin aracılık etkisini belirleyebilmek için “Hiyerarşik Regresyon Analizi” yapılmıştır. Bulgular: Araştırmanın süreç ve çıktı değişkenleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Bağlam bağımsız değişkeninin, süreç ara değişkeni olarak çıktıyı istatistiki yönden etkilediği ve kısmi ara değişken etkisinin bulunduğu tespit edilmiştir (β=0.667 p=0.000<0.05). Bağlam-1 ve girdi düzeyleri ile cinsiyet arasında erkek öğrenciler lehine; Bağlam-1 düzeyi ile duygusal yardım beceri düzeyleri arasında duygusal yardım becerisinin orta düzey olduğunu ifade eden öğrenciler lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p0.05). Sonuç: Araştırma sonucunda öğrenen merkezli öğretimin, programın kişisel, sosyal ve iş sonuçlarına dönük çıktıları üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Süreçte uygulanan öğrenen merkezli öğretime ilişkin öğrenci görüşlerinin alandaki eğitim geçmişi, algılanan akademik ve sosyal yeterlilik değişkenlerine göre farklılaşmadan tüm boyutlarda yüksek olduğu, bununla birlikte cinsiyet ve duygusal yardım becerisine yönelik algı gibi bireysel farklılıkların öğrenme ortamının farklı yorumlanmasında etkili olduğu görülmüştür. Yüksekokul genelinde akademik başarı ve öğrenci memnuniyetinin artırılması için derslerin yetişkin öğrenme prensiplerini ve bireysel farklılıkları da dikkate alan öğrenen merkezli öğretim tasarımlarıyla planlanmasının ve terapötik iletişim derslerinin hemşirelik müfredatı içinde farklı öğretim kademelerinde genişleyerek tekrar eden spiral bir tasarımla verilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.