Water buffaloes in Turkey originate from Mediterranean Water Buffaloes, a subgroup of river water buffaloes and are known as Anatolian Water Buffalo. During the 1970‘s the number of water buffaloes in Turkey was one million, but in 2010 this figure dropped to about 85.000. Thanks to the incentives introduced for water buffalo husbandry in recent years, the water buffalo population has risen to 143.073 heads. Water buffalo husbandry in Turkey is performed in some provinces of the Black Sea, Marmara and Central Anatolian Regions. The provinces with the highest amount of water buffalo existence are listed as Samsun, Diyarbakır, Istanbul, Tokat, Bitlis, Muş, Afyon, Kayseri, Sivas and Amasya. Breeding style in Turkey is in the form small family business, with an average of 1-5 animals per enterprise. Family enterprises are keeping water buffaloes for their own consumption. Mostly breeding in modern enterprises formed for indoor barn breeding, the size of the herds is around 50 to 100 heads. Being done only at swamps or waterfronts in the past, water buffalo husbandry increasingly takes place in modern facilities nowadays. The colour of Anatolian Water Buffaloes is generally black and their horns curved backwards, are called arch horns in Turkey. The lactation milk yield and lactation length in Anatolian Water Buffaloes are between 800 and 1100 kg and about 180-280 days respectively. It is demonstrated that they varied according to effects of environmental factors, care and feeding. Adult water buffalo‘s live weight is about 411-518 kg. The first insemination age of water buffalo is 32 to 43 months and during a lifespan the number of lactation periods is 5 to 10. For adult water buffalo at withers the height of females is being expressed as around 135 cm. Calves are generally breastfed for 3-4 months. Generally, water buffaloes are milked twice a day in the village farms by hand.

The use of technology in agriculture is increasing daily with the development of technology in all areas. With the help of PLF (precision livestock farming) technologies and efficient use of inputs, economic, environmentally friendly, and better-quality products are obtained. Significantly its use in dairy cattle is increasing daily, contributing to sustainable milk production in both economic and ecological terms. As the demand increased in the world for water buffalo meat, milk, and dairy products, different breeding systems have been applied for more and higher-quality production purposes. This way the number of water buffalo farms breeding in intensive conditions is increasing. It is necessary to investigate the possibilities of using PLF technologies, which are still widespread in dairy cattle, in water buffalo breeding, and to benefit from the advanced technology in this regard. This study aims to discuss the applicability of PLF technologies by surveying buffalo breeders. With the data obtained from the survey results made with the water buffalo breeders, the strengths, opportunities, threats, and effects of the weaknesses were discussed with the SWOT analysis.

The terrestrial climate is not sufficient to produce enough food to meet the roughage needs of the animals benefiting from the pasture lands because of excessive and early grazing of those areas. Plant growth is adversely affected in pastures that are not uniformly grazed. Tracking animals using the Global Positioning System (GPS) is a very important factor in determining the uniform distribution of grazing animals in a pasture, increasing the utilization rate of the pasture, and saving costs and time. With GPS tracking systems, establishing more effective pasture-use systems by monitoring the feeding regimes of small animals, the status of feed in the pasture, and the grazing behavior of the animals would be possible. The present study aimed to investigate the use of GPS for pasture and herd management in Turkey in addition to using the traditional techniques.In the present study conducted in the village of Köseyusuflu in Yozgat Province in May 2017, 2018, and 2019, grazing benefits that were determined from the pasture containing two Akkaraman sheep herds were recorded using GPS tracking devices. The results suggested that the area covered with vegetation along the sheep’s spring grazing routes varied between 43.6 and 62.9%, the ratio of legumes in the pasture grass in the low grazing areas was between 0.50 and 4.10%, and the grass species were between 12.75 and 44.50%. We determined that the sheep in herd A traveled between 7.6 and 9.9 km, while the sheep in herd B traveled between 4.7 and 5.7 km daily, and the two herds grazed an average of between 122 and 254 daa.

Yapay zekâ teknolojisi sayesinde üretilen yazılımlar, çeşitli sensörler ve akıllı makineler birçok sektörde başarılı bir şekilde kullanılmaktadır. Yapay zekâ uygulamaları ile hayvancılık alanında sağlıklı kararlar verebilmek, doğru yorumlar yapabilmek ve çok daha fazla sayıda değişkeni daha kısa zamanda inceleyip sonuca varmak mümkün olabilmektedir. Bu teknolojiler, insan işgücünü ve insan kaynaklı hataları büyük ölçüde azaltarak verimlilik ve ürün kalitesinin iyileştirilmesine de yardımcı olmaktadır. Yapay zekâ teknolojileri, sağladığı avantaj ve kolaylıklarla hayvancılık alanında giderek yaygın bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Hayvan yetiştiriciliğinde uygulamaları gittikçe artan yapay zekâ programları ile hayvanların duygusal durumları, beslenme alışkanlıkları, süt verimlerinin kontrolü ve sürü yönetimi gibi pek çok alanda insan müdahale ve hatası ortadan kaldırılmaktadır. Hayvanları tanımlamak için uygulanan küpe, işaret, etiket ve benzeri dış etmenleri de ortadan kaldırarak, hem iş yükünü ve maliyeti azaltmakta hem de hayvan refahına katkı sunmaktadır. Ayrıca biyogüvenlik, hastalık takibi ve kontrolü, hayvanların izlenmesi, çiftlik yönetimi, çiftlik hayvanlarında büyümenin kontrolü ve benzeri konularda kullanılmaktadır. Bu çalışmada hayvan yetiştiriciliğinde yapay zekâ uygulamaları hakkında bilgilere ve örneklere yer verilmiştir.

