Autism spectrum disorder (ASD) is a neurodevelopmental disorder that affects several areas of mental development. The onset of ASD occurs in the first few years of life, usually before the age of 3 years. Proper nutrition is important to ensure that an individual’s nutrient and energy requirements are met, and it can also have a moderating effect on the progression of the disorder. A systematic database search was conducted as a narrative review to determine whether nutrition and specific diets can potentially alter gastrointestinal symptoms and neurobehavioral disorders. Databases such as Science Direct, PubMed, Scopus, Web of Science (WoS), and Google Scholar were searched to find studies published between 2000 and September 2023 on the relationship between ASD, dietary approaches, and the role of dietary components. The review may indicate that despite extensive research into dietary interventions, there is a general lack of conclusive scientific data about the effect of therapeutic diets on ASD; therefore, no definitive recommendation can be made for any specific nutritional therapy as a standard treatment for ASD. An individualized dietary approach and the dietician’s role in the therapeutic team are very important elements of every therapy. Parents and caregivers should work with nutrition specialists, such as registered dietitians or healthcare providers, to design meal plans for autistic individuals, especially those who would like to implement an elimination diet.

Bu çalışma, pediatride yeme davranışını saptamak amacıyla kullanılan, ebeveynin yanıtladığı, Behavioral Pediatrics Feeding Assessment Scale (BPFAS)’ın Türkçe’ye uyarlanması amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Çalışma 2 ilkokul ve 2 anaokul toplam 4 okulda eğitim gören çocukların ebeveynleri (n:241) çalışma örneklemini oluşturmuştur. Çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden ebeveynler toplamda 241 kişidir. Ebeveynlere ölçek formu uygulanmıştır. Ebeveynlere ve çocuklara ait demografik özellikler ve BPFAS’ın Türkçe’ye çevrilmiş şekli olan, Davranışsal Pediatrik Besleme Değerlendirmesi Ölçeği (DPBDÖ) sorgulanmıştır. DPBDÖ’nin Türkçeye uyarlama çalışmaları için iki dili de iyi konuşan ve anlayan, uzmanlığı İngilizce olan öğretim görevlileri tarafından İngilizce’den Türkçe’ye çevrilmiş, ardından tekrar İngilizce’ye çevrilmiş ve maddeler karşılaştırılmıştır. Gerekli düzeltmeler yapıldıktan sonra form tekrar Türkçe’ye çevrilmiştir. Karar verilen maddeler 8 alan uzmanının görüşüne sunulmuş ve ölçeğe son hali verilmiştir. Uygulamaların ardından çocuğa ait olan 25 madde için geçerlik güvenirlik analizleri yapılmış, Türk toplumuna uygunluğu sınanmıştır. Ölçeğin 24 madde dört alt boyutlu versiyonu için Cronbach α= .88 olarak bulunmuştur. Ayrıca, ölçeğin test-tekrar test güvenirliği de .88 olarak bulunmuştur. Ölçeğin yapı geçerliğini belirlemek amacıyla doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçeğin değerlendirilmesinde; ölçekten alınan puan arttıkça, yeme sorunlarının arttığı yorumu yapılmaktadır. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, BPFAS’dan Türkçe’ye uyarlanan (DPBDÖ)’nin Türkiye’de uygulanabilir, geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir.

The increasing prevalence of social media use among young adults has raised concerns regarding its potential associations with mental health and eating behaviors. The aim of this study was to investigate the associations between social media use, eating behaviors, and depressive symptoms among young women and to evaluate the performance of machine learning algorithms in modeling these cross-sectional associations compared with conventional regression approaches. A cross-sectional study was conducted among young women aged 18-34 years (n = 4,692) using a multi-site, face-to-face convenience sampling strategy. The survey collected data on BMI, patterns of social media use, the Beck Depression Inventory (BDI), and the Scale of Effects of Social Media on Eating Behavior (SESMEB). In addition to standard statistical analyses, various ML models, including Random Forest and Extreme Gradient Boosting (XGBoost), were applied to model SESMEB and BDI scores. Model performance was evaluated using internal validation procedures, including a train-test split and cross-validation, and assessed using root mean square error (RMSE) and mean absolute error (MAE). The mean age of participants was 23.8 years, and the mean BMI was 22.3 kg/m². Significant differences in BMI, SESMEB, and BDI scores were observed across social media platform use groups. Users of Facebook, TikTok, and Snapchat reported significantly lower SESMEB scores (p < 0.001). ML models identified BMI, snack intake, and social media use as influential variables associated with SESMEB and BDI scores. Random Forest showed the best modeling performance in the test set for both SESMEB and BDI scores, with XGBoost performing comparably. Social media use was associated with eating-related behaviors and depressive symptoms in young women. Within the study sample, ML models demonstrated modest modeling performance for SESMEB and BDI scores and may provide a complementary framework for examining complex associations among behavioral and psychological variables. However, these findings were based on internal validation only and require confirmation in independent external samples. Further research is warranted to clarify the direction of these associations, explore platform-specific differences, and evaluate the external validity of these models.

