Digital burnout occurs as a result of spending excessive amounts of time on digital devices. It causes stress, fatigue, desensitization toward the environment, loss of interest, and physical and mental problems. This study developed a scale to determine digital burnout levels. Digital natives and digital immigrants were selected as the study group. Exploratory and confirmatory factor analysis was done to determine the scale's structure validity. Cronbach's alpha reliability coefficient was used to determine the reliability. These procedures generated a scale with 24 items in three sub-factors: digital aging, digital deprivation and emotional exhaustion. The scale has a valid item content and structural validity. Its Cronbach's alpha coefficient was 0.946. It is thought that the digital burnout scale will contribute to the field.

Bu çalışmada, mesleki ve teknik eğitimin verildiği liselerde görevli öğretmenlerin ve bu okullarda öğrenim gören öğrencilerin 21. yy. öğreten ve öğrenen becerilerini kullanım düzeylerinin belirlenerek Türkiye’deki mesleki ve teknik eğitim veren liselerin durumlarına yönelik bir bakış açısı oluşturmak amaçlanmaktadır. Bu çalışmaya 42 öğretmen ve 269 öğrenci katılmıştır. Çalışmada nitel ve nicel araştırma yöntemleri bir arada kullanılmıştır. 21. yy. öğreten ve öğrenen becerileri kullanımı ölçekleri ile nicel veriler, yapılandırılmış görüşme formu ile nitel veriler toplanmıştır. Meslek liselerinde görev yapan öğretmenlerin öğretim sürecinde 21. yy. öğreten becerilerini, öğrencilerin de 21. yy. öğrenen becerilerini öğrenim hayatlarında genellikle kullandıkları tespit edilmiştir. Araştırmada, öğretmenlerin öğretim esnasında esnek öğretme becerilerini diğer becerilere göre çok fazla kullanamadıkları, öğrencilerinde mesleki eğitimlerinde öğrenim sürecine bilişsel ve yenilikçi becerileri, diğer becerilere göre daha fazla yansıttıkları görülmüştür. Öğretmenlerin 21. yy. öğreten becerileri kullanımları ile cinsiyet, öğretmenlik alan türü, yaş, hizmet süresi ve mezun olunan fakülte değişkenleri arasında anlamlı bir farklılaşma bulunmamıştır. Öğrencilerin 21. yy. öğrenen becerileri kullanımları ile cinsiyet ve anne eğitim durumu değişkenleri arasında anlamlı farklılaşma bulunmuştur. Ancak, öğrencilerin bu becerileri ile öğrenim görülen alan, baba eğitim durumu ve aile gelir düzeyi değişkenleri arasında anlamlı bir farklılaşma bulunmamıştır. Meslek liselerindeki öğrenciler bilgi sahibi olmak için en çok internete başvurduklarını belirtmişlerdir. Öğretmenler, mesleki anlamda 21. yy. öğreten becerilerini kazanmaya ve uygulamaya yönelik okul imkânlarını ve müfredatı yeterli görmemiş; kendilerini ise yeterli görmüşlerdir. Öğrenciler de mesleki anlamda 21. yy. öğrenen becerilerini kazanmaya ve uygulamaya yönelik okul imkânları ve müfredatı yeterli görmemişlerdir. Ayrıca, öğrenciler 21. yy. öğrenen becerileri kazanmaya yönelik öğretmen yeterliliğini yeterli görürken, uygulamaya yönelik yeterli görmemişlerdir. Öğretmenlerin “21. yy. öğreneni” tanımladıkları nitel bulgularda yenilikçilik becerileri ön plana çıkmaktadır. Öğrencilerin “21. yy. öğreteni”ne yönelik tanımlamalarında ise ilk sırada yönetsel becerilere sahip olmak gelmektedir. Bu doğrultuda öğretmenlerin ve öğrencilerin yeniliklere ve değişimlere açık olabilecek şekilde kendilerini yetiştirmeyi öğrenmeleri sağlanmalıdır. Öğretmenlerin ve öğrencilerin öğretimin ve öğrenmenin sınıfla sınırlı olmayacağının farkına varmaları sağlanmalıdır.

