Mustafa AKÇAY

Dr. Mustafa AKÇAY

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
15 June 2020 in Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
EKEVREN KOÇ
EVREN KOÇ
HYHaydar Yüksek
Haydar Yüksek
MBMurat BEYTUR
Murat BEYTUR
OAOnur Akyildirim
Onur Akyildirim
MAMustafa AKÇAY
Mustafa AKÇAY
CBCansu Beytur
Cansu Beytur
4,5-Dihidro-1H-1,2,4-triazol-5-on türevli heterosiklik bileşikler sanayide, tıpta, eczacılıkta ve kimyanın pek çok alanında önemli yere sahiptir. Bu bileşiklerin bazı biyolojik aktivite özellikleri in vitro olarak incelenmiş olup bazılarının yüksek aktivite gösterdikleri belirlenmiştir. Bu aktivitelerden biri de 1,2,4-triazol-5-on türevlerinin göstermiş olduğu antioksidan özelliğidir. Mevcut araştırmada da, 3-metil-4-(3,4-dihidroksibenzilidenamino)-4,5-dihidro-1H-1,2,4-triazol-5-on (3-MTA) bileşiğinin antioksidan özellik gösterip göstermediği ratlarda in vivo olarak spektrofotometrik yöntemle belirlenmiştir. Bu amaçla hayvanlar; kontrol grubu, DMSO grubu, 10 mg/kg ve 50 mg/kg 3-MTA bileşiği içeren gruplar olacak şekilde 4’e ayrılmıştır. Yapılan spektrofotometrik analizler neticesinde kontrol grubuna kıyasla serumda 10 ve 50 mg/kg dozunda 3-MTA bileşiği uygulanan gruplarda, böbrek dokusunda ise 50 mg/kg dozunda 3-MTA bileşiği uygulanan grupta total antioksidan düzeyleri artış göstermiştir (P<0.01). Bununla birlikte; böbrek dokusu total oksidan seviyesinin ise kontrol grubuna göre 50 mg/kg 3-MTA bileşiği uygulanan grupta azaldığı belirlenmiştir (P<0.01). Sonuç olarak; elde edilen verilere göre, 3-MTA bileşiğinin sıçanlarda uygulanan doz ve sürede toksik etki göstermediği, serum ve böbrek TAD düzeyindeki artış ve böbrek TOD düzeyindeki azalmaya göre de olumlu biyolojik aktiviteye sahip olduğu kanısına varılmıştır.

13 January 2025 in Agronomy
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MAMustafa AKÇAY
Mustafa AKÇAY
MGMerve Şimşek geyik
Merve Şimşek geyik
BYBüşra Yazicilar
Büşra Yazicilar
FBFatma Boke
Fatma Boke
HNHayrunnisa Nadaroglu
Hayrunnisa Nadaroglu
IBIsmail Bezirganoglu
Ismail Bezirganoglu
Nanoparticles play an important role in plant response to abiotic stresses including salt stress. In this study, the physiological and histological responses of CuO, ZnO, and CaO nanoparticle (NP) applications on callus tissues developed from two alfalfa lines (Erzurum and Muş) exposed to salt (NaCl) stress were evaluated. The NPs were synthesized from the extracts obtained from healthy walnut shells using the green synthesis approach and then characterized by Scanning Electron Microscopy (SEM) and X-ray diffraction analysis (XRD). The leaf explants were placed in an MS medium containing 4 mg L−1 2,4-D (2,4-dichlorophenoxyacetic acid), 50 mM NaCl, and 0.8 ppm of NPs for 1 month in the dark. CaO NP is determined to be more effective than CuO and ZnO in callus induction from leaf explants. Malondialdehyde (MDA) content was higher in the callus treated with 0.8 ppm CuO NP + 50 mM NaCl compared to other treatments. The callus induction stage, without salt treatments, showed the best results with 0.8 ppm CaO NPs for both H2O2 levels and peroxidase (POX) activity compared to the other NPs. The highest protein rate was obtained from the callus induction stage and callus formation stage after 50 mM treatment NaCl with 0.8 ppm CuO. The LCSM results displayed, under in vitro conditions, that the treatment of NPs can greatly suppress the negative effects of salt stress on calli samples. SEM analysis supported the results obtained by laser scanning confocal microscopy (LSCM) analysis. Our findings suggest that CuO, CaO, and ZnO NPs can offer a simple and effective method to protect alfalfa callus from NaCl stress severity. Furthermore, these NPs, particularly CaO, hold potential for broader application and should be evaluated under various abiotic conditions beyond salt stress.