This study aimed to examine the behavioral feeding problems in a sample of children with Autism Spectrum Disorder (ASD) and to examine the relationship of feeding problems to child sex and parents feelings about strategies to cope. This was a cross-sectional study of children aged 6-15 years with ASD. The parents or caregivers of the children/adolescents with ASD completed the following: sociodemographic information, questions about nutrition, and the Behavioral Pediatric Feeding Assessment Scale (BPFAS) for assessing the child’s behavioral feeding problems and parents’ feelings. Height and weight were used to calculate body mass index (BMI) percentiles. These percentiles for age and sex were used to define overweight and obesity (≥85th and ≥95th percentiles, respectively). The sample of the study consisted of 70 children with ASD (male: 49, female: 21), of which 45.8% were obese. The frequency of obesity in the males with ASD was higher than that in the females with ASD. BPFAS scores were higher in the females than in the males for all frequencies (total score, total problem score, child total score, child problem, parent total score, and parent problem). BPFAS total score was higher in the underweight children group (especially in the females). This study demonstrated that problematic feeding behaviors in children with ASD may differ according to sex. Behavioral interventions should be developed according to differences in feeding behavior.

Amaç: Bu çalışmanın amacı okul çağı çocuklarının eğitim gördükleri okullara göre beslenme ve kahvaltı yapma durumlarının, ayrıca gün içinde tercih ettikleri yiyecek ve içeceklerin değerlendirilmesidir. Bireyler ve Yöntem: Çalışma, herhangi bir sağlık problemi olmayan gelişigüzel yöntemle belirlenen 304’ü devlet okulundan, 311’i özel okuldan olmak üzere 9-15 yaşları arasındaki (ilkokul, ortaokul ve lisede öğrenim gören) gönüllü 615 erkek ve kız öğrenci ile yapılmıştır. Veriler öğrencilerle yüz yüze görüşülerek anket yardımıyla toplanmıştır. Anket formu; öğrencilerin demografik bilgileri, kahvaltı yapma ve beslenme alışkanlıkları ile ilgili sorulardan oluşmuştur. Öğrencilerin vücut ağırlığı ve boy uzunluğu ölçülmüştür. Yaşa göre BKİ persentil gruplamasında ≥3.-<15. persentil arasındakiler zayıf (≥ -2SD- <-1SD), ≥15.-<85. persentil aralığında olanlar normal (≥ -1SD- <1 SD) ve ≥85.-<97. persentil olanlar (≥ 1SD- <2 SD) fazla kilolu olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Devlet okulunda ve özel okulda eğitim gören öğrencilerden, yaşlarına göre normal vücut ağırlığının (≥85. persentil) üstünde olanların oranı %32.9 ve %27.3’tür. Devlet okulundaki ve özel okuldaki öğrencilerin yarısından fazlası her gün kahvaltı yapmaktadır. Devlet okulunda eğitim gören çocuklar kahvaltıda en fazla, yumurta (%27.0), beyaz peynir (%24.3), tost (%21.7), zeytin (19.1), domates-salatalık (%18.1) ve sucuk (%15.1) tüketmektedir. Özel okulda eğitim gören çocuklar kahvaltıda en fazla yumurta (%25.4), tost (%21.5), beyaz peynir (%16.0), ekmek (%15.4), zeytin (%12.2), kahvaltılık gevrek (%11.2), domates-salatalık (%11.2) tüketmektedir. Gün içinde devlet okulundaki öğrencilerin özeldeki öğrencilere göre, tost, simit-poğaça, sandviç, hamburger, çay, süt ürünleri (çeşnili/aromalı süt, ayran, süt) tüketimlerinin yüksek olduğu görülmüştür. Özel okulda eğitim gören öğrencilerin ise devletteki öğrencilere göre pizza, bisküvi, şeker-şekerleme, çikolata, kahve, soğuk çay, asitli içecekler, meyve suyu, maden suyu, aromalı doğal mineralli içecek tüketimlerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Bu çalışmada eğitim görülen okula göre çocukların kahvaltıyı yapma yerlerinin, kahvaltıda ve gün içinde tercih ettikleri yiyecek içecek tercihlerinin farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Okullarda öğrencilerin sağlıklı beslenme ile ilgili bilinçlendirilmesinin, farkındalık kazandırılmasının öğrencilerin sağlıklı besinleri tercih etmelerine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Objective: This study aimed to investigate behavioral feeding disorders among children with Autism Spectrum Disorder (ASD) and to examine their associations with dietary intake and selected anthropometric measurements. Material and Methods: The sample included 70 children aged 6–15 years (49 males, 21 females) diagnosed with ASD. The parents or caregivers of children with ASD provided sociodemographic details, answered nutrition-related questions, and completed the Behavioral Pediatric Feeding Assessment Scale (BPFAS) to evaluate behavioral feeding difficulties in their children. Height and weight were measured to calculate BMI percentiles, while body composition was assessed via bioelectrical impedance analysis. Results: Based on age- and gender-specific cutoffs, 45.7% of the children were classified as obese. Additionally, 37.1% of the children exhibited feeding behavior challenges. Children with feeding behavior problems were found to have significantly lower intake levels of fiber, thiamine, riboflavin, niacin, pantothenic acid, zinc, and iron and significantly higher body fat percentages compared to their peers without such issues (p=0.013, p=0.012, p=0.019, p=0.027,p=0.019, p=0.008, p=0.018, p=0.049 respectively). Conclusion: This study highlights the high prevalence of obesity and feeding behavior problems among children with ASD, emphasizing the association between behavioral feeding issues, inadequate nutrient intake, and increased body fat percentage. These findings underscore the need for nutritional interventions and behavioral strategies to address feeding challenges and promote healthier dietary patterns in this population.