The purpose of this study was to determine the effects of e-portfolio implementation in an Operating Systems and Applications course on students’ motivations in an online collaborative learning setting. The differences between motivation pre-test and post-test scores of the experimental and control groups were examined. Student opinions were also analyzed. Qualitative and quantitative data were collected together. The experimental group consisted of 35 students and the control group consisted of 33 students. Only the experimental group students’ opinions were gathered for the qualitative aspect of the study. The study was conducted through the course web-site and within the virtual classroom setting. Motivation was observed to be high before the implementation on the experimental group and after the implementation on the control group. In addition, while there were no changes in the motivation levels of the experimental group before and after the implementation, according to before the implementation, a decrease in control group motivation was observed after the implementation. Also, students were observed to state motivation decreased as reported on the qualitative dimension of the study. These two results supported each other. The course settings, which can minimize or annihilate the factors stated by the students that caused motivation decreases, should be reorganized and students should be sufficiently informed. Settings that support each other should be designed through face-to-face education opportunities in virtual and online systems.

Dijital tükenmişlik; dijital bağlanmanın amacını aşıp, dijital ortamlarda geçirilen sürelerin artması ile devamlı akışta kalma ve erişilebilirlik (erişilebilme ve erişebilme) isteği sonucu oluşan stres ve gerginliğin bireyde meydana getirdiği fiziksel ve zihinsel rahatsızlıkların (düşük verimlilik, rutin ile başa çıkamama, etrafa karşı duyarsızlaşma, ilgi azalması, sürekli yorgunluk ve duyguları kontrol etme yetersizliği) yaşanması olarak tanımlanır. Bir dijital çağ hastalığı olması sebebiyle, bu durumun tespiti ve önleminin alınması toplumların ve bireylerin sağlığı ve huzuru için önem arz etmektedir. Bu çalışmayla ergen, gençlik ve genç yetişkinlerin dijital tükenmişlik düzeyleri ve çeşitli değişkenlerle olan karşılaştırma sonuçları ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bireyler kendilerinin dijital tükenmişlik özelliklerini göstermedikleri ve kendilerini dijital tükenmiş olarak görmedikleri algısına sahiptirler. Ancak çalışmanın diğer değişkenleriyle bağlantılı bir dijital tükenmişlik durumunun olduğu ortaya çıkmıştır. Genç yetişkinler, dijital tükenmişlik düzeyi ve bu yöndeki değerlendirmeleri açısından diğerlerine göre daha farklı bir konumdadır. Bu durumlar, bilinçli olma, farkındalık ve kabullenememe ile açıklanabilir. Bireyler, özellikle ergen ve gençler, dijital detoksa, bilinçli ve kontrollü dijital tüketim alışkanlıklarına, fiziksel aktivitelere, gerçek yaşam deneyimlerine yönlendirilmelidir.

The purpose of this study is to determine the metaphoric perceptions of preservice Computer Education and Instructional Technologies (CEIT) teachers on virtual classrooms. The study was conducted with 178 students studying in year 2., 3. and 4. in the department of CEIT. The reason why these students were selected was because they had pre-knowledge about virtual classroom implementations. During the study, forms including a fill-in-gap sentence “The virtual classroom is like a/an ………………; because …………….” were distributed to the students. Metaphors created by students on virtual classrooms and the common features of these metaphors were tried to be identified through these forms. The 81 metaphors that preservice teachers developed concerning virtual classrooms were divided under 38 categories. Among the categories that the students formed on virtual classrooms were positive categories such as being the same with real classroom-school setting, being virtual, providing time-space independence, ensuring interaction and communication, easy accessibility and repeatability and negative categories such as undisciplined, being non-social and lack of interaction.

İşletim Sistemleri ve Uygulamaları Dersine Yönelik Motivasyon Ölçeğinin Geliştirilmesi Çalışması