20 May 2025 in Plant Cell, Tissue and Organ Culture (PCTOC)
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MAMustafa AKÇAY
Mustafa AKÇAY
BYBüşra Yazıcılar
Büşra Yazıcılar
SKSolomon Bezabeh Kassa
Solomon Bezabeh Kassa
DIDoğan Ilhan
Doğan Ilhan
ASAzizeh Shadıdızajı
Azizeh Shadıdızajı
IBIsmail Bezirganoglu
Ismail Bezirganoglu
This study aimed to investigate the responses of alfalfa (Medicago sativa L.) genotypes (Van/Denizli) to cold stress and to evaluate the effects of exogenous salicylic acid (SA), magnesium oxide nanoparticles (MgO NPs) and their combination (SA+MgO NPs) on these responses. Alfalfa genotypes were subjected to treatments with SA (1 and 2 mM), MgO NPs (5 and 20 ppm), and SA + MgO NPs, followed by exposure to cold stress at 10 °C and 4 °C for 14 days each. Changes in biochemical parameters, scanning electron microscope (SEM) image analysis, and alterations in miRNA (miRNA156 and miRNA173) gene expression levels were examined to assess the mitigating effects of the treatments on cold-induced damage. The results indicate that under cold conditions, SA and MgO NPs singularly reduced lipid peroxidation (LPO) and hydrogen peroxide (H2O2) contents while increasing proline content. The combination of 2 mM SA+20 ppm MgO NPs exhibited the most significant alleviating effects against cold stress. Analysis of miRNA gene expression levels revealed differential regulation patterns, with miR156 and miR173 showing distinct responses to temperature and treatment combinations. Our study underscores the potential of MgO NPs and SA as promising agents to enhance cold tolerance and mitigate crop losses in agriculture. Future research endeavors exploring the efficacy of these substances across diverse plant genotypes under cold stress conditions could offer valuable insights into developing strategies for enhancing cold stress resilience and improving agricultural productivity.

8 February 2026 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MAMustafa AKÇAY
Mustafa AKÇAY
ÜKÜmmü Gülsüm Koç
Ümmü Gülsüm Koç
Common bean (Phaseolus vulgaris L.) is a major food source and an important legume worldwide, yet its production is significantly limited by abiotic stress factors, such as drought. This study investigated the effects of Polyethylene Glycol (PEG)-induced drought stress and salicylic acid (SA) application on the morphological and biochemical responses of this plant. To simulate drought conditions, plants were exposed to PEG6000 at osmotic potentials of –0.351 MPa and –0.75 MPa, and treated with 1 mM SA. Drought stress significantly reduced growth parameters. Notably, the most severe stress level (−0.75 MPa PEG) decreased seedling height by approximately 52% and relative water content (RWC) by 59% compared to the control group. Biochemically, this stress led to a 51% reduction in chlorophyll a content, while significantly increasing the levels of MDA and H2O2, the main indicators of oxidative stress, by 33% and 27%, respectively. In contrast, the SA application, both alone and in combination with PEG, induced drought stress, resulting in significant improvements in growth and chlorophyll content. For instance, the 1 mM SA application alleviated the reduction in seedling height by 30% and the loss in chlorophyll a by 40%. This protective effect was accompanied by a noticeable decrease in MDA and H2O2 levels. These findings demonstrate that SA effectively mitigates the adverse effects of drought stress on common bean, primarily by activating antioxidant defense mechanisms to manage oxidative stress. SA can thus be utilized as a promising tool to enhance drought resistance in plants.

