In this study, the solid culture method, and Plantform™ and SETIS™ temporary immersion bioreactor systems were used comparatively to propagate, root, and acclimatize ‘Grande Naine’ and ‘Azman’ banana varieties for rapid, cheap, and mass production in in vitro conditions. Micropropagation rate, plant height, number of leaves, and fresh and dry weight parameters were investigated in the micropropagation stage across eight subcultures. Rooting rate, plant height, number of leaves, number of roots/plant, root length, fresh and dry weight parameters were investigated in the rooting stage. Photosynthetic pigment analyses and stoma examinations were performed throughout all stages. In the micropropagation stage, a 20% increase in the Plantform™ system, a 12% increase in the SETIS™ system in ‘Grande Naine’, an 82% increase in the Plantform™ system, and a 98% increase in SETIS™ system in ‘Azman’ were determined compared to the solid culture. At the rooting stage, higher data were obtained from bioreactor systems than solid culture. Plants from bioreactor systems acclimatized faster and developed healthier in the greenhouse stage. It was determined that stomata were more active, and pigment accumulation was higher in bioreactor systems. Genetic variations across subcultures are among the most critical issues in banana clonal propagation. Leaf samples were taken from each system, and plant variation was investigated using SSR (Simple Sequence Repeat) markers. No variation was observed from the initial stage to the greenhouse stage. As a result, it has been determined that bioreactor systems are an essential alternative for the mass production of bananas.

Türkiye, süs bitkileri yetiştiriciliği açısından elverişli koşulları, pazar ülkelere yakınlığı ve ucuz işgücüne sahip olması gibi sebeplerle avantajlı bir konuma sahiptir. Bir iç mekân bitkisi olan spathiphyllum talebini karşılamak amacıyla, klasik üretim yöntemlerine ek olarak biyoteknolojik yöntemlerden de yararlanılmaktadır. Son yıllarda bitkilerin Mikroçoğaltım‘ında klasik doku kültürü sistemleri ile beraber, geçici daldırma biyoreaktörler olarak adlandırılan sistemlerin de kullanımına başlanmıştır. Bu çalışma kapsamında, ticari olarak öneme sahip spathiphyllum ‘Chico‘ genotipinde, klasik doku kültürü ve geçici daldırma biyoreaktör sistemlerinden biri olan Plantform kullanılarak, Mikroçoğaltım ve köklendirme çalışmaları yürütülmüştür. Her iki sistemde kurulan Mikroçoğaltım denemelerinde 1 mg L-1 6-Benzilaminopürin (BAP) içeren Murashige ve Skoog (MS) besin ortamı, köklendirme denemelerinde ise 1 mg L-1 İndol-3-bütirik asit (IBA) içeren MS ortamı kullanılmıştır. Mikroçoğaltım ve köklenme sonuçlarının, her iki sistemde de başarılı olduğu tespit edilmiştir. Dizi İlişkili ÇoğaltılmışÌ§ Polimorfizm (SRAP) markırları ile yapılan DNA analizleri sonucunda da, çoğaltılan ve köklendirilen bitkilerde herhangi bir genetik açılımın olmadığı belirlenmiştir.

The study of crop genetic diversity has received attention in recent decades to develop new varieties adapted to harsh environmental conditions. Pea (Pisum sativum L.) is one of the main sources of legumes due to its higher protein content. In the present investigation, 25 accessions of Turkish and Tunisian peas were characterized by fifteen ISSR markers in order to preserve this germplasm and develop new highperformance varieties. Means of diversity indices, Polymorphism information content (PIC), resolving power, marker index, major allele frequency and Shannon index were 0.70, 5.56, 3.20, 0.89 and 0.35, respectively. The analysis revealed a higher polymorphism (84.15%). The coefficient of similarity Jaccard varied from 0.45 to 1 exhibiting a greater genetic variety. The patterns detected by the cluster analysis, divided the 25 pea genotypes into three main groups. These findings were in agreement with the population structure which divided accessions into three main populations. Therefore, this paper has clearly shown the usefulness of the ISSR markers to provide a great degree of polymorphism for peas. The information collected from this work can help pea breeders to implement a selection program that improves the distribution of this crop in Turkey and in the arid regions of Southern Tunisia.

Bu araştırmada farklı tütün çeşitlerinde çimlenme performansı üzerine farklı ışıklanma sürelerinin etkileri araştırılmıştır. Araştırmada Ege bölgesi tütünlerinden Akhisar 97, İzmir Özbaş, Birlik 124 ve Birlik 128 olmak üzere 4 çeşit test edilmiştir. Tütün tohumları in vitro koşullarda 24 saat aydınlık, 16 saat aydınlık ve 24 saat karanlık koşullarında tutulmuştur. Çimlenme hızı, çimlenme gücü ve ortalama çimlenme süresi parametreleri incelenmiştir. Araştırma sonuçlara göre, en yüksek çimlenme hızı 24 saat aydınlık uygulamasında %81.6 ile Akhisar 97 çeşidinde, en düşük oran ise 24 saat karanlık uygulamasında %0 ile Birlik 124 çeşidinde elde edilmiştir. Çimlenme gücü parametresinde en yüksek oran 24 saat aydınlık uygulamasında %88.8 ile Birlik 128 çeşidinde, en düşük oran ise 24 saat karanlık uygulamasında Özbaş çeşidinde %51.2 olarak gerçekleşmiştir. Ortalama çimlenme süresi açısından 24 saat aydınlık uygulamasında 5.2 gün ile Akhisar 97 çeşidinde en kısa ve 24 saat karanlık uygulamasında 11.7 gün ile Birlik 124çeşidinde en uzun çimlenme süreleri elde edilmiştir. Genel olarak 24 saat aydınlık uygulamasında tüm çeşitlerde daha iyi sonuçlar alınmıştır.