Amaç: Bu araştırma, Yozgat ilinde faaliyet gösteren süt sığırı işletmelerinin barınak durumu ve özelliklerini belirlemek, barınakları yapısal ve teknik yönden ele alarak mevcut barınakların olumlu ve olumsuz yönlerini değerlendirmek ve öneriler sunmak amacı ile yapılmıştır. Materyal ve Yöntem: Yozgat ilinde 14 ilçede 160 süt sığırı işletmesinde yürütülen çalışmada, yetiştiricilerle yüz yüze görüşülerek yapılan anketler ve ölçümler yoluyla elde edilen verilerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi neticesinde sonuçlar yüzde frekans değerleri şeklinde verilmiştir. Ayrıca bazı parametrelerin karşılaştırılması için kimi değişkenlerin bağımlı olup olmadığını belirlemek amacıyla ki kare analizinden yararlanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Araştırma Bulguları: Bölgede en fazla Simmental ırkı ve melezlerinin yetiştiriciliğinin yapılmakta olduğu, işletmelerin %36.87’sinin tam kapasite ile işletilmediği ve işletmelerin çok azında (%14.37) altlık-yataklık malzemesi kullanıldığı tespit edilmiştir. Çalışma alanındaki işletmelerin %25’inde günlük süt üretimini 45-65 litre arasında değiştiği, en fazla süt üretiminin ilkbahar mevsiminde olduğu, sabit süt sağım ünitesinin ve süt soğutma tankının (%86.25) olmadığı tespit edilmiştir. Hayvan barınaklarının %31.87’si briket malzeme ile yapılmıştır. Orta ve küçük ölçekli işletmelerin birçoğunda (96 adet) yemlik yolunun olmadığı bu işletmelerin genelde geleneksel yöntemlerle, avlu içinde yer aldığı ve barınak ebatları ve havalandırma bacalarının yetersiz ve hayvan refahına uygun olmayan işletmeler olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Genel olarak bölgede süt sığırcılığı yapan işletmelerde bilgi ve yeniliklerin yeterince benimsenmediği, işletmeler arasında yapısal özellikler yönünden önemli farklılıkların söz konusu olduğu, süt hayvancılığının geleneksel yöntemlerle yapıldığı ve işletme yöneticilerinin teknik bilgilerinin yetersiz kaldığı düşünülmektedir.

Bu çalışma KOP bölgesi illerinin sıcaklık nem indeksi (SNİ) değerlerinin süt sığırcılığı açısından uygunluğunun belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu doğrultuda, KOP Bölgesi’nde bulunan Yozgat, Kırıkkale, Kırşehir, Niğde, Aksaray, Karaman, Konya ve Nevşehir illerinin 2000-2021 yılları arasındaki sıcaklık ve nem değerlerine ait aylık ortalamalar kullanılmıştır. KOP Bölgesinde yer alan illerin ortalama sıcaklık ve nem verilerinden SNİ değerleri hesaplanmıştır. Çalışmada, SNİ hesaplanması için ‘‘(0,8 × T) + [(RH/100) × (T-14,4)] + 46,4’’ eşitliği kullanılmıştır. Kritik SNİ seviyesi olarak 72 değeri temel alınmıştır. Çalışmada, SNİ, sıcaklık ve nem değerleri üzerine, il, ay ve yıl ile interaksiyon etkisi istatistiki olarak önemli bulunmuştur (P<0,05). KOP Bölgesinde yer alan iller için ortalama SNİ değerleri ise 50,88-55,25, sıcaklık değerleri 9,96-13,18oC ve nem değerleri %54,03-64,78 arasında belirlenmiştir. Ortalama SNİ en yüksek Aksaray (55,25) ve Kırıkkale (55,13) illerinde, en düşük ise Yozgat (50,88) ilinde hesaplanmıştır. Elde edilen ortalama SNİ değerleri kritik değerlere yakın olan Temmuz ve Ağustos ayları da dâhil süt sığırcılığı için tehlike oluşturmadığı tespit edilmiştir. Ancak SNİ değerlerinin yüksek olduğu bu aylarda süt verim ve kalitesi, hastalık ve üreme ile ilgili problem yaşamamak için yeterli havalandırma, fan, sisleme ve gölgelikler, su ihtiyacının karşılanması, bakım, besleme ve barındırma gibi birçok sürü yönetim uygulamalarına dikkat edilmesinin süt sığırcılığı açısından yararlı olacağı kanaatine varılmıştır.