1 January 2025 in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MAMustafa AKÇAY
Mustafa AKÇAY
Bitkiler bulundukları çevre içinde büyüme, gelişim ve fotosentezini engelleyen farklı şekillerde meydana gelebilen olumsuz koşullara maruz kalabilmektedirler. Kurşun (II) asetat, bitkilerin büyüme ve gelişmesini sınırlayan toksik bir ağır metaldir. Salisilik asit, bitkiler tarafından sentezlenebilen ve bitkilerin büyüme ve gelişiminde önemli rol oynayan bir fitohormondur. Bu çalışmada, materyal olarak Türkiye’de tarımı en fazla yapılan ve hayvan beslenmesinde kullanılan yem bitki türü baklagillerinden yonca (Medicago sativa L.) bitkisinin Erzurum genotipi kullanılmış ve kurşun (II) asetat (Pb(CH3COO)2), salisilik asit (SA) ve kombinasyon uygulamalarının bitki üzerinde çeşitli bitki büyüme parametreleri, biyokimyasal analiz ve miRNA ifadesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Bitkiler, 25oC sıcaklık 16/8 fotoperiyot ve %60 neme ayarlanmış bitki büyütme kabini içerisinde 28 gün boyunca büyütülmüş ve ardından uygulama aşamasına geçilmiştir. Bitkilere uygulanan konsantrasyon uygulamaları kurşun (II) asetat (100 ve 1000 ppm), salisilik asit (0.5 mM ve 2 mM) ve kombinasyonları şeklinde olup, konsantrasyonlar bitkilerin toprağına 8 gün boyunca 40 ml çözelti şeklinde uygulanmıştır. Bu süre sonunda bitkiler hasat edilerek yapılan uygulamaların kök ve bitki uzunlukları (cm) ile kök ve yaprak yaş ağırlıkları (g), MDA içeriği ve miRNA156 gen anlatım seviyesi üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Çalışma sonucunda, kurşun (II) asetat (100 ve 1000 ppm), uygulamalarının bitkinin kök ve bitki uzunlukları ile yaprak ve kök yaş ağırlıklarını azalttığı, MDA içeriğini şiddetli artırdığı ve miRNA156 gen anlatım seviyesini aşağı regüle ederek bitkinin büyüme ve gelişmesini olumsuz etkilediği, buna karşın salisilik asit (0,5 mM ve 2 mM) uygulamaları bitkinin kök ve bitki uzunlukları ile yaprak ve kök yaş ağırlıklarını artırdığı, MDA içeriğini azalttığı ve miRNA156 gen anlatım seviyesini yukarı regüle ederek bitkinin büyüme ve gelişmesini sağladığı tespit edilmiştir.

30 June 2018 in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
EKEVREN KOÇ
EVREN KOÇ
MAMustafa AKÇAY
Mustafa AKÇAY
Bu çalışmada, Kars Çayından yakalanan Capoeta capoeta (Guldenstaedt 1773) üzerine Lambda Cyhalothrin(LCT)’in etkilerinin biyokimyasal ve moleküler yöntemlerle araştırılması amaçlandı. Kars Çayından yakalananbalıklar her grupta 10 adet balık olacak şekilde 3 gruba ayrıldı. Gruplar; kontrol grubu (herhangi bir uygulamayapılmadı), I. gruptaki balıklar 0.012 µgL-1 LCT içeren tankta, II. gruptaki balıklar ise 0.025 µgL-1 LCT içerentankta 6 saat süreyle bekletildi. Bu süre sonunda balıklardan biyokimyasal ve moleküler analizler için kan ve karaciğerdoku örnekleri alındı. Uygulanan spektrofotometrik analizlarin sonucu olarak Glutatyon (GSH) düzeyleriiçin kontrol ve uygulama gruplarında istatistiksel farklılık saptanmadı (P>0.05). 8-Hidroksi-2’-Deoksiguanozin(8-OHdG) düzeylerinin ise LCT uygulanan gruplarda kontrol grubuna göre azaldığı tespit edildi (P<0.01). KaraciğerGlutatyon S-transferaz (GST), Glutatyon peroksidaz (GPx), Glutatyon Redüktaz (GR), Katalaz (CAT) veSüperoksit Dismutaz (SOD) enzimlerinin ekspresyon seviyeleri RT-PCR yöntemi ile araştırıldığında ise kontrolgrubuna göre artış meydana geldiği belirlendi. Sonuç olarak; LCT’in Capoeta capoeta balık türleri üzerinde toksiketki gösterdiği, buna bağlı olarak balıklarda antioksidan enzim düzeyleri artarak oksidatif hasarı ve DNA/RNAhasarını azalttığı tespit edildi.