Objectives: This study aimed to determine the effects of mental fatigue on attention and groundstroke targeting performance in tennis players.Methods: A total of 66 young male tennis players (age: 24.32 ± 2.46 years) participated in this randomized placebo-controlled crossover trial. Interventions included mental fatigue (MF), non-fatiguing effect (Placebo), and no mental fatigue (Control). The Stroop Attention Test (SAT) and Tennis Groundstroke Targeting Test (TGTT) depth and accuracy sections were administered before and after all interventions. Changes over time in normally distributed homogeneous data were determined using repeated-measures ANOVA (3×2), with Bonferroni correction applied for p-values for normally distributed variables and the Friedman test for non-normally distributed variables. Paired samples t-test and Wilcoxon test were used for pairwise comparisons of normally and non-normally distributed data, respectively.Results: Post-test pairwise comparisons showed that the MF intervention significantly increased SAT completion times and SAT error scores (p < 0.001). Post-intervention TGTT scores showed significant differences between MF, Placebo, and Control (p < 0.001), with post hoc analysis indicating that TGTT scores were significantly lower in the MF intervention compared to Control and Placebo (p < 0.001).Conclusion: This study demonstrates that acute mental fatigue decreases attention and tennis groundstroke targeting performance in male tennis players.

Objective: The aim of this study was to examine the effect of internal and external focus attention instructions on learning the tennis groundstroke (forehand-backhand drive) for children.Methods: A total of 60 (30 girls, 30 boys) children aged 10.24 ± 0.48 years were included in the study. Children were randomly divided into three groups: External Focused Group (EFG), Internal Focused Group (IFG), and Control Group (CG).Results: In the pre-training tests of tennis skill (TST) and tennis transfer (TTT), there was no significant difference between the three groups (EFG, IFG, and CG) according to one-way ANOVA results (p > 0.05). Significant interaction was determined between groups and measurements in a repeated-measures ANOVA analysis (three groups, three measurements) and TST and TTT (p < 0.01). According to the post-hoc analysis, it was determined that the TST results increased significantly in the EFG compared to the IFG and CG, and there was no significant difference in the TTT between the EFG and IFG, but both groups showed significant improvements compared to the CG.Conclusion: Instructions to children to focus attention externally facilitate learning the groundstroke (forehand-backhand) technique, which is one of the basic tennis techniques.

Sporda başarıyı etkileyen birçok faktör vardır. Bu faktörlerden birisi de motivasyondur. Çalışmanın amacı; genç tenis oyuncularının spora özgü başarı motivasyon düzeylerinin tenis turnuva performansı üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya 14-18 yaş arası, Antalya ilinde 3 farklı tenis kulübünde aktif olarak tenis sporu yapan 61 genç sporcu (36 erkek, 25 kadın) gönüllü olarak katılmıştır. Tüm katılımcılara kişisel bilgilerini ve derece yaptıkları turnuva bilgilerini içeren kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Tenisçilerin başarı motivasyonunu ölçmek için Willis tarafından 1982 yılında geliştirilen Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği (SÖBMÖ) kullanılmıştır. SÖBMÖ iki alt boyuttan oluşmaktadır. Bu alt boyutlardan ilki Güç Gösterme Güdüsü (GGG), ikincisi başarıya ilişkin güdülerdir. Ölçekten elde edilen puanlar cinsiyete ve müsabakalarda başarı elde etme durumlarına göre karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak SÖBMÖ alt boyutlarından olan GGG’nün genç tenisçilerin müsabaka kazanarak üst sıralarda yer almasını etkileyen bir faktör olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmada amaç; yüksek şiddetli interval ve tekrarlı sprint antrenmanlarının, futbolda aerobik dayanıklılık gelişimine etkisini incelemektir. Çalışmaya en az 5 yıldır aktif futbol oynayan, yaşları 18,69±1,64 yıl, ağırlıkları 68,94±5,50 kg ve boyları 177,01±4,78 cm olan 52 erkek gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada katılımcılar, rastgele olarak Yüksek Şiddetli İnterval Antrenman Grubu (YŞİAG, n=20), Tekrarlı Sprint Antrenmanı Grubu (TSAG, n=17) ve Kontrol Grubu (KG, n=15) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Tüm katılımcılara, çalışmanın başında ve sonunda, aerobik kapasite testi (Yo-Yo testi) ve laktat testi uygulanmıştır. Tüm grupların tanımlayıcı istatistiksel analizleri yapılmıştır. Ölçülen parametrelerde grup içi normallik dağılım özelliklerinin belirlenmesi için Shapiro Wilk testi yapılmıştır. Her grupta, homojen dağılım gösteren veriler için ön test son test karşılaştırmalarında Paired Samples T testi yapılmıştır. Homojen olmayan veriler için ise ön ve son test karşılaştırmalarında Wilcoxon Signed Rank testi uygulanmıştır. Tüm grupların ön ve son test karşılaştırmalarında, homojen verilerde One Way ANOVA, homojen olmayan verilerde ise Kruskall Wallis H testi yapılmıştır. Tüm testlerde anlamlılık düzeyi p